Novel & Cerita You Owe Me In Tagalog

She chuckled. "Makakasama po natin si Leon?" I asked, nagbabakasaling nandito na nga sa Pinas si Leon. Mommy smirked. "Well find about that later, Honey. For now, let's go dahil baka naiinip na sila kakahintay sa atin." Sila. It means may kasama nga si Don Leonardo?

Hindi ko siya pinansin at pinanatili ko lang ang blangkong eksprisyon ko. "Pasensya tayo umabot na sa ganito eh, si papa ang may gusto nito pagbayaran niyo lahat ng kasalan niyo, at sa'yo tita." Tinitigan ko siya at tumingin naman ito sa akin habang ang mga mata ay pilit na nagmamakaawa sa akin. "Utang na loob ko ba lahat sa inyo ah? Ito." Malakas ko s'yang sinampal sa kaliwang pisngi nito na labis n'yang ikinagulat.

walang anu-ano'y may umagaw sa mabigat niyang dala. "Hindi ko hinihingi tulong mo!" Asik niya kay Rain na hindi man lang nag-effort itago ang disgusto sa pagtulong sa kanya. Sambakol ang mukha nito. "Grabe ka naman ho, ikaw na nga 'tong tinutulungan, ikaw pa ho ang suplada," binigyan na naman siya nito ng pang-asar nitong ngiti. "So, utang na loob ko sa 'yo, gano'n?" Wala naman na siyang nagawa kundi sundan ito.

dagdag niya, kalmado at puno ng kumpyansa ang tono. "Isang buwan lang yon, he'll be back soon before I know it. Nagtatrabaho lang siya ngayon dahil balang araw ay siya na ang mamamahala sa negosyo ng tatay niya. Ginagawa niya to para sa akin... sa future namin," desperado kong sagot habang pinapanood siyang umupo sa gilid ng kama, nakaharap sa akin.

“Narinig ko na andito ka sa aking harapan ngayon, dahil sa dahilan na you owe my old man thirty Million and one hundred thousand dollars.” “Let me correct you. I didn’t owe anything to your old man. Mga kapatid ko ang may utang sa kanya. At hindi ako. Di ko lang inaasahan na gagamitin nila ang aking pangalan para ipambayad nga ako kapag nabigo sila na hindi makabayad.”

Nagdadalawang isip pa akong lumapit ngunit responsibilidad ko iyon upang makabayad sa aking mga utang sa kanya. "Ano po 'yon?" Nanginginig akong umupo sa katapat niyang silya at dahil sa liit niyon at sa laki niyang tao ay konti lamang ang ispasiyo sa aming dalawa. "I will tell you my conditions about your dept." May ibinigay siyang papel sa'kin bago nagpatuloy sa pagsasalita. "Alam kong hindi mo mababayaran ang two million within a week or month kaya hindi ako magbibigay ng talaan para doon."

labis ang papuri sa kanya ng matanda kaya hindi mawala rin sa kanya ang buong katapatan rin dito. "Maraming salamat po, Mr. Rodelio," masaya niyang tugon. "Wala sinuman ang nakakaya ang katigasan ng ulo ng aking apo kundi ikaw lang. Kaya, sana hindi mawala ang mataas na pagtingin ko sa'yo bilang tagapagbantay niya. Alam mo naman siguro ang kahihinatnan kapag nabigo ako sa'yo, right?"

Paano kung pinapaasa nga lang ako? ENNA Around six PM ay nakauwi na ako sa bahay at sa pag-uwi ko ay madatnan ko na ang mommy ko, "Hi, mom!" "Ohh, so may date ka pala with Robespierre?" I rolled my eyes, "Mom! It is not a date! Pinasama lang ako ni Rob para makilala ko ang lolo niya, nasa hospital kasi siya ngayon." Napatango naman si mommy, "Okay, if you say so."

Nilayo ko ang ilong ko sa kanya dahil sa masangsang na amoy ng alak. “M-May utang ka pa kasi sa akin no’ng nakaraang buwan. Pati last year hindi ka nagbayad sa akin. Maawa ka naman, Kuya Oliver!” “Magbabayad naman ako kapag nabawi ko na ang pera ko sa sabongan. Kaya pautangin mo na ako. Dali!” Inayos ko ang sarili ko at naglakas loob na sagutin ulit siya.

“After everything I did for you, ganyan mo ako pagsalitaan?!” Nanlabo ang paningin ko sa luha. Hinawakan ko ang kamay niyang mahigpit na nakasabunot sa akin at pilit ko iyong tinanggal. “No, Mama. Ikaw ang walang utang na loob. After spending all of my money, pagkatapos mo akong pigain na parang wala akong karapatan sa sarili kong kinita, ikaw pa ang may ganang saktan ako?”