Financial Problem In Tagalog Novels & Stories

"Mahal ka ni Tita, maaring pinili niya ang mag-amang iyon para protektahan ka. Wala namang masama sa pakiusap niya kanina sa akin. I can give you the money to settle the debts of your brother, I can support your family." "Sigurado ka bang papayag ang pamilya mo? Isang kapatid na anytime pwedeng mabaon sa utang dahil sa bisyo - kain, inom, babae, sugal, droga. At mga magulang na hahanapin ako para punan ang pangangailangan ng pera, nang walang hanggan. Habang-buhay ganito ang magiging setup, hindi ka ba magsasawa?"

putol niya sa sinasabi ko, “Or not?” “Tapos na po ako, bakit may problema ba?” Humiwa na ako ng lasagna, pero kinuha ko na rin lahat, kasi masyadong maliit pag hiniwa pa. “Why does my bank said you spent Twelve thousand and twenty-eight?” nanlaki ang mata ko dahil sa sinabi niya, teka, sabi nya bumili daw ako ng gamit. “Teka, lagpas na ba ko sa budget? Hala bossing, sorry naman, babayaraan ko na lang, o kaaya, ikaltas mo na lang po sa sasahurin ko next month—”

Ito rin ang madalas kong takbuhan sa tuwing may problema akong pinansiyal. "Malapit nang mag-alas-otso! Nakahanda na ang lahat at malapit nang matapos ang sayaw ni Margarita, pero aba, nandito ka pa rin at nag-e-emote! Ano? Tutuloy ka pa rin ba?" "Oo, tita. Alam mo naman na kailangan na kailangan namin ng pera. Kahit ayaw ko, kailangan kong gawin ito."

Paanong hindi ito nag-iingat? "Pare....alam naming nagkamali ang anak namin kaya kami ang bahalang kakastigo sa kanya. Maayos pa naman ito diba? Lalo na at kasal naman ang dalawa?" lakas loob na wika naman ni Dante Marquez. Hindi siya papayag na mababaliwala lang ang lahat. Lalo na ngayun at nasa bingit ng pagka bankrupt ang negosyo ng pamilya nila

tanong niya sa akin kaya napabuntong-hininga na naman ako bago nagsalita sa kanya. "Kaso nga lang talaga ay wala akong pera, bro. Wala akong pera na pamasahe papunta sa probinsiya kung nasaan man nga siya. Iyon ang dahilan kaya hindi pa rin ako pumupunta doon, bro, dahil wala akong pera na pamasahe. Kahit anong oras ay puwede akong pumunta sa probinsiya kaso nga lang wala akong pera na pamasahe papunta doon, eh. Wala akong pera, bro. Kailangan ko pa na maghanap ng pera para makapunta doon sa probinsiya nila. Iyan ang problema ko, bro," nakangusong sagot ko sa kanya. Kahit nahihiya ako ay sinabi ko na nga sa kanya 'yon. Wala namang mangyari kung ililihim ko sa kanya 'yon at hindi sasabihin an

Imposible— Nahinto ang pagdaloy ng mga iniisip ko nang maalala ko ang isang lalaki. The one who I stole money from. Alam ko mayaman siya. The amount of money I saw in his wallet that time still feels like a dream to me. From that moment, I knew he was wealthy. Possible kaya na siya ang nagpapahanap sa 'kin? Para pagbayarin ako sa ginawa ko? "Ano hong sinabi n'yo? Wala ho kasi kaming kamag-anak na mag-aabalang ipahanap kami lalo na kung pagtulong sa amin ang pakay nila."

Ayaw ko naman siyang pangunahan, mahirap na, baka masigawan pa ako. "Saan nga pala tayo pupunta?" Napakamot ako sa aking batok. "Masakit pa 'yan kaya hindi natin gagawin ang iniisip mo. Wala kang gagawin kundi manatili sa tabi ko." Napabuntong hininga ako. Naalala ko na naman 'yung nakakahiyang post ko kagabi sa social media. Tanga naman ko naman kasi eh! Hindi ko din alam bakit ko basta nalang ipinost 'yun nang hindi man lang nag i-isip. Iniisip tuloy ni Tzaddi ngayon na problemada na naman ako sa pera. Totoo namang problemada ako sa pera. Kasi hindi ako magiging ganito kung mayaman lang ako.

“Why? What’s going on?” Nagpahid muna ito ng mga luha bago sumagot. “Jimmy’s business is going down, Demani. Maliban pa roon ay napag-alaman kong hindi na niya nababayaran ang bahay na ni-loan namin sa bangko. I just learned about it when I got a notification letter from the bank. Tapos, noong pumunta ako sa bangko para i-check ang joint account naming mag-asawa ay lalo akong nanlumo. We are losing money, Demani. At mahaba na ang isang buwan bago kami mag-alsabalutan at tumira sa kalsada.”

"Hindi." “Huwag mong itago sa akin. Hindi ba sapat ang dami ng pera o hindi maganda ang paggamot? Kung mayroong anumang problema, dapat mong sabihin ito. Huwag itago sa iyong puso. Ipapalaki nito ang problema kung itatago mo ito sa iyong sarili. ”

i feel like I'm all alone with no place to go to. Hindi pa din ako uuwi. May pera pa naman ako. Medyo malaki din ang napagsanlaan ko ng hikaw ko. Pinasagad ko na, dahil kailangang-kailangan ko ng pera. Wala ng laman ang mga cards ko, pati na din ang aking credit card. Suddenly I became poor. Ang mommy ko ay tinataguan din ako at tinataboy. Bakit ayaw niya akong makita?