Forever People #1

“หยุดดิ้นเดี๋ยวนี้ไอรดา อย่ามาทำเป็นไร้เดียงสา คิดเหรอว่าผมโง่จนดูไม่ออกว่าคุณกำลังเสแสร้งแกล้งทำเป็นไม่ประสา เพราะยังไงผมก็ไม่เชื่อว่าผู้หญิงที่อยากได้สเปิร์มคนอื่นจนตัวสั่นอย่างคุณจะไม่สันทัดเรื่องพวกนี้ บางทีคุณอาจจะช่ำชองกว่าผมก็ได้ใครจะไปรู้ ทำไมไม่แสดงมันออกมาให้ผมดูล่ะ เผื่อว่าถ้าผมติดใจ อาจจะแบ่งสเปิร์มฝากไว้ในตัวคุณบ้างก็ได้” ใบหน้าแดงก่ำนัยน์ตาดุกร้าวของเขาบอกให้รู้ว่าตอนนี้เขากำลังไม่พอใจ ที่เธอพยายามดิ้นรนขัดขืน ทั้งที่ร่างกายของเธอกำลังตอบสนองต่อสัมผัสของเขา และมันยิ่งทำให้เขาขัดใจมากยิ่งขึ้นเมื่อคิดว่าเธอเคยพลีกายให้ชายอื่นครอบครองมาแล้วนับครั้งไม่ถ้วน

Deux inconnus dans un ascenseur en panne, entre deux étages d'un hôtel anonyme. Lui, les mains encore marquées par un récent accident. Elle, les lèvres teintées du rouge à lèvres qu'elle vient d'effacer nerveusement. Pas de noms. Pas d'histoires. Seulement l'espace exigu qui rétrécit à chaque expiration. L'électricité statique qui fait crépiter la laine. Un regard accroché à un poignet, une veine qui bat sous la peau fine. La chaleur devient palpable, suffocante. La première parole est un juron étouffé. Le premier contact n'est pas une main, mais un souffle contre une tempe. L'étreinte qui suit est une affaire de survie, une tentative désespérée de prouver qu'ils sont encore vivants face à l'étreinte de fer qui les emprisonne. C'est brutal, urgent, sans fioriture. Le cuir de sa ceinture laisse une marque sur sa hanche. L'agrafe de son collier lui griffe la nuque. Dans l'obscurité intermittente des lampes de secours, ils se dévorent. Chaque baiser est une question sans réponse, chaque morsure une ponctuation. Ils extirpent l'un de l'autre des gémissements qu'ils ne se connaissaient pas, des peurs qu'ils n'avouaient pas. Ils sont à la fois le remède et le poison, l'oxygène et la privation. Quand les lumières se rallument et que l'ascenseur repart avec un grondement sourd, ils se séparent comme on se scarifie. Aucune promesse. Juste l'odeur de l'autre sur la peau, indélébile. Elle sort à son étage, il descend au rez-de-chaussée. Leurs vies respectives les attendent, inchangées en apparence. Mais quelque chose a cédé. Quelque chose a brûlé. Et chacun, dans son silence, porte désormais la mémoire brûlante de cette chute libre partagée, de cet instant parfaitement égoïste et absolu où ils n'ont été que chair, pulsion et vérité crue.

จากหญิงสาวที่ยึดมั่นในรักเดียวยินยอมเป็นชายาอ๋องแม้จะได้เปนชายารอง แต่กลับถูกตอบแทนด้วยความตาย บัดนี้สวรรค์เข้าข้างให้มาเกิดใหม่ เสิ่นลู่ถิงตั้งมั่นที่จะขึ้นเป็นสนมของฮ่องเต้เพื่อแก้แค้นทุกคนแทน

My foster sister Sophia, the last purebred white wolf in Grell village, was raped and tortured to death by an unknow rogue wolf. Her suicide note contained only one sentence: "Lina saw his face." From that day on, I became the pack's greatest sinner. Because I knew who the killer was, but I kept silent for five years. Until my foster brother Damien, the most powerful Alpha in North America, returned. He brought back the Soul Vision Device and forcibly extracted memories from my werewolf soul. All the werewolves who had the Soul Vision Device used on them either died or went insane. My werewolf was repeatedly tortured in the device, but Damien suppressed the pain in his eyes and roared, "When I find the truth, I'll send you and the murderer to hell together." But when they finally discovered the truth, Damien went mad.

At the party, my son, Hughie Peters, deliberately raised his voice and said to my wife, Penelope Peters, "Mommy, you're pregnant with Darren's baby. Are we gonna live with him from now on?" Penelope set the sliced steak down in front of me and said softly, "I made a promise with your daddy. Whoever betrayed the other first would disappear from the other person's world forever. I can't afford for that to happen, so this must stay a secret. After the baby is born, it'll still be your daddy's child." After saying that, Penelope signed to me that she would love me forever. But she didn't notice my reddened eyes. She didn't know I had gotten my hearing back a week ago, nor did she know I had already discovered their affair. And she definitely didn't know I had quietly bought a plane ticket to Lumora for a teaching volunteer program. I was just waiting for the paperwork to be approved in seven days. Then, I would disappear for good.

Stephanie Young mengalami patah hati setelah pacarnya Martin Clark memaksanya untuk menggugurkan anak mereka. Dia memutuskan untuk pergi ke klub dan menawarkan one-night stand kepada seorang pria yang ditemuinya di klub. Keputusan pada malam itu tidak berakhir begitu saja. Pria yang tidur dengan nya adalah Lucas Miller, seorang miliarder dari New York. Lebih buruk lagi, Luke adalah saingan bisnis Martin. Luke melangkah jauh dengan menantang Martin dengan mengatakan dia akan merebut Stephanie dari tangan Martin. Seharusnya one-night stand Stephanie dan Luke hanyalah sebuah one-night stand yang sederhana, tapi sekarang, kemana itu akan berakhir? Cari tahu lebih lanjut tentang kisah cinta segitiga Martin-Stephanie-Luke

Ethan Stone is itching to be crowned King. But before he is passed the throne, his parents want him to find his mate. With the clock ticking down for Ethan's mother, he feels more and more doubtful about ever meeting his mate. When Ethan's parents organize yet another mating ball, he ditches the event. Will the decision cost him his mate, or will it be the best decision he has ever made?

ประธานบีเคกรุ๊ป ถูกตาต้องใจนักศึกษาฝึกงานตั้งแต่ครั้งแรกที่เจอ คนอย่างเขามีนิสัยที่อยากได้อะไรก็ต้องได้ด้วยสิ ในเมื่อเขาอยากได้เธอมาเป็นเด็กของเขา เธอก็ไม่มีสิทธิ์มาปฎิเสธความต้องการของเขา.. “คืนนี้หนูนอนนี่นะ ฝนยังไม่หยุดตกเลย พี่สัญญาว่าจะไม่ทำอะไรหนูมากไปกว่านี้ ถ้าหนูไม่ยอม...” แนะนำตัวละคร ภาคิน อัคราไพศาล นักธุรกิจหนุ่มไฟแรง อายุ 28 ปี ผู้บริหารบีเคกรุป ธุรกิจอสังหาริมทรัพย์ เขาบริหารงานเพียง 3 ปี สามารถทำผลกำไรสะสมได้เป็นหมื่นล้าน เขาเป็นหนุ่มเจ้าเสน่ห์ มีหน้าตาที่หล่อเหลาดั่งเทพเจ้าสร้าง ทำให้สาว ๆ ในประเทศต่างหลงใหลในรูปร่างหน้าตาและความรวยระดับอภิมหาเศรษฐี แถมตระกูลของเขาถือได้ว่าเป็นผู้มีอิทธิพลอันดับต้นๆ ของประเทศเลยก็ว่าได้ ---------- อรดา พิทักษ์กุล (ไอด้า) นักศึกษาชั้นปีที่ 4 คณะสาขาวิชาการบัญชี อายุ 21 ปี นักศึกษาฝึกงานบีเคกรุป เธอมีใบหน้าที่สะสวย มีรูปร่างสัดส่วนที่เย้ายวนเซ็กซี่ นิสัยขี้อ้อนเหมือนนางแมวยั่วสวาท ใคร ๆ ที่อยู่ใกล้เธอต่างหลงใหลดั่งต้องมนต์สะกด ไม่เว้นแม้กระทั่งท่านประธานหนุ่มหล่อบีเคกรุป

"Just who do you think you are to put your hands on someone else's woman!" his voice was unrecognisable and I knew there was no stopping him. **** Heartbroken by his sudden engagement, Rebecca has come to accept the harsh truth that Oliver will never be anything more than her fake boyfriend. She opts to leave bur his sudden possessiveness and obsession surfaces as he refuses to let her go. "Don't touch me," I whisper, holding his shocked gaze. "I don't want to be with you anymore-" "The answer is no," he replies coldly, his tone dripping with impatience. I have a feeling I should hold my tongue but I can't stand being here any longer, "I wasn't asking. I'm done-" "Then pay me back," he says to my shock. "Pay me back every penny I spent on your mother."

Ten years ago, Elena, my best friend and my foster brother Alexander's fiancée, was tortured to death, every bone in her body crushed. I was the only witness, yet I chose to cover for the sadistic murderer. From that day on, I became the Family's greatest traitor. I accepted a ten-year prison sentence and bit off half my tongue just to keep that secret buried. Now, Alexander has returned as the most ruthless Don in Sicily. He dragged me out of my cell and strapped me into the memory extraction chair—a machine known to turn traitors into vegetables. As high-voltage currents tore through my brain, Alexander stared at me with eyes full of hatred and roared, "I will cut open your brain to find the bastard you’re protecting, and then I’ll send you both to hell!" But when the true killer's face finally appeared on the big screen, Alexander went mad.