Genre In Tagalog Mga Nobela at Kwento

Bahagya ring lumuwag ang pagkakahapit niya sa akin. “Wrong, Mayor... SML stands for Sorry Maharot Lang,” aniko. Kinindatan ko pa siya para mas lalo siyang mainis. At di nga ako nagkamali base sa pagkakadilim ng mukha nito halatang napipikon na sa akin. Sige lang, mainis ka lang ng ikaw na ang kusang umatras sa kasal...

"Opo. Simula po bata pa lang kami ay magkaibigan na po kaming dalawa." "Anong trabaho mo? Nakapagtapos ka ba ng pag-aaral?" Umiling siya. "High school graduate lang po ako. Hindi ko na rin po kasi ninais na mag-aral pa simula nang mamatay ang mga magulang ko. Sa ngayon po ay nagtatrabaho ako sa isang bakeshop na malapit sa amin. Dalawa na lang po kami ng kuya ko ang magkasama sa buhay dahil wala na po kaming mga magulang."

Pilit niyang pinapakalma ang kaniyang sarili na huwag niyang pansinin ito ngunit tila ba napakahirap niyang gawin iyon. Hindi na lamang niya ipinahalata rito na naapektuhan siya sa ginagawa nitong paglingon sa kaniya. Dahil nga malakas ang ulan ay halos hindi na niya marinig ang boses ng pinapanuod nila. Mabuti na lamang at kahit english iyon ay may subtitle pa ring english kaya naiintindihan niya pa rin kahit papano ang pinapanuod niya.

"Mr. Mathew Fuentes,liwanagin mo nga Kong ano Ang Ibig mong Sabihin.? wika ko rito 'kagabi! habang pauwi na ako.Nakita ko Kong gaano ka kagaling makipag laban. Marami sila at dalawa lang kayong babae.Paano mo maipapaliwanag Ang mga iyon.?mariin nitong wika. Nakagat ko Ang ibabang labi ko dahil Wala Akong maisip na idadahilan rito. Ngunit kailangan kong subukan Ang nilalaman ng utak ko baka sakaling maniwala ito. Mahirap na baka mabuko ako. Matalinong tao pa naman Ang lalaking ito. Ngunit bago Ako nagsalita ay tumikhim muna ako upang maalis Ang naka bara sa aking lalamunan.

"Dahil mahal kita at ikaw lang ang may kakayahang saktan ako, doll..." "Mahal mo ba ko... dahil sa may anak ka sa akin?" Nangunot ang noo nito. "Where'd you get that?" Nag-iwas siya ng tingin. "Sagutin mo na lang..." "Doll, I love you, I love you with all my heart and fucking soul. Sa tingin mo magtitiyaga ako diyan sa sahid kung hindi kita mahal?" "Ano namang kinalaman ng paghiga mo sa sahig?" nakasimangot na tanong niya.

Malayo na ito sa pinangyarihan ng landslide. Nakita sila ng mag-asawa na posibleng may-ari ng bahay. Mabilis silang sinaklolohan ng mga ito. "Dumanon kayo, apo!" sabi ng lalaking matanda na ibig sabihin ay tuloy kayo rito. Ilocano ang karaniwang linguwahe sa Baguio City. Agad naman nagdala ng basahan ang matandang babae at isang maliit na palangganang tubig.

Hindi ba s’ya kinikilabutan? “Cenn, ‘wag ako. Alam ko na ‘yang mga istaylan mo,” wika nito na nakakalokong nakatingin sa akin habang ang daliri nito ay nilawayan sabay punas sa magulo n’yang kilay. “Tingnan mo naman ang kulay ko, kulay pinutukan ng glutathione,” proud na saad nito. “‘Diba ‘to ‘yong gusto mo sa lalaki?”

Biglang tanong nito. "May gimik kami ng mga kaibigan ko, Ate Ynaria. Sabado ngayon at wala kaming pasok!" Tugon niya. "Oh, ang aga naman ng gimik niyo. Panigurado kinabukasan ka na naman makakauwi, tama ba 'ko?" Tila may tonong istriktong sambit ni Ynaria. "Pupunta kami ng Laguna para maghiking." Nakangiting sagot niya.

sabi ni Senyor na nanggagalaiti sa galit. I am 16 year old, Grade 11 in High School when i experienced that i need to work with my mother since my father left us we flied here in Cebu and start a new life, just me and my mother. Ngayon nakakulong ang aking ina ay wala akong ibang ginawa sa gabi kung hindi umiyak at hindi na makapasok sa eskwelahan dahil nagkalat na ang pangyayaring iyon since De Marquez is famous here in Cebu. Araw-araw ay napunta ako sa mansiyon ng De Marquez dahil sila lang ang may kapangyarihan para pakawalan ang aking ina sa kulungan

ungot nitong nagtatagis ng ngipin. "Ano bang pakialam mo? Bumalik ka roon sa girlfriend mo." Nagsanib ang makakapal nitong mga kilay. "Hindi ko siya girlfriend. Kaibigan siya at schoolmate ko sa eskwelahan mo." Natawa ito ng pagak. "Nagseselos ka ba?"