Grasshopper Poop Vs Mouse Poop

Kang Jae Woon is the youngest prosecutor in his department. With his handsome appearance, outstanding achievement, and powerful family background, he is being admired and envied at the same time by many people. One day, his best friend, Han Ryan is murdered by a serial killer and Jae Woon felt his world is crumbling down. Due to his excessive sadness, Jae Woon drowns himself in alcohol at his house, alone. He drunk and snacking food until his body suddenly convulsed in an allergic reaction. "Shit! Who the fuck put almonds in my snack?! I clearly remind the salesgirl to not put any almond in my baggage! Damn it! Where is my medicine?!" As he's groping around in agony, searching for his precious medicine, Jae Woon felt his body plopped on the bed as his consciousness faded and darkness is embracing his body. How miserable. To think I would die because of a stupid almond...Ryan will be laughing when he heard this. ------ "Wake up, you pig!" A harsh voice is jolted him away from his sleeping state. At the same time, his body is being drenched by a bucket of smelly water. "Since you're a pig, you didn't mind to bathe in poop, right?" Mocking waves of laughter are resounding in the dark, small room. Three boys and one girl are looking down at him with disgusted expressions plastered on their faces. One of the boys is holding an empty bucket. Jae Woon is dumbfounded. Wha...? Where is he? No, no, no. Actually, who are these pompous brats?! How dare they...Jae Woon suddenly felt that something is wrong with his body. He had difficulty in moving around and felt extremely sluggish. What is this?! Since when his slender and sturdy body changed into a piggy in just one night?!

The girl my family sponsored was a manipulative opportunist. She had my childhood friends wrapped around her finger. I helped her out of pity for her poor background, but she climbed her way up, slowly taking my place. She faked innocence in front of the brothers while sabotaging me behind my back. When they found out, they called me petty rather than blame her. I got fed up, married my college crush, and moved on. But they flew in overnight, begging for forgiveness.

Aku menunggu donor jantung selama dua tahun, tetapi jantung itu malah ditransplantasikan oleh suamiku kepada putri palsu keluarga kaya, Inara. Dokter mengatakan aku hanya memiliki sisa waktu hidup satu minggu. Karena itu, aku memutuskan untuk membekukan jenazahku. Aku menyumbangkan jasadku sendiri kepada studio milik Inara. Pada hari aku menandatangani surat donasi, anakku berlari memelukku dan berkata bahwa akhirnya Mama dan Bibi sudah berdamai kembali. Orang tuaku memujiku karena akhirnya aku mengerti arti kasih sayang antarsaudari dan mau saling membantu. Suamiku pun merasa lega, mengatakan bahwa aku akhirnya melepaskan ganjalan di hati dan menjadi lebih pengertian. Aku tersenyum tipis. Ya, kali ini aku benar-benar sudah belajar untuk patuh. Aku akan mengembalikan identitas putri Keluarga Mahardian kepada Inara dan mengabulkan keinginan kalian semua.

My boyfriend passed away from illness. Before he died, he asked me to look after his only younger brother—Callum Ressler. I put Callum through college, and helped him build his company from the ground up. Then one night, after a round of drinking at some work function, he ended up in bed with me. While I wrestled with what we were to each other, I noticed something on his office desk: a photo of me, framed neatly beside an engagement ring. My heart stirred. I pushed open the lounge door, ready to finally talk about us. But just as the door creaked open, a white camisole fell at my feet. I froze. Callum pulled the covers tightly around a shocked female assistant. "Diana, ever heard of knocking?" he snapped. Face pale, limbs suddenly uncoordinated, I started backing out. But the assistant's timid voice stopped me. "Diana… could you hand me my clothes?" I ignored the hostility behind her eyes, grabbed the garment, tossed it onto the bed, and left in a hurry. Once I stepped outside the company building, Callum called. "Diana, you should really stop barging into my room like that." I laughed and agreed. From that moment on, I never stepped into his world again.

Sahabat masa kecil yang berjanji akan menikah denganku begitu kami lulus kuliah, malah melamar gadis kaya palsu bernama Cita di hari wisudaku. Namun, Simon yang dikenal sebagai pria suci dari kalangan elite ibu kota, menyatakan cinta padaku secara terbuka setelah lamaran itu berhasil. Selama lima tahun pernikahan, dia memperlakukanku dengan lembut dan memanjakanku seolah aku adalah segalanya. Sampai suatu hari, aku tidak sengaja mendengar percakapannya dengan sahabatnya. "Simon, sekarang Cita sudah terkenal, kamu masih mau terus berpura-pura sama Monica?" "Lagian, aku nggak bisa menikahi Cita, jadi nggak masalah. Selama ada aku, Monica nggak akan bisa mengganggu kebahagiaan Cita." Kitab suci yang selama ini disimpannya dengan baik, tertulis nama Cita di setiap bagiannya. [ Semoga Cita bisa terbebas dari obsesinya, semoga dia damai lahir batin. ] [ Semoga segala yang diinginkan Cita tercapai, semoga cintanya tak pernah dirundung duka. ] .... [ Cita, aku nggak berjodoh denganmu di kehidupan ini. Aku hanya berharap di kehidupan selanjutnya bisa menggenggam tanganmu dan menemanimu selamanya. ] Mimpi selama lima tahun, tersadarkan dalam sekejap. Aku pun menyusun identitas palsu dan merencanakan sebuah insiden tenggelam. Sejak itu, kita tidak perlu lagi bertemu selama-lamanya.

Setelah putri kaya palsu itu kembali mengancam bunuh diri, Nikos diam-diam menjalin hubungan dengannya di belakangku. Namun dengan satu syarat: hubungan ini tidak boleh sampai ke telingaku. "Aku bisa bersamamu, tapi Aurora adalah hidupku. Apa pun yang terjadi antara aku dan kamu, sama sekali nggak boleh dia ketahui." Putri kaya palsu itu berpura-pura menyetujui, lalu mengirimkan kepadaku sebuah video yang memperlihatkan Nikos membawa anak kami dan tinggal serumah dengannya. "Bagaimanapun juga, Kak Nikos nggak akan meninggalkanku. Jangan pernah berangan-angan bisa bersaing denganku." Yang tidak diketahuinya adalah: aku tidak pernah berniat bersaing dengannya. Sebulan kemudian, aku akan menaiki penerbangan menuju Isviko, dan menghilang selamanya dari dunia Nikos.

[นางเอกเคยแต่งงานแล้ว พระเอกบริสุทธิ์ แต่งก่อนรักทีหลัง] ธิดาตระกูลขุนนางตกอับผู้อ่อนหวาน VS ขุนนางผู้ทรงอำนาจที่สูงส่งและเย็นชา ตระกูลของจี้หานอีตกต่ำลงเมื่อนางอายุสิบสี่ปี ครั้นอายุสิบหกก็ถือหนังสือหมั้นหมายแต่งเข้าสกุลเซี่ย ตระกูลผู้ดีเก่าอันสูงส่ง ตลอดสามปีที่ออกเรือน แม้สามีจะเย็นชาหมางเมิน แต่นางก็ปฏิบัติหน้าที่ภรรยาอย่างสุดความสามารถ เพียงเพื่อจะเป็นภรรยาที่ดีและเพียบพร้อมผู้หนึ่ง สามีของนางรูปโฉมหล่อเหลา สง่าผ่าเผยดุจวิญญูชน อนาคตยาวไกลไร้ขีดจำกัด ผู้คนต่างพากันบอกว่านางควรรู้จักเจียมตน ด้วยตระกูลนางไร้ที่พึ่งพิงแล้ว การได้แต่งเข้าสกุลเซี่ย ย่อมถือเป็นวาสนาอันยิ่งใหญ่ ทว่า ในคืนหิมะโปรยปรายคืนหนึ่ง หลังสามีทิ้งนางไปหาหญิงในดวงใจเขาอีกครั้ง นางก็พลันตาสว่าง สามีไม่เคยรักนางเลย ดังนั้น ในปีที่นางอายุสิบเก้า ภายใต้เสียงเย้ยหยันของสามีที่บอกว่านางจะต้องเสียใจ นางกลับถือหนังสือหย่าเดินจากไปด้วยความเด็ดเดี่ยวเพียงลำพัง จี้หานอีเดิมคิดไว้ว่าหลังหย่าขาด จะพามารดาไปเปิดร้านค้าที่เจียงหนาน ใช้ชีวิตอย่างสงบสุขเรียบง่าย แต่ชายหนุ่มผู้แสนเย่อหยิ่งและเย็นชาที่สุดในบรรดาตระกูลขุนนางเมืองหลวง กลับบอกว่าจะแต่งกับนางเสียอย่างนั้น 'เสิ่นซื่อ' เปรียบดั่งจันทร์กระจ่างฟ้าซึ่งลอยเด่นกลางค่ำคืนอันหนาวเหน็บ ยากที่ผู้คนจะเอื้อมถึง ชาติตระกูลสูงส่ง มีอำนาจราชศักดิ์ ทั้งยังขึ้นชื่อเรื่องความเย็นชาไร้หัวใจ แต่เขากลับกล่าวว่า "เจ้าลองตรองดูสักสองวัน ว่าจะยินดีแต่งกับข้าหรือไม่" แต่ในใจกลับเตรียมคำพูดประโยคถัดไปไว้แล้วว่า หากเจ้าไม่ยินดี ข้าก็จะรอเจ้าต่อไป จี้หานอีหารู้ไม่ว่า คุณชายน้ำแข็งพันปีเช่นเสิ่นซื่อ ได้มอบหัวใจให้นางมาตั้งแต่สมัยเริ่มมีความรักในวัยเยาว์ ภายใต้ความห่างเหินและหยิ่งทะนงนั้น ล้วนเปี่ยมด้วยความอดกลั้นและความรักลึกซึ้ง ถึงขั้นซุกซ่อนความปรารถนาที่จะครอบครองนางไว้ได้อย่างแนบเนียน

Semua bermula ketika aku dibawa kembali ke Keluarga Andaru. Di saat yang sama, putri palsu di keluarga itu memilih untuk terjun ke laut dan memalsukan kematiannya. Seketika, dunia berbalik menyerangku. Semua orang menudingku sebagai penyebab kematiannya. Hanya suamiku, Arya Baskara, yang tetap berdiri kokoh di sisiku. Aku sempat terbuai, mengira dia benar-benar mencintaiku. Hingga suatu malam, aku tak sengaja mendengar percakapannya dengan temannya. "Saras akan segera kembali. Apa rencanamu terhadap istrimu di rumah?" Suara Arya terdengar begitu dingin saat menjawab, tanpa sedikit pun kehangatan. "Bagaimana mungkin aku jatuh cinta padanya? Dia sudah menyiksa Saras sampai mati. Aku mendekatinya cuma buat balas dendam dan menghancurkan hidupnya." Tak lama kemudian, aku diculik. Saat para penculik menelepon Arya untuk meminta tebusan dan mengancam akan membunuhku, dia sedang sibuk menggelar pesta penyambutan yang mewah untuk kepulangan kekasih hatinya. Dia bahkan tidak sudi membuang waktu untukku. "Kalau mau bunuh, lakukan saja sekarang! Setelah mati, buang saja mayatnya ke laut untuk jadi makanan hiu!" cetusnya ketus. Akhirnya, keinginannya terkabul. Jantungku ditikam dan tubuhku dilempar ke laut dalam untuk dimangsa ikan. Akan tetapi, rambut pria itu justru mendadak memutih dalam semalam karena penyesalan yang tak berujung.

[เลขา VS ท่านประธาน คู่รักคู่แค้น สนามไล่ล่าคุณภรรยาสุดดุเดือด]ตอนที่โหลวฉางเยว่รักเหวินเหยียนโจวจนเกือบทิ้งชีวิตของตัวเอง ในสายตาของเหวินเหยียนโจว เธอกลับเป็นเพียงของตายที่ไม่มีวันจากเขาไปเท่านั้นเพราะงั้น เธอจึงไม่รักเขาแล้วเหวินเหยียนโจวไม่ชอบที่โหลวฉางเยว่เป็นคนไม่ค่อยพูดและมีเหตุผลมากเกินไป ไม่รู้จักพึ่งพาคนอื่น ต่อมาความปรารถนาของเขาถูกเติมเต็ม เขาได้เห็นความอ่อนโยนและ “ดวงตาที่เต็มเปี่ยมดวงดารา” ในตัวเธอแต่ไม่ใช่กับเขาวันที่เธอแต่งงาน โหลวฉางเยว่นั่งอยู่บนเตียง ขณะที่กำลังมองเจ้าบ่าวและเพื่อนเจ้าบ่าวมองหารองเท้าแต่งงานที่ซ่อนอยู่ด้วยใบหน้ายิ้มแย้ม ในสถานการณ์อันครึกครื้น เหวินเหยียนโจวปรากฎตัวออกมาจากไหนไม่รู้เขาคุกเข่าลงข้างเท้าของเธอ ก่อนจะจับข้อเท้าของเธอเพื่อสวมรองเท้าด้วยท่าทางต่ำต้อยราวกับสุนัข “ทิ้งเขาได้หรือเปล่า คุณไปกับผมเถอะนะ คุณคบกับผมก่อนเขาแท้ ๆ …”*“ข้าอยากดูดวงจันทร์ แต่กลับมองเห็นเป็นเจ้าได้ —— เฮอรอโดทัส”　[ตัวละครพระเอกและนางเอกไม่ใช่ตัวละครที่เพอร์เฟค ไม่ใช่บทนิยายเอาใจที่นางเอกเป็นใหญ่ ตอนแรกเจ้าเหวินหัวสุนัขนิสัยทรามจนอยากฝังเขาลงดิน ต่อท้ายต่ำต้อยจนจมดิน เป็นสนามไล่ล่าคุณภรรยาสุดดุเดือดแบบใส่ไข่ ไม่ใช่นิยายที่เพียงอ่านไม่กี่ตอนก็จะคืนดีกัน แต่เราเน้นสั่งสอนผู้ชายนิสัยเสีย]

[แต่งก่อนค่อยรัก! ความต่างของอายุ! ปรนเปรอหวานชื่น] [ศาสตราจารย์ผู้กักขังอย่างอ่อนโยน VS นักศึกษาแพทย์น่ารักนุ่มนิ่ม] ฟ้าของซินจือเหยาพังทลายลงแล้ว! ผู้ชายที่อยู่กับเธอหนึ่งคืนคือศาสตราจารย์มหาวิทยาลัยของเธอ และที่ทำให้หน้ามืดคือเธอดันตั้งท้องเสียนี่ เธอวางที่ทดสอบครรภ์ตรงหน้าเขาอย่างสั่นเทา ศาสตราจารย์โจวให้ทางเลือกเธอสองทาง หนึ่งคือทำแท้ง สองคือแต่งงาน ซินจือเหยาก็เลยแต่งงานกับศาสตราจารย์มหาวิทยาลัยของตัวเองอย่างงุนงง หลังแต่งงานทั้งสองคนแยกห้องนอน มีอยู่คืนหนึ่ง ศาสตราจารย์โจวกอดหมอนปรากฏตัวอยู่หน้าห้องเธอ “ฮีตเตอร์ห้องฉันเสีย คืนนี้อยู่ห้องเธอถูไถไปก่อนสักคืน” ซินจือเหยาเปิดทางให้อย่างงุนงง คืนวันต่อมาศาสตราจารย์โจวก็ปรากฏตัวขึ้นอีก “ฮีตเตอร์ยังซ่อมไม่เสร็จ ถูไถอีกคืน” สุดท้ายศาสตราจารย์โจวก็อยู่ห้องเธอเสียเลย พูดอย่างน่าฟังว่าประหยัดค่าฮีตเตอร์เพื่อเลี้ยงลูก …… วิทยาลัยการแพทย์ยูเนียนหลินไห่คือมหาวิทยาลัยดับเบิลเฟิสต์คลาสของประเทศ และศาสตราจารย์โจวจี้ก็มีชื่อเสียงโด่งดังในมหาวิทยาลัย เป็นศาสตราจารย์วิทยาลัยแพทย์ที่อายุน้อยที่สุด นิ้วนางเขาสวมแหวนอยู่ตลอด แต่ไม่เคยเห็นผู้หญิงโผล่อยู่ข้างตัวเขา ภายหลังมีนักศึกษาอดรนทนไม่ไหวถามในชั้นเรียนด้วยความอยากรู้ “ศาสตราจารย์โจว ได้ยินว่าศาสตราจารย์แต่งงานแล้ว เมื่อไรจะพาอาจารย์หญิงมาแนะนำให้พวกเรารู้จักล่ะคะ” ใครจะรู้ว่าศาสตราจารย์โจวจะเรียกชื่อขึ้นมากะทันหัน “ซินจือเหยา” ผู้หญิงในวัยทำงานคนหนึ่งผุดลุกขึ้นมาอัตโนมัติจากกลุ่มนักศึกษา “มาค่ะ” ภายใต้การจดจ้องของนักศึกษา ศาสตราจารย์โจวใบหน้าอ่อนโยน “ขอแนะนำให้ทุกคนรู้จักหน่อย นี่คือซินจือเหยาภรรยาของฉัน เธอคือศัลยแพทย์หัวใจที่โดดเด่นคนหนึ่ง”