Heterosexual Tagalog Mga Nobela at Kwento

Hindi maipinta ang kanyang mukha. "Bea, it's not what you think. I'm sorry sa nagawa ko. I'm just a guy. I have needs. Naakit lang ako. Sex lang yun. Mahal kita, Bea. Huwag natin tong gawin. J—just give me another chance, please?" Pagsusumamo niya sa akin.

"Hell, no! I am not cursing you. Oh come on! It means sweet candy in our lingo and definitely not a cuss words. My friends in São Paulo used to call their mistresses that way. Hindi naman nakakasuka, 'di ba?" Talaga namang hindi! Actually parang sinabuyan pa ng tubig ang mga insekto sa tiyan niya at pakiramdam niya ay kinikiliti ang mga bituka at puson niya. Kung susuka man siya baka iba't ibang kulay at laki ng mga puso ang lumabas sa bibig niya. "Hindi ka man lang ba kikiligin?" He pouted. Hitsurang nagpapaawa.

Hala siya? “BL ba yan?” He nodded. Salubong ang kilay ko siyang tinignan. “Why are you looking at me like that?” takang tanong niya. “Bakla ka talaga ano?” pang-aasar ko. Biglang nalukot ang mukha niya bago ako inirapan. Hoy! Pero huwag ka, nanonood din ako ng ganiyan habang nasa Italia kami. Wala namang masama sa same-sex-relationship as long na wala kayo g tinatapakan na ibang tao.

Alang-ala sa pagkain kailangan hindi ako mahiya. "Buti naman nagtanong ka saan tayo kakain!" Pinaglihi sa manok itong si Latrelle kaya sobrang ingay. "Saan nga ba? Any suggestions?" In-emphasize ko ang word na suggestions at nilakasan para mabaling sa akin ang atensyon ni T.H. "Gusto kong Japanese food/Korean food." Sabay nilang sagot. "I prefer Japanese food." Sabi ni T.H. "Korean na lang. Uso kaya ngayon ang 'Saranghae, Oppa!' at heartue." Nagfinger heart si Latrelle at hinalikan iyon saka nagflying kiss sa akin.

natatawa kong sabi at ‘di pa rin nagpapaawat ang luha ko sa pagbagsak. “Carly, please ‘wag ka naman umiyak. Koreano lang ‘yon ako totoo. Totoong nagmamahal sa ‘yo. Hindi tulad no’ng koreanong iyon na hanggang telebisyon mo lang nakikita,” nakabusangot niyang sabi habang pinupunasan ang aking mga luha. Hindi ko alam kung tatawa ba ako o maiinis sa kan’ya. Para kaming ewan na matanda na may isip bata.

Alam niya sa sarili niya na wala ng iba pang babae na hihigit kay Leigh. He’s now kissing her gently and smoothly. They’ve been kissed before but this one is different. Ibang-iba ang halik na‘yun,‘yung tipong alam mo sa sarili mo na may mangyayari pa bukod doon, ‘yung tipong hindi ka papayag na hanggang doon lang matatapos ‘yon.

Hindi nag-aalinlangan. A soft, warm, gentle kiss. Hindi mapusok. Hindi pilit. Kung hindi puno ng pagmamahal na parang kayang bumago ng isang buong buhay. Narinig namin ang malakas na palakpakan, may umiiyak, may naghihiyawan, may reporter na kahit hindi puwedeng pumasok ay pumalakpak din sa likod. Pero sa sandaling iyon...

Pakiramdam ko tuloy parang ako lang ang hindi nakakakilala sa kumag na yun, kasi yung mukha ni bakla mukhang kilalang kilala niya yung mga hudas na yun. “Ma at Pa ko sa kanila.” Sagot ko dito (Ma at Pa, means malay at pakealam). “Bakit sino ba sila?” tanong ko nalang din, thought wala din naman akong plano na kilalanin pa sila at hindi ko narin hinihiling na makita pa sila, naku, panigurado mangangati ang kamay ko na sapakin ang walanghiyang lalaki nay un.

"Sino ang lalaking nakabuntis sa iyo? Alam niya bang buntis ka?" Napalunok si Roxanne. "S-Si R-Rain po. Rain Tyler Montenegro." Nanlaki ang mata ni Aling Rose. "Ano?! Sigurado ka ba sa sinasabi mo? Kilala mo ba ang taong 'yan." "Opo. L-Lasing po kasi kami no'n. Hindi po namin alam ang nagawa namin." "Jusmiyo." Nasapo ni Aling Rose ang kaniyang noo.

] Napahalakhak naman ako ng natawa dahil sa sinabi nitong mamanyakin eh, parang baliktad nga siguro ang mangyayari. "Nako, wag kang mag aalala di yon ma-a-attract sakin. Kase asexual yon." [Oh, wow! Ang cool naman kung ganon sama ma meet ko rin siya kase halos lahat ng mga na me-meet o kakilala ko lang ay lesbian, gay at bisexual lang.