Nakakatuwang isipin kung paano ang isang salita lang ay kayang magdala ng buong imahe — sa diksyunaryo, ang 'alindog' karaniwang inilalarawan bilang kagandahan o kaakit-akit na naglalaman ng elemento ng pang-akit o charisma. Bilang isang pangngalan, sinasabi ng mga batayang diksyunaryo na ito ay tumutukoy sa uri ng ganda na hindi lang panlabas—maaari ring tumukoy sa tinig, kilos, o presensya na nakakabighani.
May mga halimbawa rin na binibigay ang diksyunaryo: 'ang alindog ng kanyang ngiti' o 'alindog ng tanawin.' Madalas itong ginagamit sa mas pormal o malikhain na konteksto—tulad ng panitikan o pagsusuri ng sining—hindi lamang bilang simpleng salita para sa 'ganda'.
Personal, palagi akong napapaisip kapag nababasa ko ang tumpak na paglalarawan ng 'alindog' sa diksyunaryo: parang binibigyang-diin nito ang magnetismo ng isang bagay o tao, hindi lang basta itsura. Ito ang kaibahan ng 'alindog' sa iba pang salita — may bahid ng pag-akit na aktwal na kumikilos sa damdamin ng tumitingin o nakikinig.