Ibalik Mo Tamod Ko

WARNING ⚠️ READ AT YOU OWN RISK..!! SOME SCENES CONTAINS WORDS THAT IS NOT SUITABLE FOR YOUNG READERS..!! Nagising ka sa katotohanan na hindi lahat ng nakikita ng mga mata mo ay totoo. Paano kung sa pagdaan ng mga panahon ay may makikilala kang isang tao na naging parte ng nakaraan mo? Paano kung ikaw ang nakatalagang magbantay sa kan'ya? Paano mo gagawin iyon kung ang sarili mo ngang puso ay hindi mo nababantayan at nagising ka na lang na hulog na hulog ka na sa kan'ya?

“What did you do to me?!” Galit na galit ang boses ng lalake, mababa at matalim. Nag-panic si Katrice. Hindi niya alam ang nangyayari. Hawak pa rin ang kanyang leeg, napailing siya at pilit nagsalita, “A-Ako, wa-wala po akong ginawa... H-hindi ko alam…” Bigla siyang binitiwan. Pero hindi pa siya nakakahinga nang maayos, naramdaman na lang niyang hinawakan siya sa bewang at idinikit sa katawan ng lalake. Mainit ang balat nito, parang may lagnat, at sobrang lapit nila sa isa’t isa. Nang magsalita ang lalake, halos dumikit sa balat niya ang mainit na hininga, “Binibigyan kita ng pagkakataon. Itulak mo ako. Lumabas ka dito.” Napamulagat si Katrice. Pinalalabas niya ako? Hindi ba siya kuntento? Iniisip ba niyang hindi ako interesado? Pero hindi siya puwedeng umalis. Hindi para sa sarili niya—kundi para sa kapatid niya. Wala na siyang karapatang mag-inarte pa. Nandito na siya. Wala nang atrasan. “Hindi ako lalabas. Tonight… I’m yours,” mahinang bulong niya.

Paano kung nang dahil sa isang gabi ay biglang nagbago ang buhay mo? Kaya mo bang pakasalan ang isang estranghero? O tatalikod sa harap ng altar at harapin na lang ang mga nakatutok na baril sa ulo mo?

------ Naniniwala ka ba sa mga 'Angels?' Diba kasi sabi nila lahat daw tayo binigyan ni God ng kanya kanyang Guardian Angel para bantayan tayo. Naniniwala ba kayo dun? Ako kasi, Oo naniniwala ako. Ramdam ko na Andiyan lang siya. Lagi niya akong binabantayan, at panigurado rin na namomoblema rin siya dahil sa kapilyahan ko. Bakit ko nasabi?

Inabutan ko na mag-isa at abalang nagsusulat ang guro na nakahuli ng atensyon ko. Hinila ko ang necktie niya atsaka nilapit ang mukha niya sa mukha ko. Bigla ko siyang hinalikan sa labi… matamis iyon ang una kong naisip. “What do you think you're doing, Ms. Faunteen?! Get out in my office!” “Marking my special toy, Mr. Dereux.” Kumindat ako na siyang lalong ikinausok ng matangos niyang ilong. Tumayo siya at binuhat ako palabas ng pinto ng office niya. Pagkatapos ay marahas niya akong pinagsarhan ng pinto. Shit! Bakit ganun?! Ako ang nang-aakit pero bakit parang ako pa ang naakit? How dare him ignore and blatantly reject my near Aphrodite-beauty?!

Paano nga ba masasabi kung ikaw ay umiibig na? Sino nga ba ang magdidikta kung sino ang iibigin mo, ang puso mo ba o ang utak mo? Sa bida nating si Portia ay malalaman natin ang kasagutan. Ano nga ba ang mas matimbang, ang utak mo ba na nagdidikta sa puso o ang puso na tumitibok lamang sa taong magustuhan nito?

Isang pagkakamali na naging sanhi ng isang aksidente. Pinagsisishanhan ngunit huli na ba ang lahat kung ang mahal mo ay nasa bingit ng kamatayan na alam mo ikaw ang may kasalanan. Kayanin mo ba harapin ang katotohanan kung sa huli ay ikaw ang sisihin ng lahat. Kaya sa puntong ito ang tanging magagawa mo lang ay ipagdasal ang kaligtasan ng mahal mo dahil kung hindi dahil sa iyo hindi siya ngayon nakaratay sa ICU naghintay ng oras ng pagbigay ng didisyon ng maykapal kung mabuhay ba siya o hindi.

“Daddy, kinuha nila ang anak ko! They took my son away from me! Darcio can't do this with me! Ako ang nagluwal sa anak naming dalawa. I accept his flaws and secrets even if it hurts. But why did he took our son!?” Humagulgol ang dalaga sa ama. “Rena, my daughter, your child is dead. They got into a car crash yesterday. Only Darcio and his wife survived.” Natulala ang dalaga sa ibinalita ng ama. Soon after, a loud howl she released. Verena didn't expect how her life became miserable. Ang tanging gusto lang niya ay makamit ang kalayaang matagal nang ipinagdamot sa kaniya. Running away from his father, Verena find herself wanted to escape from her life with a golden spoon on her mouth. She wants to express herself without the judgment of her father. Hindi naman niya inaakalang na ang kagustuhan niyang makawala sa kulungan na matagal ng ginawa ng ama ay ang magdadala rin sa kaniya ng higit pang miserableng buhay. She became a mistress and now, her child was dead. Is this her karma for being a mistress? Ito ba ang kapalit sa pagiging suwail niyang anak? She only wanted all her life to be free from the world she grew up in. But why does it feel like being free is more complicated than being surrounded by guards and maids? Her father was right, after all. The world was cruel and horrible. Hindi mo malalaman kung gaano kasama ang mundo kapag hindi mo naranasan maabuso ng mga taong nakapaligid sa iyo. But being brutal and horrific be wrong if she wants justice for herself and her son? Is it wrong if she wants to punish those people who belittled and betrayed her? Is it bad if she becomes a mistress again to achieve her mission?

I have been waiting for a prince charming my whole life. Pero matapos ang halos 30 years na paghihintay, 30 years of falling and failing, I have decided to move on nd embrace being a single tita. Pero bakit kung kelan sinukuan ko na ang love ay saka naman may sumusubok sa karupukan ko? At dalawa pa sila. Magmamahal pa bang muli o di na susubok pa?

paano kapag matatali ka sa isang kaibigan mong matagal mo nang minahal pero hindi ka naman mahal? hanggang saan ang kaya mong isakripisyo para sa inyong pagsasama kung alam mo namang may ibang pangalan ang isinisigaw ang puso niya? kaya mo bang magpakatanga para lang makasama siya kahit na alam mong hindi ka niya kayang mahalin kagaya ng pagmamahal mo sa kanya?