Japanese Kindness Novels & Stories

magalang nitong wika. Nahihiya nitong inabot ang isang red box na may kalakihan. “Nag abala pa kayo, paki sabi sa daddy mo at buong family ninyo na..” putol ko at ngumiti ako. “Konotabiha okurimono o itadaki, makotoni arigatōgozaimasu. Kisha no moderu o tsutome sasete itadaki kōeidesu.” (Thank you so much for this gift. I'm honored to be a model for your family company.) pasasalamat ko sa wika ng Japanese.

“You’ve told me many times how you always give, how you try to understand people even when they hurt you. Do you know what that tells me?” I bit my lower lip. Pang-ilang beses ko nang punta kay Doc. Hindi ko na mabilang. “Na… mabait ako?” sagot ko na hindi sigurado. Doc smiled a little. “Yes, you are. And kindness is one of your greatest strengths. But Jessica, kindness is only good if it does not destroy you.” It struck me then.

Kasunod ng kanyang tingin, nakita ni Iza ang isang matangkad na pigura na may pamilyar na katangian. Si Kenji iyon, ang unang pag-ibig ni Iza sa Japan bago nya makilala si Kevin. Ang paningin sa kanya ay tila hinila pabalik si Iza sa isang alaala na matagal na niyang ibinaon. Si Kenji ay kaakit-akit, na may madaling ngiti na makapagpapaliwanag sa isang silid, at nakikita ni Roman ang pagkahinto ni Iza sa lalaking na sa harapan nya. Kitang kita ng dalawa nyang mata.

" (mom and dad) "Ahh. So sad baby, I really miss you na, be with me kudasai." (please) "Three days palang naman kami dito sa Japan, baka sa linggo makakabalik na kami." "Hai. Watashi w*, anata o aishiteimasu Anthea." (Okay. I love you anthea) "Watashi mo. Jibun o daiji ni shite kudasai. Mwuah! Sayonara denstah." (Me too. Take care of yourself baby. Goodbye Denstah.)

nakangiting turan ni Señorito Yuji. I couldn’t help but to smile at how genuine and generous they were to help a stranger like me. “Maraming salamat po, Señorito Yuji. Sobrang malaki po ang aking pagpapasalamat sa mga taong tumulong sa akin lalong-lalo na po si Caridad na hindi ako pinabayaan at inalagaan po ako no’ng mga nakaraang araw.” Humagikhik si Caridad habang yakap ang “Aguy! Wala iyon, masaya akong magkaro’n ng bagong kaibigan na katulad mo.”

“Nihongo ga hanasemasu ka? (You can speak Japanese?)” “Hai. Watashitachi mo izen Nihon ni sunde imashitaga, anata mo sore o shitte iru to omoimasu. (Yes. We also lived in Japan before and I’m sure you know that too.)” I responded scornfully and gave him a look. “Kuso! (Fuck) focus on the road!” he shouted out of his lungs. “Will you be mine, then?” I Interrogated. “Just focus on the damn road and slow down, Onegaishimasu! (Please!)”

Tanong ko dito. Tumango ito at isa isa nilabas ang Japanese food na mukhang binili nito. “Yes. Kaya kung ako sayo kesa mag mukmok ka d’yan hayaan mo na ang lahat. Sa bibig mo na rin nang galing tanggapin mo na lang pero sana hindi yung pilit kahit papaano gusto pa rin namin makita kayong masaya ni Killian kahit alam naman natin ang tunay na kwento..” paalala nito.

Hindi siya agad tumingin kaya halos ramdam ko na ang lamig ng presensya niya kahit nakayuko pa ako. “Sit down,” she offered us a sear. Her voice was polite but cold. Dahan-dahan kaming umupo ni Nanay. Parehong tahimik at halos hindi humihinga. “Young people,” she began, her eyes finally landing on me. Hindi na malamig iyon. Hindi rin naman mainit. Pero matalim, tulad ng kutsilyong hindi kailangang idiin para makasugat. “They often mistake kindness for affection. And admiration… it can be dangerous when misunderstood.”

"Ang mga saloobin sa paglilingkod ng mga babaeng Hapones ay mas mahusay kaysa sa mga kawani ng lokal na serbisyo dito!" Sa cloud nine, mabilis na binuksan ng homebody ang translation app na kaka-d******d niya lang at sinabing, "Miss, pwede ba kitang bilhan ng inumin bago ka umalis?" Isinalin ng app ang kanyang mga salita sa Japanese, at yumuko muli ang ginang pagkatapos marinig ang kanyang mga salita. “Salamat sa imbitasyon, Sir. Gusto ko iyan!”

Di naman ako naghahanap, sapat na saken ang mga anak ko, masaya na ako sa buhay na meron ako ngayon, masasabi ko na kuntento na ako kahit walang lovelife. Nandito na po tayo maam, sige manong raul, tawagan nalang Kita pag tapos na ang meeting. Sige po maam magparking lang ako.. This way maam, thank you. Isang japanese ang ka meeting ko ngayon. May itatayo daw siyang business sa japan, at isa kami sa Napili niyang mag supply ng bulaklak. Mabuti naman at madaling kausap itong ka meeting ko. Miss haruki nice meeting you maam, thank you for your time. Its my pleasure miss laurine.