Novel & Cerita Japanese Kindness

"Enjoy," tinuran ng babaeng japanese after serving the food, at umalis na para iwan ang dalawa sa isang private room. "Itadakimasu!" masayang anunsyo ni Aida after seeing all the food, and she dug in. Napangiti naman si Kevin seeing his soon-to-be-wife happy and being cute after seeing all the food in front of them. "That's cute," he complimented, at kumain na din siya.

Especially hacking. Samshin Fujimoto is my friend. He is a Japanese mixed martial artist. Matanda siya sa akin ng ilang taon pero nagkakasundo kami. Sa lahat ata ng mga nakilala ko ay sa kanya lang ako komportable. Hindi siya mahirap pakisamahan at madali siyang mahalin. But I have no special feelings for him. He is mere like an elder brother to me. Mabait siya at matulungin kaya kahit anong hingin ko sa kanya ay ibibigay niya sa akin. Ilang taon ba naman kaming magkasama at sabay na lumaki.

Ang tanging Alam Niya Lang sabihin ay, "Sayonara." Napapangiti ako sa tuwing maaalala Yung mga masasayang pangyayari sa Japan. Sana lagi ko na lang kasama yung isang taong katulad ni Ace. Ang saya-saya namin ng boyfriend ko, Sana lagi na Lang ganun. "Uy, uuwi na ako bes. Baka pagalitan na ako ni mudra.”, sambit bigla ni Kate.

Mahirap mag-alaga ng mga bata at laking pasalamat niya dahil nakahanap siya ng mga tapat at maasahan na mga caregiver. “Mabait na amo po kayo Mam kaya asahan niyo na alagaan po namin ng maayos ang mga bata. Tsaka, congratulations po, Mam. Sikat na po kayo. Habang nasa Japan kami, palagi po naming pinapanood ang commercial mo at pinagmamalaki po namin kayo sa aming mga kapamilya at mga kaibigan.?” Nakangiting sagot nito sa kanya. Hindi niya naman mapigilan ang matawa.

Kasalukuyang nasa loob kami ng isang Japanese Restaurant na pag-aari ni Tanaka-san. Hindi naman pala talaga basta basta ang Clay Smith na ito at napakadaming negosyo na halos ukupado lahat ng oras buong araw. "Arigatogozaimashita!" nakangiting turan ni Mr. Smith na nilahad ang kanang kamay sa harap ng matanda. Masaya namang tinanggap ng matanda ang kamay ng binata, pagkatapos ay nagpa-alam na ito at lumabas.

Parang kinukuha nito ang loob ng dalaga. Kung hindi lang ito isang potential na investor ay kanina pa nag-walk out si Jackson. But now is not the time to do that. Hahayaan na lang muna niya ang manyakis na Hapon na ito na pagnasaan si Bree. He will deal with him later, if he gets out if hand. He needs to close the deal. Japanese cuisine were served and Jackson could tell that Mr. Onoda is really enjoying his time here in the country. Panay ang puri nito sa mga tourist destinations na pinupuntahan at ang pagiging hospitable ng mga Pinoy.

Hindi ko na rin naman susuotin yan dahil nag-away pa tayo dahil sa germs na ‘yan,” nakangiting wika nito na tinawanan ko. Akala ko uuwi kaming hindi mag-uusap o magkikibuan but here we are holding each others hand while driving in the road of Japan. This memory would definitely one of the stories I would love to tell to our kids someday. That they should find a love like how their father make me feel.

Sa halip ay nalungkot si Alex, “Hindi ko inaasahan na magiging mamamayan ka ng Japan.” Sabi ni Clara, “Huwag mo akong tignan nang masama, okay? Para sa mga ordinaryong tao na tulad namin, hindi kami nag-aaplay para sa citizenship dahil lang mahal namin ang bansang iyon, ngunit iyon ay para sa kaligtasan at kaginhawahan. Bagama’t ang aking citizenship ay napalitan na ngayon ng Hapon, pinakamamahal ko pa rin ang Amerika. Kaya walang kaso.” “Sige, tama din naman ang sinabi mo.”

"Gusto ko makita ang puno na kulay pink. Ang sabi ng isang kaklase ko mas maganda daw sa Japan. Nakakainis nga siya minsan kasi ang yabang kaya ayon hindi ko na pinapansin. Sarap itapon sa Japan." Napatawa ang isang matandang lalaki na katabi ko lang. "Brat ka talagang bata ka. H'wag ka naman ganiyan sa mga kaklase mo apo. Be nice to them," sabi ng matandang lalaki na tinawag akong apo.

Harachi ang matinding emosyon at tuluyan ng pumatak ang kanyang mga luha. Musume ga jibun o taisetsu ni shite mamotte kureru dansei no tokoro ni iku koto o ureshiku omoimasu. Watashi no yuiitsu no onegai wa, watashi no kodomo ni taisuru ai ijō ni kanojo o aishite kudasai. `Arigatō gozaimas!” (I am happy that my daughter is going to a man who will cherish and protect her. My only request is that you please love her more than you love my child. "thank you!) Ito ang madamdaming pahayag ni Mr. Harachi na siyang pumukaw sa puso ni Misaki, kaya maging siya ay lumuluha na rin.