Jimmy Crystal Mga Nobela at Kwento

Tahimik silang pumasok sa gusali at sumakay ng elevator. "Ano kaya mo bang humarap kay Zymon? Maiintindihan ko kung gusto mong umuwi na lang," sabi ni Crystal sa kaniya. Seryoso siyang humarap sa kaibigan. Pilit siyang ngumiti. "Kaya ko, Crystal. It's my job and I need to be professional. Hindi ko dapat idamay ang personal na issue namin sa trabaho," sabi niya na kahit sa loob niya, kinakabahan siya. Natatakot siya na baka kapag lumapit ulit sa kaniya si Zymon, manghina siya at tuluyang bumigay. Hindi nga niya kayang labanan ang mga tingin nito.

Magalang at mapitagang tanong ko na huminto sa pagkuskos ng aking gitara. Inilapag ko muna ito upang bigyang daan ang kausap na makapagsalita. "My name is Crystal Zid Samonte, from the Tourism department. Pwede bang makahingi ng favor?" Tanong nito sa halip na sagutin ang tanong ko. Nanatili itong nakatayo at hinihintay ang aking mga sagot. "Sure." Walang gatol kong sagot. "What is it?" Nakita ko ang kislap sa mga mata ni Crystal at ang hindi maitatagong kilig nitong nararamdaman.

ani pa muli ng Daddy niya ngunit binalewala na lamang niya. Alam naman niya kasing hindi tatanggapin ni Crystal lalo pa't wala rin itong interest sa negosyo nilang real-estate. Iba ang gusto nito. "I'll go ahead. Baka hinihintay na po ako ni Miggy," pagpapaalam niya.

“Mula sa isang kagaya niya? Nagawa ng isang basurang kagaya ni Darryl na magbigay ng isang mamahaling regalo? Imposible!” “Oo nga, kaya iniisip kong baka peke ang isang ito.” Binatikos ito ng mga nakapaligid na tao habang nabablangko naman ang isipan ni Jimmy. Maaaring hindi ito nakikita ng lahat pero nagtrabaho si Jimmy noon sa jewelry industry kaya nagawa niyang makita kung totoo ba ito o hindi sa loob lang ng isang tingin. Ang mga ruby na nakalatag sa kaniyang harapan ay mayroong gloss at malinaw na texture na nagsasabing wala nang mas totoo pa sa mga ito at ang masama pa rito, mukhang mas maganda pa ang kalidad ng mga ruby na ito kaysa sa mga ruby na nakita niya sa buong buhay niya.