You Are Insecure In Tagalog Novels & Stories

“Ngunit mayroon akong isang kundisyon, Kaelan.” “Name it,” I said immediately. “Kung gagawin natin ito—kung ako’y magiging ‘asawa’ mo sa harap ng lahat—kailangan mong ipangako sa akin ang isang bagay,” she said firmly in Tagalog. “Huwag kang magtatago ng anumang lihim sa akin na maaaring magdulot ng panganib sa aking pamilya. Anuman ang mga bagay na maaari nating marating, kailangan kong malaman ang totoo. Huwag nang magsalita pa ng mga parang ‘hindi niya alam kung saan siya papasok’ kapag ako ay umaalis.”

Nasa dulo na ng dila ni Zion ang mga salitang ilang gabi na niyang kinatatakutan. Mahal kita. I love you. Dalawang salita lang sa Tagalog. Three words in English. Pero bakit parang mas mabigat pa iyon kaysa kahit anong kontratang pinirmahan niya? Bakit parang mas nakakatakot pa kaysa humarap sa board, sa investors, o sa anumang kaaway?

Hinila na niya ang kamay sa mahigpit na pagkakahawak dito. “You know what, hindi ako makapaniwala kung paano ka tingnan ng mga lalaki. Mukha namang ordinary ang beauty mo. Sabagay, driver, bellboy, mga therapist lang naman ang tumititig sa iyo kaya hindi ko kailangang ma-insecure.” “Wow, Mr. Inigo Rodriguez, talaga lang ha! Eh, bakit parang umuusok ang ilong mo sa selos? Pa-simple mo pang tinatakot ‘yung mga therapist. Akala mo ha!”

Nakangiti ito saakin Naiintindihan ko na Naiintindihan ko na ang sinabi saakin ni Grace at ni Mama Akala ko kaya ko pero hindi pala Kapag pinanguna mo ang takot ay wala kang kahihinatnan dahil talo kana. Ang takot ang pinakang kalaban mo pero kung may tiwala ka sa sarili mo magagawa mo ang isang bagay na napakaimposible. Magtitiwala lang ako sa sarili ko at maliligtas ko silang lahat. Tama si Grace... Napatingin naman ako kay Mama na nakangiti parin saakin

Is he… serious? Kanina lang ay halos iburo ko na ang sarili ko sa higaan dahil hirap akong kalkyulahin ang sitwasyon at nararamdaman ko, pero ngayon nasa harapan ko na naman siya, ay nalilito na naman ako. Stupid me! I’m making my situation complicated, which is senseless in the first place. Malaki talaga ang issue ko sa salitang trust.

Kaagad nila akong pinaupo at binigyan ng tubig na maiinom. Pinakalma muna nila ako bago ulit nagtanong. Nang mahimasmasan, doon na ako nagsalita. "You know I can't go out, right? Bakit ang tagal niyo naman kasi!" nakasimangot kong sabi. "Syempre aatakihin talaga ako ng anxiety dahil dalawang oras lang naman ako naghintay." Nakakatampo pero huwag nalang. Ang mahalaga ay nandito na sila.

"Pero iyon nga, I'm worried and scared kaya hindi ko sinabi ang feelings ko for him. Saka hindi ko naman sure kung love itong nararamdaman ko para sa kaniya." Nagtaas sila ng kilay. "Eh, ano pala ang nararamdaman mo? Libog lang, ganoon?" hirit ni Raffa, sabay apir silang dalawa. Inirapan ko ang dalawa. "Bakit hindi mo siya kausapin? Sabihin mo sa kaniya ang worries and insecurities mo—" "Excuse me hindi ako insecure, no!" Makasabi naman na insecure ako. Hindi kaya!

Literal na nag-glitch ang utak. “Dahil… dahil hindi pa ako handang ibigay sa kanya ‘yon,” mahina niyang sagot, halos hindi ko marinig kung hindi ako nakayuko ng kaunti. Nagtagpo ang mga mata namin, at mas lalo akong napangisi internally. So this isn’t about me at all. This is about fear. Insecurity. Competition. Cute.

"At sino ang may sabi na insecure ako sa 'yo. Kung sa antas ng level din lang ang pag-uusapan ay malayong-malayo ako sa iyo. Ganda lang ang ambag mo sa lipunan pero ako, kapatid ako ng may-ari na ngayon ng mansion na ito." "Ah, okay. Kung ganda lang ang ambag ko sa lipunan, ikaw naman, wala. As in zero! Isa ka lang kasing basahan na inaapak-apakan ng amo mo este kapatid mo. Mas mabuti pa sa iyo ang patay. Sila kasi masaya na, eh, ikaw, ano? Nganga pa rin at naghihintay na mapansin!"

"You are safe with us, dont worry, wala kaming gagawin masama saiyo." Hindi ko kasi alam, nung napalibutan nila akong tatlo na malalaking lalaki. Pakiramdam ko, nasu-suffocate ako, I cant breath. I feel anxious and something inside that triggered and it kills me slowly. Parang may mali, pakiramdam ko may nabago sa pagkatao ko.