False Hope In Tagalog Novels & Stories

Napaupo si Celeste sa semento at hindi na niya napigilang humagulgol. "Siguro talagang sumama ang ate ko sa ibang lalake. Nangaliwa sa asawa! 'Yon ang paniniwala ng buong bayan na 'to. Para akong may nakakahawang sakit sa mga paningin nila, pinandidirihan, hinuhusgahan. But so I care! Anong kiber ko kung ano man ang maging pagtingin sa akin ng miserableng bayan na 'to? To hell with this town!"

Parang wala lang sa kanya ang hatid kong balita kaya hindi ko maiwasang makaramdam ng matinding lungkot. "Huwag niyo na akong bigyan ng false hope dahil alam kong hindi mangyayari iyan. Habang buhay na akong maging inutil at kahit na ano pa ang gawin niyo, hindi na ako babalik sa dati!" malamig na sagot nito. Kaagad naman akong umiling.

Nathan Bakas na bakas sa mukha ni Ysla ang pinaghalong sakit at galit, isang ekspresyong tila sumisigaw ng pagkadismaya at pagkabigo. Hindi ko siya masisi. Sino ba naman ang hindi magwawala kung mismong taong itinuring mong pamilya, ang tiyuhin mong pinagkatiwalaan mo, ay siya palang mismong dahilan ng pagkaguho ng tiwala mo sa buong mundo?

"SUMAGOT KA" "Loukrisha, mali ito, yung atin? Mali yun. Tumigil ka na," sabi niya. "Anong mali sa pag-ibig? Anong mali kung nagmamahalan tayo? Hindi kita maintindihan!" Hindi ko na napigilan at kusa ng lumabas sa bibig ko ang mga hinanakit ko. "Spencer! Walang mali doon, normal yun kasi babae ako at lalaki ka! Normal lang kung magkakagusto tayo sa isa't isa! Pero alam mo yung mali? Yun yung saktan mo ko ng paulit ulit! YUN YUNG MALI SPENCER! Kasi hindi na makatao yun, DI KA NA TAO NUN"

“Get on your feet and go back to being you. Hindi pa tayo tapos sa mga problema natin, Ice. At hindi pwedeng mawala sa ‘yo ang FSO. Ikaw ang pag-asa ng FSO, ‘di ba? Patunayan mo.” Alguien left me. I looked at the stars in the sky. Wala akong pakialam na sa lahat pero tama si Alguien. Ako ang pag-asa ng FSO kagaya ng si Mayumi ang pag-asa ko. I will find you, Mayumi… I will find you, minha esperança (my hope).

"Madame andito na po tayo" Napalingon naman siya at nagtaka. Dahil isang malaking gate lamang ang nandon. Sobrang tago ng lugar na iyon. Kaya naman my lungkot siyang naramdaman.Ganon ba talaga kawalang gana si Lanche na pakasalan siya? At sa ganitong lugar pa talaga para walang makaalam?

Parehas kaming nakaramdam ng gutom. Bumangon ako sa higaan at nagbihis, wala akong pakealam kahit nasa harapan ako ni Rigor na walang suot na kahit ano. Kumportable na kami sa ganoon. Wala na kaming itinatago sa isa't isa. Ang lahat ay nakita niya na sa akin. Nahawakan at natikman, bahagya akong kinilabutan ng sumagi sa isip ko ang salitang natikman pero iyon naman talaga ang totoo.

Gumagana yung lightstick mga bes! "Sorry ha. Hindi yan yung official. Nahirapan kasi akong mahanap yung official ehh." sabi niya sabay kamot ng ulo. Official man to o hindi. Tatanggapin at tatanggapin ko to. Umiilaw man o hindi, Tatanggapin at tatanggapin ko to. May sira man o wala, Tatanggapin ko din to. Ang mahal mahal kaya ng Army bomb tapos mag-sosorry siya kase hindi official? OMG. Gusto ko atang maiyak my GOD!

BANG Hope and Faith Ang panalangin, paniniwala at pag-asa ang una’t huli na makakapitan mo sa mga ganitong klaseng trahedya ng buhay mo. Hindi ko alam kung kaylan matatapos, hindi ko alam kung ano ang patutunguhan pero sana sa dulo ng lahat ng ito ay maganda ang katapusan.

pagpapaalam nito »»» medyo kunting plastikan at tiis tiis lang sa mga salitang hindi naman totoo dahil ang plano ko ngayon ay ang pag awayin ang dalawang to, yung dalawang nagsasanib pwersa para diinin ako kaya ngayon gagawa ako ng paraan na kayo mismo ang sumira ng buhay niyo. ngayon ay nagsasalo salo kami sa iisang lamesa medyo madalim sa labas isa sa mga gusto ko ay gumabe dahil gusto kong panoorin ang mga hampas ng alon.