Dr Jonathan Crane Novels & Stories

"Sa Tuesday pa ako magkakaroon ng vacant schedule, alam kong namimiss mo na ako pero mas namimiss kita." June please, I need you to understand my broken schedule now. "I missed you so much June." Hinawakan ko ang magkabila niyang pisngi at agad na hinalikan ang labi niya. Hindi siya tumugon kaya inilayo ko din agad ang labi ko, pagkuway ay kinuha ko sa bulsa ng pants ko ang cellphone sabay tawag kay Mr. Crane. "Second gate Mr. Crane. Take June with you to Cratemia." Matapos ang tawag ay wala pa ring kibo si June.

Kaya agad niyang tinawagan si Jasmine, na sinusuri ang mga ulat para sa ilang malalaking proyekto. “Hello, Lolo?” tanong niya nang may paggalang nang tumawag si Jonathan. Diretsong tanong ni Jonathan, “Jasmine, ano ang gagawin mo tungkol kay Mick Crane?” “Mick Crane?” Naalala ni Jasmine ang video na napanood niya kaninang umaga, at ngumiti siya. “Akala ko dati ay kulang ang abilidad niya, pero may napanood akong video niya kanina at naisip ko, baka totoo nga ang galing niya. Bigyan mo siya ng panahon at baka maiangat niya ulit ang Vintage Deluxe.”

"Sana ay hindi ko rin sinabi kay Caelan na totoo ang sinabi mo." "Shiela, naitago ko ang katotohanan dahil wala sa Pilipinas si Crane sa loob ng limang taon. But now that he is here, I am not sure if I can still hide the truth from him. Sikat si Crane, anak ng may-ari ng Laviste Group. Sa ayaw at sa gusto ko ay makikita siya ng anak ko sa Magazine, TV, newspaper, at sa mga billboards sa labas."

"This is Crane. He's a computer greek. He can help you." "Hi. I just need a reference. Anong boses ba ang gagayahin natin?" tanong ni Crane, magaling siya sa editing. Agad na binigay ni Maxine ang phone niya kung saan may video siya ni Max na nagsasalita. "Give me an hour." Sabi ni Crane nang mapakinggan ang boses ni Max at agad na nag set up sa laptop na dala niya. Nakakita si Khelowna ng pag-asa.

Gulat kong tanong at tumakbo palabas sa maliit naming gate. "Jan saan ka pupunta?" Belle asked, almost shouting. "Saglit lang, mabilis lang 'to." Binaba ko ang phone nang makita ko si Crane na nasa tabi ng kotse niya. Hinihingal nang humarap ako sa kanya. Maagap niya akong hinawakan at niyakap. I was stunned, alright. Hindi kaagad ako nakapag reak. "What's wrong Crane? Why are you crying?" Yes, he's crying for heaven's sake. Kusang umangat ang kamay ko at hinagod ang kanyang likuran.