Monologue Script Tagalog Novels & Stories

Marco PoV: "Diba...ang gandang pag masdan ang pag lubog ng araw." Nanghihinang sambit ng mahal ko at sa tuno nitong nahihirapan na magsalita. Ako na walang kapaguran mga luhang dumadaloy sa mga mata ko.

Muling nagsalita ang nilalang na nasa aking likuran. "Aminin mo na lamang sa sarili mo na hindi mo kaya ng mag-isa...aminin mo na lamang sa sarili mo na mahina ka....napakahina mo at kahit kailan hindi ka ng mabubuhay ng walang natatanggap na tulo-- "

sabi ko sa sarili (Arjay: haist otor napaparami ata talk to myself ko dito. Otor: sorry monologue lover ka kasi baliw") Ng matapos nito pirmahan ang mga papel ay ka agd kung kinuha ito sa kanya.

“Wala kang mapapala!” Parang kulog na tumama sa tainga ni Monica ang mga salitang iyon. Ang buhay na akala niyang kanya na, ang yaman, ang karapatan, ang pangalan, lahat pala ay isang kabaliwan lamang. Bigla niyang hinawakan si Imelda at nagsalita. “Tita Imelda, tulungan mo ako. Gumawa ka ng paraan! Hindi ako pwedeng mawalan ng kahit ano! Lahat ng kay daddy ay dapat sa akin mapunta. H-Hindi... sa ating dalawa pala!”

si Engineer Sandro may meeting Kasi sila sa isang kompanya rito sa US. Ganoon ba? Sige lovely magpahinga kana Muna para magkaroon ka Ng lakas. At bukas ay panibagong buhay Ang haharapin mo at sasamahan kita. Maraming salamat Mary Joy Hindi ko alam Ang gagawin ko Kong Wala kayo ni Joel. O.... sige na baka magdradrama ka na Naman ha... Sige magpapahinga na Muna ako.

Impatient kong tanong. "Lasong na kami pareho nang marinig ko ito kay Andres. Sabi niya 'mamaya, magmumulto nanaman 'yon'. Tapos bigla nalang siyang umiyak na parang bata. Ang gulat ko. Tinanong ko siya, 'sinong magmumulto, pre?' tas pinandilatan niya ako ng mata. Umiling ng sunod-sunod tas sabi wala daw siyang sinabing gano'n."

THIRD PERSON POV “Ano ba, let me go, pagod na ako, gusto ko nang magpatiwakal,” sigaw ni Monica. “Grabe sila sa ‘kin, ‘di ko naman sila inaano. Ba’t ‘di nila makita ang worth ko? Ba’t mas napapansin nila 'yong mga imperfections ko?” hagulgol niya.

*gulp* bakit ganito siya makatingin? "If I give you a chance, mamahalin mo na ba ako?" inulit niya yung sinabi niya and still... SPEECHLESS! ///////////

“Salamat!” "Salamat at dumating sila nang dumating sila," sabi ni Ted, huminga ng malalim para kumalma. "Ayokong isipin kung ano ang maaaring mangyari kung hindi man." Namuhay siya sa isang mapanganib na buhay, at alam niya kung gaano kasasama ang maaaring mangyari.

Go with the flow lang. After I've fūck them? Tapos ang usapan. Balik kami sa dati na parang hindi nagkatikiman. Ganun kasimple. Akala ko sanay na si Monica na ganun ako e. Pero hindi pa rin siya masanay-sanay sa akin. Minsan iniiwasan ko namang mag-uwi ng babae dahil baka nababastusan na ito sa amin. Dalaga na si Monica. Baka nga may kasintahan na rin 'yon e.