Kiara Outer Banks Actor

จู่ ๆ ตื่นมาก็พบว่าตัวเองความจำเสื่อมกระทั่งชายตรงหน้าคือสามีก็ไม่อาจรู้ได้ ‘เหม่ยอิง’ ขมวดคิ้วมุ่นมองดูคนที่เอาแต่ตั้งแง่ใส่กันแล้วด่าเธอว่าร้ายนักร้ายหนา ทั้ง ๆ ที่เธอยังนอนใส่สายน้ำเกลืออยู่เลย!

“ถ้าขืนเธอยังดื้ออีก คราวนี้ฉันจะจับเธอฉีดยาด้วยเข็ม 58 ซีซีแน่ เธอเลือกเอาว่าจะกินยา หรือจะฉีดยา!!”

ช่วงปิดเทอมของมหาลัย ‘พลอย’ นักศึกษาสาวสวยลุคเนิร์ดดูใส ๆ เมื่อความเหงาและความรู้สึกเปล่าเปลี่ยวเข้ารุมล้อม ความรู้สึกที่มีกับแฟนหนุ่มเริ่มห่างเหิน กับพี่ชายแท้ ๆ ก็ไม่ค่อยจะได้ใช้เวลาร่วมด้วย สุดท้ายก็หันมาพึ่งพาพี่ชายข้างบ้านอย่าง ‘เคน’ ซึ่งยังเป็นเพื่อนคนสนิทของพี่ชายเธออีกด้วยในการบรรเทาความเหงาที่ซ่อนอยู่...

'รักเเรกของเธอเกิดขึ้นท่ามกลางสายฝน ทว่าคนที่เธอเเอบรักกลับมีนิสัยเย็นชาไม่เหมือนชายหนุ่มจิตใจดีในคืนนั้นเลย คนที่เธอปักใจรักตั้งเเต่สบสายตากัน' ความรักที่เกิดขึ้นเพียงสบสายตา ย้อนกลับไปวันนั้น วันที่เธอได้บังเอิญเจอกับชายหนุ่มจิตใจดีที่เคยช่วยลูกหมาของเธอเอาไว้ เธอดีใจมากเมื่อรู้ว่าเขาก็เรียนอยู่ที่มหาลัยฯเเห่งนี้เหมือนกัน เเต่คิดว่าเขาคงจำเธอไม่ได้หรอก เพราะคืนนั้นทั้งมืดทั้งฝนตกเเถมเธอยังถือร่มเขาคงมองไม่เห็นหน้าตาของเธอเเบบชัดเจน ทว่าเธอกลับจำเขาได้ไม่เคยลืมเลือน เเละเธอก็ไปรู้มาว่าเขาเรียนอยู่คณะวิศวะ ปี 3 เป็นคนดังของมหาลัยฯที่ผู้หญิงมากมายต่างก็หมายปอง มีอยู่หลายครั้งที่เธอคอยเเอบมองเขาอยู่ห่าง ๆ จำได้วันนั้นที่เขาเเข่งฟุตบอลเธอก็ไปตามเชียร์ เเววตาของเธอมองเขาด้วยความภาคภูมิใจ เธอมีความสุขทุกครั้งที่ได้เห็นเขา คนที่เธอปักใจรักตั้งเเต่สบสายตากัน

"ถ้าไม่ชอบหนูขนาดนั้น...ทำไมถึงยังยอมแต่งงานด้วย" "ฉันไม่ชอบพูดอะไรพร่ำเพรื่อ" "โอเค หนูก็จะไม่ถามอะไรลุงเสี่ยอีก" ______________ "เธอนิสัยดีมากมั้ง แจ้นไปกับผู้ชายคนอื่นทั้งที่มีผัวอยู่ทนโท่" "แล้วคนนิสัยดีที่ไหนจะด่าเมียตัวเองฉอดๆ แล้วปกป้องผู้หญิงคนอื่นล่ะ" "ฉันไม่ได้ปกป้องคนอื่นสักหน่อย" "นั่นเรียกปกป้อง เฮอะ!" ______________ "ดื้อๆ แบบนี้ ถ้าก้าวขาเข้าบ้านเมื่อไหร่ เธอจะไม่มีสิทธิ์ได้เอ่ยปากร้องขออะไรอีกเลย นอกจากร้อง...." ______________ ไม่มีนอกกาย ไม่มีนอกใจ นิยายเรื่องนี้จบดีค่ะ

เมื่อไหร่จะมีหลานให้พ่อแม่อุ้มสักที... เขาท่องประโยคนี้จนจำขึ้นใจ ทุกครั้งเวลาเจอหน้าครอบครัว ในบทสนทนาไม่มีอย่างอื่นเลยนอกจากเรื่อง แต่งงาน และ หลาน

เฟื่องฟ้าไม่เคยคิดว่าชีวิตตัวเองจะถูกใช้เป็น “เดิมพัน” ในการแข่งรถใต้ดินที่ไร้กฎเกณฑ์ ยิ่งเลวร้าย เมื่อคนที่เธอรักที่สุดคือคนที่ “เอาเธอไปพนัน” และเขา…ก็แพ้ ผู้ชนะคือ ดินแดน นักแข่งหนุ่มเจ้าเล่ห์ ดวงตาแพรวพราวอันตราย ตั้งแต่วินาทีนั้น เธอก็กลายเป็น “ของเขา” อย่างสมบูรณ์ เขาพาเธอเข้าสู่โลกมืดที่เต็มไปด้วยความลับและอันตราย แต่กลับดูแลเธอราวกับเจ้าหญิงในกรงทอง จนกระทั่งเธอได้พบกับ แผ่นดิน พี่ชายฝาแฝดของดินแดน ที่อันตรายไม่แพ้กัน เมื่อสองพี่น้องที่เลือกจะแชร์ทุกอย่างในชีวิต รวมถึง… เธอ เฟื่องฟ้าจะเลือกหนี หรือยอมปล่อยให้หัวใจ พ่ายแพ้ไปพร้อมกับร่างกายที่สั่นไหวภายใต้สัมผัสต้องห้ามนั้น

"นี่ไม่ใช่ทางกลับบ้านนี่” รีบท้วงถามอีกฝ่ายเพราะคิดว่าตอน นี้เขาน่าจะขับมาผิดทาง ทว่าคำตอบที่ได้กลับไม่ใช่ “แวะไป คอนโดฯ เฮียก่อน”

ทั้งที่ 'ไม่โปรด' แต่กลับทำตัวเหมือนเป็น 'เจ้าของเธอ' ทั้งที่เขาเฉยชาแต่เธอกลับเลิก ‘โปรด’ ไม่ได้ ทั้งที่ไม่เคย ‘ชัดเจน’ แต่ก็ยัง ‘อ้อนวอน’ ขอให้เขาช่วย ‘โปรดรัก’

แม้ไม่มีอยู่แต่คงอยู่ในใจตลอดไป ผมชื่ออ๊อด บ้านอยู่ท้ายตลาดฝั่งขะโน้น เตี่ยผมเปิดร้านโอเลี้ยง ขายแก้วละครึ่งสลึง สักหกโมงเช้าคนจะเต็มร้านจนบางคนยังต้องยกเก้าอี้จากบ้านมานั้งเองเลยล่ะ ส่วนเธอคนนั้นชื่อนนน ไม่ใช่นะนะนะ นะครับผม ชื่อเธออ่านว่า นะ-นน หนุ่มน้อยลูกเจ้าของร้านถ่ายรูปในตลาด พ่อเธอดุทีเดียว ได้ยินว่าลุงแกพกปืนยาวเหน็บเอวไว้เวลานอน เวลานอนฝันร้าย จะสดุ้งชักปืนก่อนเลย