King Julien X Mort

"อะไรที่เป็นของๆฉันไปแล้ว ฉันจะไม่มีทางปล่อยให้เป็นของคนอื่นเด็ดขาด!"

Mon frère me détestait et souhaitait ma mort. J’ai pleuré et je lui ai demandé : « Ne suis-je pas ta propre sœur ? » Il a ricané : « Je n’ai pas de sœur. » Cette nuit-là, j’ai été renversée par une voiture. Il est devenu fou.

'2 ปี กับการเป็นนางบำเรอของเขา..' "เธอมันก็แค่ผู้หญิงที่เอาตัวเข้าแลก ผู้หญิงอวดเก่งอย่างเธอ นอกจากตัวแล้วก็ไม่มีอะไรดีทั้งนั้น" นี่คือคำพูดเหยียดหยาม ที่ได้ยินมาตลอดปีกว่า และทุกอย่างมันกำลังจะจบแล้ว

เธอสนใจในความเจ้าชู้ของเขา ส่วนเขาก็อยากเป็นเด็กเลี้ยงของเธอ เมื่อคนสองคนมีความต้องการเดียวกัน จึงมีความสัมพันธ์ที่ไม่ได้คาดคิดเกิดขึ้น “ไม่ว่าจะสั่งอะไรนายก็ต้องทำ” “ตามบัญชาเลยครับ”

ใครจะไปคิดว่าผู้หญิงที่เคยมี One night stand ด้วย จะกลายมาเป็นนักศึกษาฝึกงานที่บริษัทเขา ทั้งเธอยังทำเป็นจำเขาไม่ได้อีก งั้นเขานี่แหละจะเป็นคนรื้อฟื้นความทรงจำให้เธอเอง

WARNING: THIS BOOK MAY CONTAIN STEAMY AND MATURE SCENES WHICH IS STRICTLY NOT FOR KIDS OR UNDER 18+ Life in the Ember Pack seemed ordinary—until Annatoria, the Luna, was accused of infidelity by her husband, the Alpha. Infidelity was the last thing Anna would ever consider, even in a failing marriage. Yet there she stood, publicly shamed and branded a whore. A cruel setup led to her rejection and banishment, leaving her broken and alone. For three long years, Anna struggled to survive, enduring hardship after hardship. But with the help of Alpha Asher—a close friend who secretly harbored feelings for her—she rose from the ashes. Now, as a powerful Alpha in her own right, she’s the talk of the shifter world. On the day she returns to the Ember Pack to reclaim her son, fate strikes once again. As she nears the pack gates, a deep, familiar growl sends shivers down her spine. “You’re my mate.” Her wolf stirred. “What is that scent?” A mate? How did the “banished” Annatoria gain the power to walk into the pack unchallenged? And who is the wolf claiming her as his?

คนไม่ได้รัก ต่อให้เอาเชือกมามัด ก็ไม่มีทางรักอยู่ดี...

"กลับมาคบกันไม่งั้นฉันจะบอกพ่อแม่เธอเรื่องคืนนั้นที่ฉันเอาเธอแล้ว"

C'était censé être une simple punition, mais au final, je suis morte congelée dans la chambre froide. Mon fiancé, héritier de la famille Vesta, Karl Vesta, ne s'est souvenu de moi que trois jours plus tard. Maintenant, je flottais ici, le regardant trembler tandis qu'il me serrait dans ses bras, observant ses yeux brisés, voyant enfin qu'il recomposait toute la vérité. C'était trop tard, Karl. Mais ce n'était pas grave. J'étais là à te regarder. À regarder comment tu allais affronter le fait que c'était toi, de tes propres mains, qui avais enfermé la personne que tu aimais le plus dans une tombe.

เธอทนยอมรับการดูหมิ่นดูแคลนซ้ำแล้วซ้ำเล่า เพียงปารถนาเพื่อให้ได้เศษเสี้ยวของความรัก จากคนที่เธอรักบ้างก็เท่านั้น