Last Minute Easy Anime Cosplay の小説・ストーリー

Siya na kaya si Yvonne? Habang mag-isa ako ay napuno ng napakaraming isipin ang utak ko. Marami rin akong napansin sa pagmamasid-masid ko pa lang sa kabuuan ng salas ng mansiyon. Maraming gamit pero maluwag pa rin. Tsaka mukha pa ring malinis at organized ang lahat. Sa gilid na bahagi ng salas ay may nakita akong mataas na hagdan. Old style na rin iyon—pero kung ako ang tatanungin, mafe-feel ko pa rin ang lumakad sa hagdan na ganoon. Bongga naman kasi at pang-sosyalan talaga. Kulang na lang ng vintage fairy dress at okay na, kumpleto na ang Victorian at Royalty-themed cosplay. Cosplay?!

I also wore white high socks and black combat boots to complete my overall look. "Perfect, Amega! Mukha kanang si Sailor Moon!" he jokingly said and arched one neatly trimmed brow while looking at my outfit. "Saan ang cosplay natin ngayon? Bakit mukhang naka uniform ka?" Maarte siyang tumawa before he pulled me into a hug and gave me a cheek to cheek kiss. Pero agad ko siyang naitulak kasi ang baho baho niya.

Ngumiti ako bago tuluyang pumasok. Sa gabing ito ay isang tila Japanese cosplay ang suot namin. Alas siete ng gabi kami nagpupunta sa club. Alas otso ito nagbubukas para sa paghahanda. Tinanaw ko sa salamin ang maiksing itim na palda at longsleeves polo na suot ko. Hindi ko mawari kung bakit ganito kaiksi ang mga pinapasuot sa amin. Waitress lang naman kami rito. Bakit kailangang ganito pa ang suot?

SUNDAY – 6PM Ito ang last mass ng araw na ‘yun. Suot ni Ali ang floral Sunday dress na kulay krema. May disenyo ito na kulay pink na rosas na bumagay sa kanyang mapusyaw na balat. Nakatali na half-pony ang kanyang buhok na may pink ribbon bow sa likuran. Meron din siyang curtain bangs. Naglagay din siya ng light make-up. Ang kanyang labi ay may chocolate-flavored liptint na bumagay sa kanyang matambok na labi.

Pagkatapos umupo ng dalawa sa kanilang wheelchair, isang magandang anyo ang bumaba mula sa bus. Nakasuot ng itim na kimono na may puting cherry blossom patterns ang babae. Nakatali rin ang kanyang mahabang buhok. Hindi lamang banayad at nakakalula ang dating nito, pero napakaganda at napakaperpekto ng hubog ng mukha nito. Natigilan ang lahat nang masilayan nila ang binibining ito. Siya si Nanako, ang Yamato Nadeshiko na kinikilala ng Japan, at ang kasalukuyang head ng pamilya Ito!

Mabilis naman nitong inangat ang kamay at nagpalakpak. Kapagkuwan ay bumukas ang pinto, pumasok ang maiingay na grupo. Ito ang mga anime cosplayer na personal na inimbita ni Raffaelo para magbigay ng entertainment sa bata. Nahati sa dalawang groupo ang mga ito habang masayang sumasayaw at may unicorn mascot pa sa gitna. Naging masigla ang sitwasyon.

Ani Ate Ski. Pareho na kaming nakasuot ng costume naming pang belly dancing na kulay puti, ang maskara lang namin ang magkaiba ng kulay. Ang maskara namin ay hanggang ilong lang ang matatakpan, pababa sa ilong ay isang see through na tela nalang iyon na may mga sequence, pareho ring nakapusod ang buhok namin. "Of course, Ate! Para tayong mga genie, oh!" Nakangiting wika ni Hyacinth.

Itinulak ni Jordan ang pinto at pumasok. Mayroong talagang isang matamis na batang babae sa silid na mukhang isa sa mga kaibig-ibig na idolo ng cosplay. Siya ay mukhang bata pa at marahil ay mga 14 o 15 taong gulang lamang. Sa sandaling ito, nakasuot siya ng puting fairy dress, nakataas ang kanyang palda. At nakatayo sa likod niya si Jamie!

Habang sa kaliwa kung saan ang pwesto ni Ja, nakahiga sa braso ko si Raveia. “I want the man in his kumot kasi, Mommy!” Mga characters sa anime ang design ng mga beddings nila. Pati ba naman sa pagkahilig sa gwapong fictional characters, sa murang edad ay nakuha na ni Raveia sa akin. Tumingin ako kay Ja na iiling-iling sa amin. Inilapit niya rin ang isang upuan sa gilid ng kama para doon mahiga si Blue.

May takip ito sa mukha. Ibinaba na ng opisyal ang babaeng cosplayer. Kulay pink ang buhok ng babae. May bandana ito sa noo. Makapal ang kaniyang eyebrow. Mamula mula din ang kaniyang mga labi. Isang kulay pink din na pulseras ang kaniyang suot. Nakaumbok ang kaniyang dibdib at maraming plates ang kaniyang napakaiksing palda. Kulay puti ang boots nito. "Kuya. Bakit walang customer?" Tila nawala sa isipan ni Andromeda ang mga nangyari ilang minuto bago siya nadala sa club. Palingun lingon ang prime minister. Iniabot ng isang opisyal ang backpack sa kaniyang batang amo. "Sir. Ipinasara ni sir Cain ang club."