Novel & Cerita Like We Used To Chords

tanong ng guro, siguradong hindi niya makukuha ng tama ang isang ito. "Ang pagkakaiba ay nasa ikatlong nota sa sukat," sabi ni Melissa nang may kumpiyansa. "Ang isang major chord ay naglalaman ng una, ikatlo, at ikalimang nota ng major scale. Sa isang minor chord, ang ikatlong nota ay inililipat pababa ng kalahating hakbang." Umakyat siya sa podium, kumuha ng marker, at isinulat ang A major at A minor scale sa whiteboard.

ngayon ko lang ito gagamitin. Ipinikit ko ang mga mata ko at nagsimula akong tumugtog. (Song: Terrigied by: Katharine Mcphee ft. Zachary Levi piano cover + sheet music) My fingers felt as if they knew the keys for a long time. Ito pa lang ang pangalawang beses na ginamit ko ito, unang beses ay sa shop... pero ganito na agad ang pakiramdam ko na parang napakatagal ko nang pagmamay-ari itong piano.

Pumatak ang luha ko kasabay nang pagtunog ng musika na 'Tears in Heaven'. May mga tao talagang dumadaan lang sa buhay natin para matuto tayo at maging matatag sa hinaharap. Masakit man, pero kailangan natin tanggapin na may mga tao na kahit ayaw natin mawala, kailangan na natin silang pakawalan. "Sana, balang araw magkasama tayong muli tulad noong araw bilang magkaibigan, like what we used to do when we were in college. Masaya at walang ibang iniisip."

Gosh! "S-Sorry, medyo nadala lang. P-Pero okay na ang ibang chords mo. Medyo mahirap talaga ang F sa gitara." kapagkuwa'y paumanhin niya matapos mapansing halos nakayakap na naman siya sa aking likod.

Sagot ko sa kanya. "Okay, ganito. Madali lang naman ito dahil nasa key C Major ang kanta, ito palagi ang pipindutin mong chord ang C, G, Am, F. Magsimula tayo sa kanang kamay mo itong C4 (middle C) Turo sa akin ni Jeran. At nagsimula na nga ako. At ito ang una kong ginawa. [Verse]( G C )All my life was a paper, Once plain, pure and white

Acting ng hindi marunong mag-guitara. “Yung chords naman niya ay Em, C9, G at D. Led yung intro pero saka ko na ituturo sayo kapag marunong ka na.” Dugtong niya saka lumapit sa akin at nawala ang konting gap na meron sa aming dalawa. Hindi ko namalayan na unti-unting tumatayo ang balahibo ko sa batok. Hindi ko talaga maintindihan kung bakit kinikilabotan ako kapag ganito siya kalapit sa akin. Ang weird..