This Wasn't Me In Tagalog Novels & Stories

That's when I realized. I cannot die here. Hindi pwedeng dito matapos ang buhay ko. Nangalay na ang buo kong katawan. Tagaktak ang pawis sa aking noo at nagdurugo na ang aking braso. I keep heaving a deep breath.

“Namimiss ko na siya—“ “Kaso hindi ka miss?” Napatigil ako sa sinabi ni Yeon. “Sama ng ugali mo apat na mata!” Bulyaw ko at sinipa ang binti niya na ikinatawa niya. “What’s the tagalog of it na, wait, lemme think..” Nahawak pa siya sa tangos ng ilong niya. Mamula mula pa ang maputi niyang kamay. “Ah, pighati.” Sa inis ko ay tumayo na ako at kumaway patalikod tsaka ako bumalik sa condo ko.

Hindi naman ako nakaimik "Don't worry! Halos pareho lang naman tayo ng sitwasyon! Actually, ang alam nila Mommy at Daddy nasa US ako at nag-aaral! Hindi nila alam na nandito lang ako sa PInas at tahimik na namumuhay habang hinahabol ko ang lalaking gusto ko!" nakangiti niyang sagot sa akin

"T-That means 'ANG PANGIT KO' Ma'am..putangina." Napatawa naman ako ng kaunti dahil sa sinabi niya. Lalo na doon sa panghuli ang akala talaga niya hindi ako nakakaintindi ng Tagalog. Gayong Papa na nga ang tawag ko kay Papa at wala pang accent. "Oh really your ugly?" Mukhang nagulat naman siya dahil sa sinabi ko. Pero hindi ko na din iyon pinansin dahil andito na kami mismo sa harap ng VS building.

Liam’s Tagalog was surreal; he still had an accent when he was speaking Tagalog, but still tried to express his thoughts in Tagalog… Ito ang namimiss niyang pakinggan sa ialng taong hindi niya ito nakita… “P-patawad… Since last night, I knew I was wrong about you. “ Ang tinutukoy ba nito ay kagabi na nasaktan siya habang nakikipagniig rito? Napatunayan niya ba ditong matino siya at wala siyang ginawa sa loob ng limang taong wala ito sa piling niya?

At malandi siyang tumawa "Excuse me" Nagulat ako kaya napakilos ako agad. Nakatayo pa din ako at hindi ko alam kung bakit ayaw humakbang ng mga paa ko. Maya maya may tumikhim sa likod ko "Thats Ashly my girlfriend" Lumingon ako at tiningnan siya ng masama.

“Why would you sacrifice all your birthright for me?” “Kailangan,” I used Tagalog words this time. Iyon lang ang lenggwahe namin ni Althea na hindi maiintindihan ng mga tao ko. At kahit may tiwala ako kay Samuel na driver namin ngayon ay mas mabuti pa rin may mga bagay na para sa amin ni Thea lang.

ani Myca patungkol sa pinsan nitong pinaplano nitong ipakilala sa kanya. "Pabayaan mo na," natatawa niyang saad sa failed attempt ng kaibigan. "Kaasar lang. Why do men in my family opt to go with sexy bitches?" "Alam mo, late na. I should go," sa halip ay sagot niya. "Wait, teka. Ihahatid na kita." "No need. Maliit lang ang San Gabriel. Wag kang OA." "Hope, I invited you here. Hindi kita p'wedeng pauwiin mag-isa."

"Hindi ko siya binasted." "Anong tawag mo sa ginawa mo? Nagtapat si boss sa iyo na mahal ka na niya tapos ang sagot mo I'm sorry, anong tawag mo roon? Hindi ba pangri-reject iyon? Sa tagalog, basted." Hindi naman ako nakakibo. Napapagod na napasandal ako sa isang puno ng niyog.

Hindi lang kasi simpleng away o samaan ng loob ang mayroon sa amin na gaya ng iniisip niya. “I’m sorry… kasalanan ko. Mali naman talaga na hindi ko ipinaalam sa `yo kung ano talagang klaseng pill ang ibinigay ko sa `yo. Alam ko kasi kung gaano ka ka-prudish at gusto ko lang naman talagang makatulong. But instead of helping, I think I just put you into a big trouble. Sorry talaga, girl. Alam kong hindi maaayos ng ‘sorry’ ko ang lahat. Pero puwede kitang damayan sa lahat ng pinagdadaanan mo ngayon. Umiyak ka lang kung kailangan. Baka makatulong maski paano.”