Unapologetic In Tagalog Novels & Stories

--- --- "About the message?" --- --- Tumango ako. --- --- "The second legacy." --- --- Sandaling natahimik siya. --- --- "Are you worried?" --- --- Napangiti ako nang bahagya. --- "No." --- --- "Surprised lang." --- --- Dahil kung may nagsabi sa akin noon... --- Na ang pinakamalaking pangarap ko ay hindi pala maging pinakamalakas. --- Hindi ko paniniwalaan.

Hindi magkakaroon ng ingay kung hindi ka tatalon oh mahuhulogan ng dahon mula sa puno. I lick my lower lip, sandali itong pinakiramdaman sa aking tabi bago ko ibuka ang aking mga labi. "Uhm, I just want to apologize for what I've done last night. Hindi na ako nakapagpaalam saiyo ng maayos." I started. Hindi ito sumagot, tanging mabigat na buntong hininga lamang ang pinakakawalan kanina pa.

Well, I'm finding it hard leaving your love behind me And you see I can't smile without you I can't smile without you I can't laugh and I can't sing I'm finding it hard to do anything You see I feel glad when you're glad I feel sad when you're sad If you only knew what I'm going through I just can't smile without you. "I didn't know that you have talent in singing." napangiti naman ako sa sinabi nito nang maramdaman ko ang mahigpit na yakap nito mula sa likod ko, I can feel the heat coming from her body.

"Go away and mind your own business!" Hindi alam ni Dante kung ano ang sumapi sa sarili at biglang naaliw siya sa kaibigan. Ramdam niyang nagseselos ito kaya ito nagkakaganito. "Tell me the truth, nagseselos ka ba?" Nanunukso niyang biro dito at kusang umangat ang kamay niya upang humaplos sa pisngi ni Troy. Lalo siyang napangiti nang hindi ito umiwas sa kaniyang kamay.

sagot ng matanda (Ano bang kinukulit? Nagkekwentuhan lang kami!) “Pasayloa ko! Ihatod ko si Papa sa balay!” napakunot naman ang noo ni Troy dahil hindi naman niya maintindihan ang sinabi ng lalake (Pasensya ka na! Ihahatid ko na si tatay sa bahay!) “Sorry, hindi ako nakakaintindi ng Cebuano!” sabi naman ni Troy

Alam kung galit na si mommy "Mom don't be judgmental, May mali ba ang magmahal ng may anak na? Diba hindi naman? Wala akong inagaw mom kaya wala akong malaking kasalanan at kung gusto mo na makilala ang apo mo, I respect you as my mother pero ayusin mo ang ugali mo mom I'm sorry for telling you this." "Apo? Are you out of your mind Van ? Paano ko siya magiging apo wala ka namang girlfriend"

KABANATA LABING-ANIM: I'm Yours June 21, 2020 Sunday Karrie’s POV “Ughh~ More~” Napakamao ako ng mahigpit sa sarap pero hindi rin iyon nagtagal at nanginginig na binubuksan ang mga palad ko sa bawat haplos at puwersang binibigay ng nasa likuran ko.

nakiusap siya sa akin at marahang naglakad na papalapit. Walong taon s'yang nanirahan sa ibang bansa kaya marahil hindi na siya sanay magsalita ng tagalog pero siguro naman naiintindihan niya pa rin kung tagalog ang sasabihin ko. "Wala na tayong dapat pag-usapan, wala na si mama at wala ka na ring babalikan pa, simula ng iwan mo kami kinalimutan ko nang may ama pa ako." matigas kong binitawan ang mga katagang iyon saka nagpasya na akong talikuran sila, patakbo ulit akong naglakad pabalik sa taas dahil ramdam ko ang pangingilid ng luha ko na hindi ko na makayang pigilan pa.

Umiling-iling ako. "Naze?" [Translation: Why?] "Your mom will be worried." "But I want to go too." He pouted. "Don't make that face. Let's go next time, okay?" Marahan naman siyang tumango. "Yakusoku?" [Translation: Promise?] "Hai, yakusoku." [Translation: Yes, I promise] Pagkatapos, nag-pinky promise kaming dalawa. Mayamaya, pinasakay na ako ni papa sa kotse. Nginitian ko muna si Zaito at saka nagpaalam bago tuluyang makasakay.

"You’re a creep! Ang Napaka-hipokrito mo! Do you even understand how fucked up this is!?" "You’re acting like a child. Throwing yourself at him just to spite me? It’s pathetic." "Pathetic?" Napailing nalang ako sa kaniya sa frustrasyon. "Mas pathethic ka! Ikaw na isang matandang lalaki na nagtatago sa dilim ng club para lang panoorin ang inaanak niya na nakikipag-laplapan sa boyfriend niya? Kadiri ka, Ninong!"