Live Their Lives Mga Nobela at Kwento

Walang mamahaling mga bagay, walang sandamakmak na yaman, walang mansion at walang mga taohan na s'yang gumagawa ng mga bagay para sa kanila. They settled for a simple living at kita ang tunay na saya sa mga mukha nito kahit na sa simpling pamumuhay na kinaiinggitan n'ya naman dahil kahit ganong buhay lang din sana para sa kanila basta kasama lang nila si Tyrone ay walang problema sa kan'ya. Hindi naman kailangan ng maraming pera para maging masaya. A simple and harmonious living ay sapat na para sa kan'ya.

Deserved nila ang isa't-isa. Humaba pa ang usapan at pag-uupdate namin kay James ng mga ganap namin sa buhay and little by little he opened up his self with us. I just couldn't believe that James chooses this kind of life and I am so proud of him. Living alone is not an easy life, but it is fulfilling. Not everyone can live their life alone, Kaya to all the people out there who's living their life alone? I am so proud of you. Cheers to more struggle but makes us stronger life! We are all amazing and brave!

“What is it?” “Are we still going to keep living like this?” tanong niya rito at humugot ng malalim na hininga. “I mean, you’re… you’re a part of a world where peace is rare. Do we have to spend the rest of our lives glancing behind our backs, scared that someone is after us?” Na sa phase na sila where they are considering marriage. They’re also living together kaya naman kailangan na nilang pag-usapan ang mga ganitong bagay. They have to figure out things in life. May mga anak na sila.

And now, were just laughing out loud to nowhere. That's life!

Sa init ng palad niya, ramdam ko ang pagiging sinsero nito. “Learn to live, Claire— to live and not to barely survive.”

Lumipas ang mga araw, linggo, at buwan. Unti-unti ring nakatagpo ng katahimikan ang kanilang mga buhay, kahit nananatili pa ring malapit sa kanila ang mga taong nais silang saktan.

I’m here now. Sabi nga nila ang buhay natin ay parang gulong. Nakakatakot ngunit minsan ay napakasaya. Minsan ay nasa itaas ka ngunit sa isang iglap lang ay bumagsak ka na lang na parang ulan sa kalangitan or vice versa. Life is full of surprises, that's why we have to cherish every moments of our lives. We should not take it for granted. “Can we live here?” wala sa sariling naitanong ko.

DAYS PASSED BY like a blink of an eye. Naging normal na ang buhay nila sa loob ng ilang linggo. They’re now planning for their upcoming wedding and their future house together will soon be done after their honeymoon. And to be honest, everything feels so good to be true.

Ang bawat sandali ng kanilang buhay sa loob ng kwadradong lugar na iyon ay hindi nila akalaingi kayang tiisin ng isang tao. But they couldn't do anything about it… This is their life now.

Para akong naglalakbay papunta sa malayo at hindi sa totoong patutunguhan ko. Paano ko ba masasabing deserving ako sa buhay na mayroon ako ngayon? At paano ko haharapin ang mga susunod na mangyayari sa buhay ko? O mas tama bang sabihin na... paano ko tatanggapin ang isang bagay na sa simula pa lang ay sarado na ang utak ko para tanggapin ang katotohanang iyon? People lived their whole lives without really living at all. They actually lived to waste their time. And I guessed, people lived their lives discerning a whole pack of lies... then they would die without even correcting those lies.