Novel & Cerita Living The Moment Quotes

Mahina nyang bulong. Tumulo ang luha ni Gramps. Kung pwede lang sana... kung pwede lang na h'wag muna, kung pwede lang na ihinto ang oras at araw ay gagawin ng matanda. Ngunit kahit gaano karami ang pera at kahit gaano kayaman ang Isang tao. Ito ang mga bagay na hindi natin kayang bilhin gamit ang kayamanan. Kaya kailangan nating mabuhay, hindi mabuhay na humihinga lang at pinapanood ang araw na lumipas. Kundi mabuhay dahil life is meant to live. Not for us to suffer. Let's live our life to the fullest. Kumawala si Carmela sa pagkakayakap.

“Tse! Huwag mo na munang banggitin iyang papa mo at baka masira ang moment natin.” Napahalakhak kaming dalawa. Nagpatuloy kami ni mama sa paghuhugas ng plato kahit na wala ako sa sarili. Ngunit kahit na kumikilos ako sa kusina, hindi pa rin nawala sa akin ang huling salita ni mama na tumagos sa kaibuturan ng puso ko. ‘Time is fleeting, anak. Moments come and go so make sure to cherish every one of them.’

“Kaya nga na-realize ko, boss, na live life to the fullest kasi hindi natin alam kung hanggang kailan na lang tayo dito sa mundo. Kahit na anong ingat ko sa pag-drive, kung meron talagang makakasalubong na kamoteng driver, madidisgrasya ka talaga.” Hindi pa niya masabi na hindi lang iyon aksidente, kundi sinadyang banggain si Precious. “Kung ganun… tayo na?” sabat ni Bert “Huy, Bert! Ang bilis mo ha… hindi ka pa nanliligaw sa akin, gusto mo tayo na agad?” “Eh ‘di ba sabi mo live life to the fullest? You only live once, make the most out of it! Araw-araw naman kitang liligawan kung sasagutin mo na ako ngayon.”

Lahat ng bagay dito sa earth ay pansamantala lang kaya dapat enjoy every moment of your life, 'wag puro problema ang pinagtutuunan mo ng pansin, ganurrn! Cherish all the people that surrounds around you. Hindi mo alam kung kailan sila kukunin ni Lord. Kaya habang bata ka pa at may oras pa, gawin mo na ang lahat na gusto mong gawin na makakabuti at makakapagpasaya sa mga mahal mo sa buhay, hindi 'yong pinapairal mo ang galit diyan sa puso mo. Ikaw rin... baka magsisi ka rin sa huli." Napakunot noo ako sa huling sinabi ni Margz.

Kung gaano siya katapang sa tingin ng karamihan ay ganoon din siya kalambot pag mag-isa nalang. "You can do this! Ngayon ka pa ba susuko gayung unti-unti ng natutupad ang mga plano mo? Much better if you just enjoy the moment now at saka mo muna isipin ang ibang mga bagay. This is your special day and you supposed to look beautiful. You're a brave and strong woman." Mahabang salaysay niya habang kinakausap ang sarili sa harap ng salamin.

Dumaan kami sa flower tunnel kung saan may mga nakasabit na quotations. "Follow your bliss." I read it aloud. Hinawakan ko ang quotation na iyon. Raeden stopped to check on me. I smiled as I repeatedly utter the phrase. "Yes. Follow your bliss." Napatingin ako kay Raeden. "Not true to all, tho. Not all people are given the chance to follow their bliss." Like me. I just can't coz it's not for me to decide. "I suggest, don't let anyone steal your bliss. Unless they are willing to have a share in your future repercussions."

Pero sabi ko kahit para nalang sa sarili niya. Babalik pa kaya siya? O dun na siya sa America magsstay for good? Damn it! Why would I think about him? When I already have someone else? Paglingon ko sa may pader nandoon nanaman yung quotes na "Life is like a camera. Focus on what's important and you'll capture it perfectly." Napanguso nalang ako sa nabasa. Siniko ako ni Khyla dahilan para mapalingon ako sakanya.

At habang sumakay siya sa ferry pauwi, napangiti ulit si Kikay. “Life doesn’t have to be perfect,” bulong niya sa sarili, “as long as I make the most out of the moments that make me feel alive.” Simple lang ang buhay. Pero sa tamang araw, sa tamang lugar, sa tamang trip— pwede mo rin gawin extraordinary. [Will you go back to Euphoria?] Kikay: Yes. I’ll go back. Happiness is a choice — and I choose mine. Sana kayo rin.

Natawa naman s'ya sa sinabi niya. Hindi naman ako nakasagot agad sa sinabi niya. Nanatili lang akong nakatitig sa kanyang maamong mukha. Noong una ay naiinis talaga ako sa pagiging matured niyang mag-isip, ngunit kalaunan ay unti-unti ko rin naman na-ge-gets. Ang motto ko kasi noon sa buhay ay, “Life is short. Do what you want to do in your life without any regrets!” at hindi ko rin masyadong pinagtutuunan nang pansin ang mga negative vibes sa buhay ko kasi nakapokus lang talaga ako noon sa mga positive na nangyayari sa buhay ko, which is mali, kasi dapat pala balance. Dapat nireresolba rin pala at saka pinagtutuunan ng pansin ang mga negative sa buhay natin para sa susunod hindi na natin it

Maybe that's the reason kung bakit sobrang gaan pagdating sa akin ng mga sinasabi niya. "I'm grateful for you and your son, Tita. I'm sorry po kung nakakarating sa inyo on how bad our family situation is." Umayos siya ng upo at humarap ng mabuti sa akin. She gave me her warmest smile before holding my hand. "Sometimes, people get caught up in their routines, and they forget to cherish the moments that matter most. But remember, you have the power to create your own memories and make this time of Christmas special in your own way."