Novel Sweet Novels & Stories

wika ni Juancho at iginaya ang mga bata papunta ng bahay. Sinubukan kong tingnan ang mga lugar na tiningnan ni Juancho at napansin kong pawang mga liblib itong mga lugar. Bakit naman siya tumitingin doon? “Orelia,” napatalon ako sa biglang pagtawag ni Juancho sa aking pangalan. “Let’s go,” aya niya sa akin. But the usual cold expression on his face was present. Something weird is going on. Pagkabukas ko sa pinto, a sweet unfamiliar scent invaded my nose. It was like that of the flower shop but not quite also. The sweet smell, it was too sweet that it was almost nauseous.

pagbibiro ko na mas lalong pinalapad ang pagkakangisi upang asarin siya. "Sugar daddy? Itong mukhang 'to gagawin mo lang na sugar daddy?" Napapantiskulang tanong at naiinsultong tinignan ako. Mabibigat ang kanyang paghinga at ilang beses na kumurap tsaka ako magka-krus ang mga brasong tinignan ang mga mata ko gamit ang nakakahalina nitong mga mata na parang tumatagos sa buong kaluluwa ko.

Ito pa mismo ang nagsarado sa kanyang pinto at bago iyon tuluyang lumapat pasara, Lorenzo greeted her with the first ever, "good night" Good night and donut. What an unusual combination na may hatid na unusual ding pagkabog ng kanyang dibdib. Habang nagpapakita ng kabutihan si Lorenzo sa kanya ay mas lalong nawiwindang ang puso niya. Ayaw niya ng ganito. Simple lang naman ang buhay na gusto niya. Pero tila nagkandalabo-labo na ang lahat lalo na ang damdamin niya. Napatingin siya sa bote na nakapatong sa bedside table.

that bitterness will become the sweetest you won't be imagine. Our story might end here, but our love will remain sweet forever. THE SWEET BEAUTIFUL ROMANCE IS NOW SIGNING OFF. ---

Bakit ang sweet sweet mo ata ngayon? "Ngayon lang ba ako sweet?" Ngumiti ako, 'yong ngiting tipong kinilig. "Hmm palagi ka namang sweet. Kaya lang parang iba ngayon." "Kung pwede nga lang sanang maging sweet ako sayo hanggang dulo, gagawin ko." Napakagat labi ako para pigilan ang kilig na nararamdaman ko ngayon.

I know that some of the chapters of this novel are so long, and it would take a huge amount of coins to be purchased, but still thank you for staying and waiting for my updates. Note that, this novel is created based on my daily fantasies. opo, halos lahat po ng nakasulat dito ay base po sa aking totoong buhay, like sa aking Female lead which is she is a graduate of BS Information Systems and she is a tech genius. Malikot po kasi ang isip ko eh HAHAHAHAHA! Ilang numero nalang, mag-1k reads na!😭🥰

"There's no use of covering it. Orderan mo na lang 'ko. Nagugutom na ako. Hindi pa ako nag-aagahan. At saka kunin mo na rin para sa 'kin 'yung 'It ends with us' na book ni Colleen Hoover." Maraming nagsasabi na sad story daw ang book na 'yon kaya susubukan ko. Mahilig talaga ako sa mga novel na sad ang theme. Siguro dahil malungkot at puro pasakit ang naranasan ko sa buhay ko kaya gano'n rin ang taste ko pagdating sa mga libro. "Right up," tumayo siya saka tinungo ang cashier. Tumingin-tingin naman ako sa paligid habang naghihintay.

she uttered, which made me smile. Nova is my comfort person; she’s the unexpected friend I had here in the company. She knows all my problems and struggles. Makulit kasi siya at hindi niya ako tinatantanan hanggang sa magsalita ako. She’s always with me whenever I need help.

"Hindi ka affected? so naka-move on kana agad-agad?" “No, I'm not, actually I felt relieved and grateful. She gave me a chance to find her again.” “You're weird… “ nakakunot kilay kong sabi. “I don't love her, My love, why would I feel hurt when we both don't love each other? We both know that marrying each other will trap us in a loveless marriage.” He lifted my hand, and kissed it. “Sophia is a lovely lady but not as lovely as you, I admire her for her bravery,” he said hoarsely.

Isang pangalan—Wendilyn—isang bagong buhay na hindi niya matanggap. Pagdating nila sa kumbento, hindi pa rin mawala ang kaba na nararamdaman niya. Ang kumbento ay tahimik at puno ng kagandahan, ngunit may kakaibang presensya sa hangin, parang ang bawat sandali ng kanyang buhay ay hawak na ng isang kamay na hindi niya kayang tanungin. Bawat sulok ay parang nagsasabi ng isang hindi matatapos na kwento, at ang mga abuhing pader ay tila naglalaman ng mga lihim ng nakaraan. "Ang mga madre dito ay magiging magiliw sa'yo," sabi ni Sister Lourdes habang hinawakan ang pintuan. “Wala kang dapat ikabahala.”