Lupa Song Lyrics の小説・ストーリー

Akmang pahakbang na ako nang biglang may tumunog na ring tone sa kabila ng pinto kung saan lumabas si Uncle Louren kanina. Strumming my pain with his fingers (one time, one time) Singing my life with his words (two times, two times) Killing me softly with his song Killing me softly with his song Telling my whole life with his words Killing me softly with his song Killing me softly? Isn't that the same ringtone I heard before when I first met her? Nagkatinginan kaming tatlo ng bumukas ang pinto. "Uncle Louren, mauuna na ako. Tumatawag na s—"

"Tama Papang kanta na tayo!" "O s'ya sige na nga kumanta na lang tayo." "Yes!" magkasabay pang sigaw ng kanyang mga anak. Nagsimula na nga itong muling tumipa sa hawak na gitara at kumanta. "Tan.. tan.. tan.. tararan.." "Imagine me and you, I do I think about you day and night, it's only right To think about the girl you love and hold her tight So happy together"

sagot nito sa akin. “Crimson,” narinig kong sagot ni Naja. her voice is so weak that I barely hear with the searing pain I am currently with. I want to know why I am in pain. Mas masakit pa noong nireject ako ni Leur. “Our mate marks his chosen Luna over us,” sagot niya sa akin.

🎶Let my voice lead you this way I will not lead you astray Trust me as we reach the side Jumping out where men have died Hear my voice beneath the sea Sleeping now so peacefully At the bottom of the sea Sleep for all eternity 🎶 Kanta namin. Wala nang nagawa ang mga taong iyon, para silang inaantok at nanaginip habang dilat ang mga mata. Ngumingiti-ngiti pa sila na parang wala sa ilalim ng tubig. Wala na sila sa kanilang ulirat kung kaya't hindi nila namamalayang pinapasok na ng tubig ang kanilang mga baga.

"H-hello?" "Z-zyle..." Agad akong napapreno pagkarinig ko ng boses niya, mabuti na lang at naka seat belt ako at kaunti lang ang kotse sa lansanggan. "Z-zyle let's talk," her voice broke. "Please...please... " Tangina. I have to go home but...fuck! Bahala na! +++ The song used was Free by Elina. You can search it on YouTube if you want.

Parang katulad lang ito ng performance namin ah? Open up your skies 🎵 Turn up your night 🎵 To the speed of life 🎵 Turn up your night 🎵 Put your love in lights 🎵 Turn up your night 🎵 I will find you 🎵 "Kiss! Kiss! Kiss!" "Kiss! Kiss! Kiss!" "Kiss! Kiss! Kiss!" ⊙﹏⊙ "Hear that?" (⊙o⊙) "Huh?"

Nanggugulo na naman siya sa buhay ko! Tumawa siya at tumingin sa flat screen TV kung nasaan ang lyrics ng kantang pinatugtog niya roon. "Kung Wala Ka" by Hale. Instrumental pa lang iyon pero parang dinudurog na niya agad 'yong puso ko. Bumabalik na naman. Alas nuebe pa lang, kakatapos lang naming kumain kanina. Pero relapse malala na naman!

Obvious na obvious ang gusto niyang mangyari pero hindi niya ako maloloko. Naupo ako sa tapat ng pinto at sumandal roon. Mahabang katahimikan ang namayani. Sa tingin ko ay umalis na si Lev nang makarinig ako ng mga hakbang papalayo. Ngumiti ako nang tipid. Bakit pa ba ako umasa? Ilang saglit ay narinig ko ulit ang boses ni Lev. “Babe, do you remember the song that I made for you?” Kumunot ang noo ko. “Iyong Ikaw Pala?”

"I believe in memories They look so, so pretty when I sleep Hey now and, and when I wake up You look so pretty sleeping next to me" Napatingin ito sa kaniya at nag tama ang mga mata nila at muli itong bumalik ng tingin sa daan na sumasabay parin sa kanta. "But there is not enough time And there is no, no song I could sing And there is no combination of words I could say But I will still tell you one thing". Patuloy lang ito sa pag kanta at sa last ay tumingin ito sa kaniya muli at nguti.

siya tutungo at doon ay muli naming ipagpapatuloy ang naudlot naming pag-iibigan dito sa lupa. Habang narito pa siya, gagawin ko ang lahat para mapaligaya siya. Hindi ako perpekto ngunit sisikapin kong maging ganoon sa kaniya at ang mga hindi ko man magawa ay alam kong siya na ang pupuno. Parang hindi ko na kayang ituloy ang kanta. Sobrang mabigat na ang dibdib ko at hindi na ako makahinga. Nakikita ko kasi siyang humihikbi na rin. Nasapo ko ang dibdib ko. Hindi ko dapat maramdaman ang ganito. Hindi ko dapat ipinapakita na humihina na ang dibdib ko ngunit ang hirap na. Ang sakit sakit na dahil alam kong ilang araw na lang hindi ko na siya makikita, hindi ko na siya mahaplos, hindi ko na mar