Mei Mei Turning Red の小説・ストーリー

Pagkaalis ko sa lugar na iyon ay mabilis akong bumalik sa bahay at dumeretso sa kwarto ko. I entered my bathroom and face the mirror bakas pa ang mga dugo sa labi ko, my eyes flick from its normal color to blue and to red as it back to its normal color again. 'Ah! human blood. I didn't know it tasted of something unimaginable and indescribable, sweet heavenly nectar.'

“Fox… F- Fox… I can’t breathe….” Mas lalo kong hinigpitan ang pagkakahawak sa kanyang leeg. Hindi tumitigil sa pagtulo ang mga luha sa ‘king mga mata habang nakatitig ako sa kanya. Moments by moments, she’s turning pale until I saw her face started changing color into violet. Mas didiinan ko pa sana nang may humila sa ‘kin palayo dahilan para mabitiwan ko ang leeg ng babaeng ‘yon.

reklamo na naman niya. Nakatingin siya sa harap, sa anak namin. Bakas pa rin ang inis sa mukha niya. “I desire your eyes on me more than countless empty stares from other ladies.” I didn’t take my eyes off her. I smiled when she turned in my direction and met my gaze. My smile widened seeing her face turned red. “Do you possess red magic?” tanong niya. “Red magic?” pagtataka ko. “The sight of you is enough to turn my face red,” bato niya pabalik.

Bago pa ako makasagot sa kanya, natapilok siya, at ang pulang-pula na likido ay tumalsik sa aking malinis na puting damit, na bumubuo ng hindi magandang tingnan na mantsa na kumakalat sa maselang tela. Tila huminto ang oras habang ang aking tingin ay nakatuon sa matingkad na kaibahan ng pula laban sa puti. Mabilis na humingi ng paumanhin si Mia para sa kanyang malamya na aksidente, na nagpahayag ng kanyang panghihinayang sa hindi magandang kinalabasan. "Ihatid na kita sa banyo. Sumama ka sa akin."

Naiilang na sagot ni Miss Dein. "I can handle myself, don't worry." Habang nasa byahe ay tahimik na lamang na nakikiramdam si Miss Dein kay Red. Nagtataka siya sa mabilis na pagbabago ng mood nito, mula sa kaninang mainitin ang ulo ay bigla na lamang parang naging bangkay na wala manlang ka reareaction.

Bigla-bigla ring uminit ang pakiramdam ko lalo na sa pisngi ko, feeling ko lahat nang dugo ko umakyat na sa mukha ko. "Mommy is red!" "Like a tomato!" Nanlaki ang mga mata ko, ano raw? Bumalik ako sa reyalidad ng marinig ko ang dalawa na pinupuna ang mukha ko. Masyadong bang halata na nagblush ako? Bakit yong iba hindi naman namumula kapag kinikilig? Naiiyak na tanong ko sa sarili.

Pure coincedence ba ‘to? “Why is the meat color changes? And… what’s with this smell?” ‘di niya pinansin ang sinabi ko at agad na sininghot ang paligid. Tinakpan ko ang bibig ko upanh pigilan na tumawa, ano ba siya? Elf o baboy? “Mr. Parker, the reason why the meat color changes because I cooked it and the reason why it’s smell because I cooked it!” Proud kong sabi sa kaniya. Feeling ko humaba ang ilong ko.

No, that's not a good option. Huminga ako nang malalim matapos matantong sobra na sa limang minuto ang paghihintay ko. Hinarap ko ang mga kits. Nanlaki ang mga mata ko at umawang ang mga labi sa resulta. Kumabog ang d****b at tila nanigas ang tiyan ko. Two red lines. Kusang tumulo ang luha sa mga mata ko. I can't explain if I'm happy, nervous, or worried.

Sinubukan kong maging maingat hangga’t maaari, parang hindi ako nakakasakit kahit alam kong wala na siya sa sakit. Nang magkaroon ng maliit na hiwa, doon dumaloy ang dugo—hindi ang kulay na nakikita sa karaniwang tao, kundi malinaw na kulay berde na parang may sariling kislap kahit sa dilim. Mainit pa rin ito kapag tumama sa balat ko, parang dugong bagong tumibok pa lang mula sa puso.

Ang aking mata ay nanginang sa kaniyang pag ngiti. "mmm oo" mapang akit niyang sagot. Pagpasok namin sa loob ng red room ay hinubad ko ang natitirang saplot ni Claire samantalang ako ay naghubad ng lahat ng aking saplot. Itinali ko ang kaniyang kamay ng nakadipa at ang kaniyang mga paa na magkahiwalay habang nakatayo sa isang tila gym bar. Habang ang kaniyang mga mata ay nilagyan ko ng piring na kulay pula.