Novel & Cerita Mei Mei Turning Red

I smiled cutely. Napangisi ako bago naglakad papalapit sa kama ko. Inilibot ko ang tingin ko kabuoan ng kwarto ko. It’s full of nothing but a dark red. I love red—or should I say dark red. From the wall to the curtain and some decorations in my room are all either red or maroon. Ayoko ng other color, if I like something, even if other people tell her that it looks disgusting and evil like, she wouldn’t care. Kapag gusto ‘nya, walang makaka-pigil sa kaniya.

Nakatayo at nakatitig sa isa't isa. Nakarinig siya ng bulungan sa paligid kaya napakurap siya. Iniwas niya ang tingin sa lalaki, pilit ibinalik sa kasalukuyan ang sarili. Nagpatuloy siya sa pagsasalita, "I. . . I chose red as dominant color because my heart was always bleeding that time."

Lol, he looks cool doing that, but others will look dumb for doing that. Napailing iling ako ng maramdaman ang sariling hilo, ibinaba ko ang kupita at sandaliang ipinikit ang mata ngunit sa ginawa ko ay parang mas lumakas ang tama ng alak sa akin dahil na rin siguro sa hangin ng malamig na aircon nila Ate Mia. Nagmulat ako at nanatiling nakatitig kay Zai. Yayayain ko ba siyang ayusin namin? But why is his lips so red? Is he wearing a lip tint?

“Really not touching them? Never touching them again for the rest of your life?” “Fifth…” Naomi turned her back, her soft earlobes and the base of her ears turning completely red. Her skin was a delicate pink, as if it had just been rubbed red by fingers, almost dripping with moisture. August held her, gently coaxing. Tuwang-tuwa.

Ipinilig n'ya ang ulo dahil para na s'yang minumulto ng babae na hindi na ito mawala-wala sa kan'yang sistema. Lumabas ang araw at tuwang-tuwa si Red habang nakatingin dito. Sa kanilang lahat ito ang may ganitong obsession sa sunrise at sunset. "Tuwang-tuwa ampota! Ano ba ang mayroon sa sunrise at sunset Red na parang timang kang nakangiti habang nakatingin sa paglabas ng araw?" tanong ni Spike dito. "I love the color, it's gold and it's beautiful," sagot nito na may kasama pang aksyon na animo'y tumutula.

Napahinto siya, nanginginig ang labi. “Okay,” sabat ni Sebastian, mahinahon. “Just take your time.” Hindi niya hinigpitan ang kapit, hindi rin niya binitiwan. “Sinabi niya…” Napapikit si Trixie, parang pilit inaalala. “Sinabi niya na mag-ingat daw ako. She told me to watch out for the color red. She said the red will bring harm to my day. Sinabi niya pa nga na bumili ako ng paninda niyang color pink which counters that ominous vibe. Na iyon lang daw ang kulay na makakapigil sa kapahamakan."

"Not that. I just have a bad memory with a person named you so I wanna call you differently. Probably, for new memories..." His lips protruded. "Are you blushing?" Tumaas ang dalawang kilay ko sa tanong niya. Kaagad kong binuksan ang camera ng cellphone at nakitang namumula nga ang pisngi ko. Pero, madalas rin naman nangyayari iyon. "Uh...mestiza things. Madalas 'yang ganyan. Mostly, it's like a bright pink blush on." "So...you don't wear any lipstick today? That reddish is natural?"