Momo Yaoyorozu Sexy

งานเลขาใครบอกว่าง่าย ไหนจะงานที่รัดตัว ไหนจะต้องจับแมลงให้เจ้านาย ไหนจะต้องจับงูให้เขาอีก เปลี่ยนยางรถยนต์ก็ต้องทำ คิดแล้วรติชาก็อยากร้องไห้ แต่เพราะงานเหล่านั้นทำให้เธอได้เป็นตัวของตัวเองแบบไม่ตั้งใจจนกระแทกหัวใจบอสสุดเพอร์เฟคเข้า บอสหนุ่มอย่างปิลันธน์จะขายขนมจีบเธอแบบไหน เพราะจะเข้าหาแบบสายเปย์เธอก็มีพร้อมหมดทุกอย่าง แถมรติชายังมีแผนจะย้ายประเทศอีก เขาจะรั้งหรือจะให้เธอได้ทำตามความฝัน

ภูตะวัน นายหัวแห่งอาณาจักรยางพาราทางปักษ์ใต้ที่จู่ๆ ก็ถูกมารดาเข้าใจผิดคิดว่าเป็นเกย์ ถึงขนาดไหว้วานลูกน้องของชายหนุ่มให้ตามสืบข่าวแต่ก็ถูกจับได้เสมอๆ เมื่อคนใกล้ตัวถูกจับได้จึงต้องส่งคนไกลตัวเข้าไปทำหน้าที่แทน นั่นจึงทำให้ภูตะวันได้พบกับสาวน้อยที่ชื่อว่านับพันดาว หญิงสาวตัวเล็กผมประบ่าแววตาซุกซนและอยากรู้อยากเห็น ที่จู่ๆ ก็ทำให้หัวใจของนายหัวหนุ่มเต้นด้วยจังหวะแปลกๆ เธอมาเพื่อจับผิดเขา แต่ไปๆ มาๆ กลับเป็นมีใจให้กันอย่างไม่รู้ตัว เพราะมีใจจึงปกป้องได้แม้กระทั่งชีวิต "จูบของนับพอจะทำให้พี่ลืมจูบคุณไมค์ได้ไหมคะ" น้ำเสียงกระเส่าเอ่ยถาม "เหมือนจะยังไม่ได้" คนเจ้าเล่ห์ยิ้มตอบแล้วจูบปากอิ่มอย่างดุดันอีกครั้ง เรียวลิ้นของทั้งคู่ตะหวัดหยอกเย้าสลับดูดเม้มอย่างเป็นจังหวะ ทุกอย่างเกิดขึ้นเนิ่นนานก่อนที่ภูตะวันจะถอนจูบออกอย่างอ้อยอิ่ง ทั้งคู่สบตากันและกันและนั่นก็คือคำตอบโดยไม่จำเป็นต้องเอ่ยอะไร

เพราะไร้รัก ทั้ง 'เธอ' และ 'เขา' จึงต่างหมางเมิน แต่เมื่อได้รัก ทั้ง 'เธอ' และ 'เขา' จึงต่างเร่าร้อนในค่ำคืนแห่งรัก การถูกบังคับให้แต่งงานกับคนที่ไม่รัก นั่นย่อมไม่ใช่เรื่องน่าสนุก แต่ในเมื่อไม่อาจปฏิเสธพ่อและแม่ได้ จึงยอมให้ทุกอย่างเป็นไป แต่บ่าวสาวป้ายแดงยุคสองพันหรือจะยอมลงเอยแบบนี้ง่ายๆ ในเมื่อเขาทั้งคู่ต่างพร้อมใจกันหนีห้องหอ แต่ทว่าพรหมลิขิตกับขีดเส้นให้พวกเขานั้นหนีไปเจอกันเสียนี่

แต่งงานมาก็ตั้งปีกว่าแล้ว ยังไม่มีวี่แววว่าจะท้องอีกเหรอ ..

พรหมจรรย์ของเธอมีค่าแค่ไหน เป็นเพียงแค่เยื่อบางๆ ไร้ค่าแค่คั่นเวลาเท่านั้นหรือเป็นตัวจริงกันแน่นะ?

บางคน 'แฟนเก่า' ก็เป็นได้แค่ของแสลง แต่สำหรับปวินท์และฟ้าโปรดแล้วคำว่า 'แฟนเก่า' ของพวกเขากลับเหมือนเชื้อไฟอุ่นๆ ที่พร้อมปะทุให้ร้อนแรงได้เสมอ แต่กว่าที่แฟนเก่าจะเปลี่ยนสถานะเป็นแฟนใหม่ก็มีอุปสรรคให้ฝ่าฟันมากมาย สำหรับปวินท์แล้วนั้นหากเขาไม่ได้ฟ้าโปรดก็คงกลายเป็นคนโง่ เพราะฉะนั้นเขาต้องตอบแทนด้วยการเอาตัวเองใส่พานแล้วยกให้เธอไปครอง

‘แรดสลัดคาน’ สาวอวบที่มาพร้อมการสลายไขมัน หวังสลัดคานให้กระเด็น แต่เพราะไม่ชื่นชอบการออกกำลังกาย เธอจึงคิดจะผอมทางลัดด้วยการนวดเพื่อสลายไขมัน แต่มือนวดกลับเป็นหนุ่มหล่อแถมยังน่าลาก งานนี้ไม่รู้เธอจะให้เขานวดหรือจะไปนวดเขากันแน่นะสิ

It was a national holiday and we decided to drive back to my husband's hometown to spend the holidays. One day before we left, my husband's childhood crush came crying to him that she had not managed to buy train tickets home. My husband immediately decided to let her have my seat in the car and insisted that I take the train instead. I looked at him in disbelief. There was shock in my eyes. Even my son insisted I take the train. "Mommy, Aunt Rosie is so pretty. How could you make her take the train?" I did not argue. I booked my train ticket right in front of them. However, it was to my own hometown. I no longer wanted a biased husband and a disloyal son.

My mom had a sudden heart attack, and the medical bills were piling up faster than I could breathe. I was desperate, so I turned to my rich boyfriend, hoping he could help, or at least offer some kind of solution. But instead of the support I expected, he unleashed a tirade that hit harder than anything I'd ever heard. "So this is why you're with me? Just for my money? You're no different from those other women throwing themselves at me. You're all the same—pathetic and shameless!" Before I could even react, he shoved me out the door. Later, when he finally understood the full story, he handed me a bank card, no questions asked. "Candice," he said quietly, his tone almost remorseful. "The password is your birthday." I didn't say a word. I just let the card drop onto the floor and walked away without looking back.

Biglang inatake sa puso ang aking mom, at mabilis na umapaw ang kaniyang medical bills bago pa man ako makahinga nang maayos.   Desperado na ako kaya agad akong humarap sa mayaman kong boyfriend sa pagasa na baka makatulong siya sa akin, o makaisip manlang ng solusyon sa sitwasyon. Pero sa halip na suporta ang aking matanggap, nagpakawala siya ng isang tirada na mas matindi pa sa kahit na anong salitang narinig ko.   “Ito ba ang dahilan kung bakit ka sumama sa akin? Para sa pera ko? Wala kang pinagkaiba sa ibang mga babaeng nagbibigay sa kanilang mga sarili sa akin. Parepareho kayong lahat—kaawa awa at walanghiya kayong mga babae kayo!”   Bago pa man ako makapagreact, agad niya na akong itinulak palabas ng pinto.   At nang maintindihan niya ang buong kwento, binigyan niya ako ng isang bank card nang hindi nagtatanong ng kahit na ano. “Candice”, tahimik nitong sinabi gamit ang nagsisisi niyang boses. “Birthday mo ang password nito.”   Hindi ako nagsabi ng kahit na ano sa kaniya. Hinayaan kong mahulog ang card sa sahig bago ako umalis nang hindi lumilingon sa kaniya.