My Dad Passed Away Quotes の小説・ストーリー

"Trivia for today; your dad did not die because of his illness. I killed him, oo, ganun kadali na patayin ang daddy mo nang walang bakas at clue na nakakaalam." Sa sinabi niya ay mabilis akong nakalipat sa kabilang bahagi ng table mula sa aking pwesto na parang isang mabangis na hayop. Kinwelyuhan ko siya at saka sinuntok. Imbis na gumanti siya ay tumayo lamang si Uncle Vien nang may ngisi pa rin sa labi. "Chill, don't get me wrong. May sakit talaga ang dad mo, pinaaga ko lang ang pag panaw niya." patawa-tawa pa si Uncle Vien habang siya ay nagsasalita.

I apologized to my father, but he soon cut me off. “It’s fine, Athena. You are as strong as a bull, and I believed you! You don’t need me there and you don’t even have to say sorry. It was all in the past. It was just ironic that I realized your strength—way too late. J-Just do me a favor to visit your mom and Helena’s graves, okay? I missed them.” Dad’s voice slightly cracked. It was as if he was starting to break down. “Sure thing, Dad.” I conformed while silently nodding my head at the people who were greeting me.

Kailangan kong tatagan ang loob ko. Napuno ng iyakan ang buong paligid. Magang-maga na rin ang mga mata ko sa walang-tigil na pag-iyak. Hindi ko pa rin makakayang tanggapin na wala na sila. Iniwan nila ako. “Today, we gather to bid you farewell, to honor the beautiful souls you were. Though my heart is heavy, I want to celebrate the love and joy you brought into our lives.” I turn to the gathered mourners, my voice filled with conviction. “Let us remember Britney and my Dad not with tears of sorrow, but with smiles of gratitude for the time we had with them. They may be physically gone, but their spirit will forever live on within us.” I walked towards the casket, gently placing a bouquet be

wika ni Jericson baka sakaling makumbinsi nila ang daddy ni Kattie kaso buo na talaga ang desisyon nito. "Hindi na mga anak. Masaya na ako na nasa ayos ang buhay niyo. Kapag wala na ako ipa cremate niyo ang aking katawan at isaboy mo sa dagat ang aking abo." bilin ng kanyang daddy. Kaya lalong naiiyak si Kattie.

Aaminin Kong sa mga oras na to parang kakaiba ang pakiramdam ko, para akong nabunutan ng tinik. "I miss you my son, I miss the way you call me dad. Don't call me old man anymore I feel like I am very old." Ang nakangiting sabi niya. Parehas kaming tumawa sa sinabi niyang iyon, Sychie is right. "This time iho, I need to tell you something " seryosong sabi sa kin ni daddy. "What's that dad?" Maikling sagot ko "it is all about your mom, " napabuntong hininga na lang Ako "dad, forget it" maikling sagot ko.

Sa gitna ay isang malaking pribadong resthouse. Napangiti siya, pero bigla ring napalitan ng lungkot ang puso niya nang maalalang matagal nang patay ang kaniyang magandang ina. “Hija, are you still there?” Nanumbalik ang atensyon niya sa kabilang linya at marahang bumuntonghinga, “Hey, Dad, I need to hang up! Mamumulot lang ako ng shells. Don’t worry, ang pinakamaganda mong anak ay hindi gagawa ng bagay na ikasasakit ng damdamin ng paborito at pinaka-mamahal niyang ama sa buong mundo. I love you, Dad! You’re my greatest dad in the world!” Napalitan naman ng ngiti ang kaninang malungkot niyang boses nang marinig niyang tumawa ang don sa kabilang linya.

“Why? You think I forget about my mother? Walang araw na hindi ko na iisip si mom. Her dying infront of me. Siguro nga wala na akong magagawa pero na isip niyo bang may karapatan rin akong malaman ang tungkol dyan? Damn it dad! Punong puno ng galit ang puso ko hanggang ngayon, Gustong gusto ko na 'tong ilabas sa mga taong naging dahilan ng pagkamatay niya!” “Kung pagkagising ko palang sinabi mo na ang tungkol dyan. Matagal ko ng nailabas ang galit ko. Kasi sa totoo lang dad, ang bigat na. Ang bigat bigat na dito.” Patuloy niya pa habang nakaturo sa dibdib kung nasaan ang puso Kung pwede lang na buhayin sila Lenard para paulit ulit niyang patayin ay ginawa niya na.

usisa nito. “I had talked to Dad before he died,” he said in a cold tone. “You said your dad died after you left for your flight going back here.” “Yes. Hininitay lang talaga ni Daddy na dumating ako at makausap. It’s his last will.” Sumimsim sa inumin nito ang ginang. Bumakas sa mukha nito ang lungkot. “Fabio did the right thing before he went. I admired him for that. At least he’s still longing to get back his sons’ love.” Umalon ang dibdib ng ginang.

Si Joaquin na rin iyong nagpatay ng ilaw ng kwarto ni JD bago kami lumabas. “Thank you nga pala sa surprise mo kanina.” Kahit dim ang ilaw rito sa pasilyo ay naaninag ko pa rin ang nangungusap na mga mata ni Joaquin. “You’re welcome. I know how much you missed your dad!” “Yeah. Pakiramdam ko nga nag-abroad lang siya. Hanggang ngayon hindi pa rin natatanggap ng buong pagkatao ko ang pagkamatay ni Daddy. I really missed him”

At doon nag end ang video ni Daddy. Niyakap lang ako ni Zach, "I miss them so much" Hinaplos niya ng hinaplos ang likod ko hanggang sa humupa ang pag iyak ko. "Kailan pa yang video na sayo?" "The day before he died, sabi niya ipanood ko daw ito sayo kapag nasa magandang kalagayan ka na" Wala akong nagawa kundi ang umiyak muli, 'Daddy, Mommy i promise that i will be ztrong for my family.. i love you so much and i miss you'