Romans & histoires My Dad Passed Away Quotes

Hindi nga ako nagkakamali. Naibaba ko na ang tsaa ko at bumangon na nga sa kinakaupuan ko. “Tell the dead son, wag siyang masasaktan kasi kahit anong gawin, she is still my first love.” Alam ko ang tungkol sa bagay na yun. Marami nang babaing napaglaruan si Dad matapos ngang mamatay sa kamay niya ang kanyang pinakamamahal na babae. Ngunit ni isa, wala talaga siyang sineryoso. Tss. @DeathWish

Nakikita ko na unti-unti siyang naniniwala sa mga sinasabi ko. "Huwag ka mag-alinlangan na maniwala sa akin. Dahil ako, handa akong tumulong sa 'yo. Hayts, magpasalamat ka sa Dad ko dahil minahal ka niya. Kasi kung hindi hinayaan sana kitang mamatay." Napahinga ako nang malalim. Umupo ako upang magkapantay kami. "Kahit ikaw ang dahilan kung bakit namatay ang Dad ko ginagawa ko pa rin maging maayos sa 'yo. Kaya magpasalamat ka rin sa akin, maliwanag?" dagdag ko pa.

"Opo, Daddy umuwi din po kayo ng maaga. Tabihan niyo po kami Lina, sa pagtulog palagi na lang po kasi si Yaya ang kasama namin ehh." "Ang Ganda Ganda talaga ng anak ko. Don't worry darling, uuwi agad ang Daddy." Nakangiting sambit ni Dad, sabay halik sa noo ko at kay Lina. Matapos ang gabing ito araw araw ko na siyang hinihintay na bumalik, subalit, nakaraan ang tatlong linggo tanging bangkay na lang ni Dad ang ibinalik sa amin. Ibinalita din nito, na namatay ang Dad ko dahil sa mahalagang giyera. Bayaning itinuring ng lahat ang Daddy ko, dahil sa pagsakripisyo niya ng buhay niya. Subalit, para sa akin, ito ay isang madayang pangyayari.

kinuha niya ito at tumalikod naman ako sa kanya at tinaas ang buhok ko para hindi maging sagabal iyon sa pagsuot niya ng kwintas saakin. "It looks good on you." Aniya. Humarap muli ako sa kanya. "How did you know that I love moon and stars?" Tanong ko sa kanya. Moon and stars are always been my favorite since. Kasi naalala ko sinabi ng biological dad ko bago siya mamatay, "kapag namatay ako, hanapin mo lang ako sa mga bituin. At kapag may nahanap kang mas matingkad sa lahat. Ako iyon." Even though I was five years old when my dad died, I still remember all about him. I tried my hardest not to forgot all about him. I'm here because of him. He's been a good father to me. Daddy too been good at

Jake let her go, reluctantly. “Where is your…Dad now?” bahagyang nag-aalanganing tanong niya dito. “He passed away, five years ago,” his voice was slightly shaking ng sabihin nito iyon. Nanlaki ang mata ni Yesha ng dahil sa sinabi nito. “Oh my, I am sorry to hear that. Sorry for your loss,” bahagyang nanginig din ang boses ni Yesha ng sabihin iyon.

sabi ni dad sa akin na kahit hindi ko siya nakikita ay sigurado ako na nakangiwi siya habang sinasabi niya 'yon sa akin. "Best friend mo naman po siya, 'di ba? Kaya walang problema na bigyan mo po siya ng pasalubong tutal nandito naman po ako sa kanya nagi-stay habang wala ka po dito. Nakakahiya naman po kasi na wala tayong ibibigay sa kanya. Iyon na lang po ang gawin mo, dad," sabi ko pa nga kay dad. "Okay, baby. Iyon na lang ang gagawin ko."

It is only my dad who can understand me the most. I was just thankful that they planned to celebrate my dad's death anniversary on a beach where we are permanently gone. They were busy preparing food with our maids when I made my exit and started walking in the seashore. I was kicking every stone that I was passing through until I didn't notice that I was already walking to another part of the beach, which my father no longer owns. I decided to walk back pero ayaw ko rin namang bumalik kung nasaan sila dahil kakausapin lang nila ako nang kakausapin and I hate it.

Bati niya sa ina nang tuluyan na siyang makalapit dito. He sat the vacant chair beside to his mom at iginala niya rin ang paningin. "It's been a months since your dad died and I miss him already. Walang araw na hindi ko siya maiisip, anak. Your dad is my first and last but, unfortunately inunahan niya pa ako," Margarith said as she wiping her tears. "Sinabi niya pa sa akin noon na hindi niya ako iiwan sa kahit na anong mangyari. But, what he did do, he leave me! He leave me, son." Dugtong pang sabi ni Margarith habang pinunasan ang mga luha nito na patuloy dumadaloy sa pisngi nito.

She was about to turn when I held her hands. "Thank you," I said, "for being there for me, Kris." "No worries, I'm your friend." She took the moment to hug me. " No matter what happens, I'll be right here...beside you." Why does everything have an end? Katulad ng buhay ni papa. He didn't last, he didn't see me smiling while walking down the aisle. My dad...that I was once thought of as cruel than the world. But deep inside, his love is like tears while walking through the rain. Invisible.

"THANK YOU so much for attending my father's funeral. This is an honor on behalf of my father. Thank you so much," panimula ko. Ako ang huling magbibigay ng mensahe kay Daddy bago na niya tuluyang lisanin ang mundong ibabaw.