Natasha Nice Pov Story

“เดี๋ยวๆ พี่จะตามทำไมนักหนาเนี้ย ไม่มีงาน มีการ ทำกับเขาหรือไง” “ไปเดตกับฉันก่อนซิ” “พี่จะบ้าหรือไง จะชวนสาวไปเดตแต่มาตามบังคับเนี่ยนะ!” “ก็อยากไปเดตด้วยไง” “โอ๊ย!!! จะดึงเปียหนูทำไมเนี้ย! เจ็บนะ” เมื่อหญิงสาวไม่ยอมหยุดเดินหนี หนุ่มมาดขี้เล่นแต่ออกทื่อๆไปสักหน่อยก็คว้าเปียสองข้างของเธอดึงให้หยุดเดิน “อยากไม่ยอมหยุดเดินทำไม” “เชื่อเขาเลย! ดูหน้าหนูด้วย แว่นหนาขนาดนี้มีอะไรให้มาสนใจไม่ทราบ หล่อซะเปล่า” หญิงสาวผมเปียใส่แว่นเอ่ย “เธอฮอตจะตายไป ฉันเห็นตอนเธอถอดแว่นแล้ว” “พูดอะไรของพี่” “คอสเพย์สัปดาห์ก่อน” “!!!!!!!!!”

นิยายเซ็ต มาเฟียบ้านปีกซ้าย “ ไคเดน ” ชื่อนี้ที่มามาพร้อมกับภาพของมาเฟียหนุ่มรูปหล่อ และเจ้าชู้เสน่ห์แพรวพราว แต่แฝงไปด้วยความน่ากลัวและความนิ่งเมื่อเขาอยู่ต่อหน้าคนที่ไม่ถูกใจ “ เด็กคนนี้ไม่ใช่ลูกผม ผมมีเมียที่ไหนแม่” “ ไม่ใช่ลูกมึงเลยสิ หน้าตาถอดแบบมึงมาเป๊ะ ไปทำผู้หญิงท้องตอนไหนมา” หรรษาที่ยืนกอดอกพร้อมกับไคเดน เบื้องหน้ามีเด็กหญิงน่าตาจิ้มลิ้มยืนอยู่ “ ผมไม่รู้แม่” “ มันน่าฟาดให้หัวแตกเลยดีมั้ย!!!” “เฮ้ยๆ อย่านะแม่ ผมไม่รู้จริงๆ คู่นอนผมมีเป็น 10 เป็น 100 ป้องกันทุกรอบ” “ ถุงยางอนามัยมันเสื่อมคุณภาพหรือไง ป้องกันยังไงมีเด็กหน้าตาเหมือนมึงอย่างกับย้อนเวลามายืนอยู่ตรงนี้เนี่ย!!” เสียงของหรรษาผู้เป็นแม่เอ่ยขึ้น “ ก็ผมไม่รู้จริงๆแม่” “ มึงไปหาคำตอบมา ไม่งั้นแม่จะฟาดที่หัวแตกเลย!!”

"ฉันก็ไม่รู้ว่าทำไมยังรักเธอ ทั้งๆที่เธอก็ชอบหนีฉัน" "นิวก็ไม่รู้ว่าทำไมยังรักจักรคนเดียว ทั้งๆที่จักรก็ใจร้ายมากเหมือนกัน"

“ ถ้าเลือกเกิดได้ ก็อยากเกิดมาเหมาะสมกับเธอมากกว่านี้ ในฐานะที่ไม่ใช่พี่ชาย“ หนุ่มหล่อโสดมาดดี แววตามีแต่ความอบอุ่น ผู้ชายที่สุภาพและพูดเพราะคนนี้ เขาคือคนที่เธอเรียกว่าพี่ชายมาตลอดชีวิต “พี่ไทจะไปไหนคะ? ไม่นอนที่บ้านเหรอคะ?” “คืนนี้พี่มีนัดวันเกิดเพื่อนครับ ว่าจะนอนที่คอนโด” “แล้วใครจะไปส่งน้องไปเรียนละคะถ้าพี่ไทไม่อยู่” “พี่บอกคุณพ่อไว้แล้วครับ พรุ่งนี้คุณพ่อจะไปส่งหนูครับ” “ทำไมพี่ไทไปเที่ยวดึกๆได้ ทำไมหนูไปไม่ได้คะ ไม่ยุติธรรมเลยอ่ะ” “หนูยังเด็กนะโมลิน” “โตแล้วค่ะ โตจนมีแฟนได้แล้วค่ะ อุ๊บ!” “โมลิน ไหนพูดอีกทีซิว่ามีแฟน?” “อุ้ย! พี่ไทน่ากลัว ไปหาคุณแม่ดีกว่า” “เฮ้อ”

“ธันเดอร์” มาเฟียหนุ่มผู้ที่ฟาดผู้หญิงทุกคนที่ผ่านเข้ามาในชีวิต มีวุฒิภาวะความเป็นผู้ใหญ่สูงพอตัว ผู้ชายพูดตรง ทำจริง เห็นผู้หญิงเป็นที่ระบายอารมณ์ จนกระทั่งมาตกม้าตายให้กับสาวแสบลูกมาเฟียเช่นกัน “บลิ๊ง” ลูกสาวคนโตของบรีสกับเฌอ(จากเรื่องรักพี่ชาย) หญิงสาวผู้ที่ไม่เคยกลัวใครนอกจากพ่อเท่านั้นเป็นลูกสาวคนโตที่โหดจนน้องๆแค่ได้ยินขื่อยังสยอง ความแสบไม่ต้องนับ เพราะเธอคนนี้มีมากกว่าที่คาดคิด จนกระทั่งมาเจอมาเฟียหนุ่ม เรื่องยุ่งๆก็เกิดขึ้นมากมายหลังจากนั้น “ใครเหนือใคร รอชม!!!”

One of the worst things that could ever happen to a woman is for her to lose her job and marriage on the same day. This happened to a woman named Natasha Jones. She got fired because of a deadly error she made in balancing the company’s account, and on that same day, her husband gave her divorce papers because she was unable to give him a child. Natasha automatically felt out of place without a job and her husband. Fortunately and unfortunately, she finds herself making a deal with the devil in human form, Eddy Gracias, who happens to be the CEO of the company she once worked for. This deal is to get married to this arrogant and unloving man so that she isn’t thrown into jail for the deadly error she made. How would Natasha cope with this unloving man alongside her depression? She isn’t supposed to fall in love with this man but what if this happens? She isn’t supposed to have sex with him but what if this happens? She can’t and mustn’t have children for him, but what if a miracle happens?

I was the sole front desk clerk at a haunted hotel. Welcoming players, checking in on the bosses’ quarters, and slacking off a bit were all part of the job. At least, that was what I thought. It turned out my days were far from ordinary. A blood-drenched little girl in a tattered red dress kept ringing the service bell. Her eerie voice echoed, “Miss, why didn’t you come play with me?” A creepy black cat with glowing eyes wouldn’t stop meowing and rubbing against my legs. And then there was the old woman with claws like knives, cheerfully knitting me a sweater… out of players’ skin. One day, I took a day off to care for my sick mother. That was my biggest mistake. The entire game instance erupted in chaos. Bosses interrogated players, demanding to know where their precious front desk clerk had gone. “Did she abandon us? Is she never coming back?” I ran. They chased. But no matter how fast I fled, their grip on me only tightened. In the end, escape wasn’t an option.

I took my in-laws to our place for Christmas without telling my wife. It was supposed to be a surprise, but the moment George, my father-in-law, stepped into the house, my wife's assistant shoved him. He crashed into the shoe cabinet and threw out his back. "Ms. Sampson's villa doesn't let homeless people in. I can't believe you're her father-in-law. Look at you. Even a homeless guy wears better than you." I told the maid to hold George, but the male assistant stopped me again. He even shoved my mother-in-law, Diane. "You think you own this place? That's Ms. Sampson's maid. It's enough she has to serve a leech like you. You don't get to make her serve your parents." The fury consumed Diane whole, and she had a heart attack. I called my wife and asked her to come to the hospital. Wendy Sampson, however, shrugged it off. Scoffing, she said, "Zack told me everything. I can't believe you brought your parents to my house! And you want me to see your mother? She's faking her heart attack! I know she is! I want them out of my house! So what if they die? Best Christmas gift I could ever hope for."

Fresh out of college, Clara Stewart asked me to take on a $500,000 mortgage for her. When I refused, she turned around and bought an $800,000 villa in full, for another guy. Holding up the property deed, she told me: "Jayden, the truth is, I'm actually rich. I've been pretending to be poor to test you. Unfortunately, you failed. I'm disappointed in you. Let's break up." I simply smiled and walked away without a second thought. The irony? I'm the son of the richest man in the country. I was pretending to be broke, too. Fast forward four years, we met again at the National Wealth Summit. Clara had just barely made it into the top 50 on the list, clinging to the arm of Henry Brown as they entered. She spotted me in simple clothes with no visible brand, holding a child in one arm and the keys to a Porsche Cayenne in the other. Thinking I was someone's driver, she sneered: "Jayden, you really went all out just to see me again? Let's be real, you're just a driver now, and I'm on the wealth list. We live in completely different worlds. Don't waste your time fantasizing." I did not bother replying. Honestly, I was only there because my billionaire dad insisted. I had finally cleared a day to spend with my son and now I had to waste it on that.

My son is severely allergic to pollen, and because of his rare blood type, he must receive a specific desensitization injection at a bigger hospital in a different state. To make that happen, I deliberately booked the same flight as my wife just so our son could get help as soon as possible. But she insists on waiting for her late-arriving first love, refusing to let the plane take off. When I confront her, she says, "All passengers are equal. If the plane can wait for you, why can't it wait for him? Cam still needs to celebrate Josie's birthday. It's just ten minutes. Nothing will happen!" However, by the time we arrive at the hospital, the doctor tells us we missed the critical window for treatment. We were just ten minutes too late. Our son has now become a vegetable.