Nunal Sa Batok Novels & Stories

“Aaaahhh!!” Una, mga bubog ng baso. Ngayon, asidong unti-unting sinusunog ang balat niya. Isang sakit na hindi kayang ilarawan ng salita. Ang kanyang mga sigaw ay lumipad sa hangin na parang alulong ng isang aswang.

SA BAHAY NI HAIME Nauna akong bumaba , nakahanda na ako . Habang naghihintay ako sa dalawang kasama ko ay naging abala ako sa aking telepono.Para akong magnanakaw na nakikipag usap, maya't maya ang aking pagsilip kung pababa na sila Natalie. Si Mang Samuel naman ay hinahanda na ang sasakyan na aming gagamitin. Bago nga tuluyang makababa sila Natalie ay natapos na din ako sa aking kausap. Mabuti na lang at naibaba ko kagad ang aking telepono .

At sabay alis ni Nelson. Samantalang si Olivial ay patuloy lang na nakahiga sa sahig habang umiiyak. Ngunit agad din tumayo ng marinig ang pag iyak ng bata, binuhat niya ito at pinagatas. 'Ito na nga ang karma sa mga masamang nagawa ko noon'. ______ +Sorry for Grammatical Errors and Typos:]] Enjoy Reading:>>

Since nga PAREHO ANG PANGLASA namin. Meant to be ba kami. Ayyy hahaha, baka isa rin siya sa di marunong magluto. Inilista ko kahit napapakamot si Butler Nazi sa kanyang ulo na wala namang buhok na parang si Mr.Clean…Teka? Nawala na ang sabong pang-laba na yan. Namiss ko tuloy yung sachet na parang si Buddha. Hahaha, sana alam niyo minimean kong si Mr. Clean.

"Ok boys doon kayo maupo sa likod nila Ms. Villanueva." Great! Sa likod pa talaga! Tadhana ano bang nagawa ko para parusahan mo ako ng ganito? Una 'yung mga bully dito sa university. Sa unahan namin sila naupo. Ngayon naman ang mga kababata ko. Sa likod naman namin sila uupo? Paano ako makakahinga ng maayos nito kung napapaligiran ako ng mga taong ayoko makasama o makita?

--- --- --- --- "May isang bata na kasama mo noon." --- --- --- "Pero hindi namin siya nakita pagkatapos ng araw na iyon." --- --- --- Napakunot ang noo ko. --- --- --- "Anong ibig mong sabihin?" --- --- --- "May nawala rin." --- --- --- --- "Kasama mo." --- --- --- Tahimik. --- --- --- --- "Siya ba ang dahilan kung bakit nawala ang alaala ko?" Tanong ko.

Sabi nito Tumigil si Yuna saglit sa paglakad, walang sinabi, pagkatapos ay itinuloy ang paglalakad palayo. Lumakad si Yuna papunta sa gilid ng isang lawa at malungkot na umupo sa isang kahoy na silya. Bakit ganito sng nangyaysri sa kanya. Hindi siya nangaabala ng iba, ngunit hindi naman siya pinatatahimik ng iba. Isa o dalawa sa kanila ang gustong pumatay sa kanya.Pero bakit? Ipinikit ni Yuna ang kanyang mga mata at nakaramdam ng sobrang pagod.