Omega Bus Stop Ch 1

I was ten when my Omega mother mated the Alpha of the Blackwood Pack. My stepbrother, Draven, never let me forget how I’d diluted their pure blood. With his silent blessing, the entire pack became a weapon to carry out his hate. During a full moon hunt, he gave the nod. That's all it took. His followers "accidentally" pushed me in front of a raging stag. I felt its antlers rip my shoulder open. He looked down at me, his golden eyes dripping with scorn. “Don’t think you’re one of us just because your mother latched onto my father. Weaklings get culled. And I’ll be the one to kick you off my land.” At his command, they'd ruin my offerings to the Moon Goddess. They shredded my coming-of-age gown with silver blades. Through it all, my mother would only look at me with shame. My stepfather, the great Alpha, just saw me as a troublesome brat. I made myself small, desperate for a scrap of kindness. But it only made me the pack outcast. Hated and completely alone. Until Draven’s best friend, Liam—the Alpha heir to the Rage River Pack—showed interest in me at the werewolf academy. For the first time ever, Draven left me alone. I thought Liam was my only light in the darkness. On my birthday, I gave myself to him completely. The next day, I overheard him talking to Draven. Draven’s voice was low, laced with venom. “Did you get the video? Of the half-blood losing control mid-fuck?” Liam chuckled. “Of course. Gotta admit, she feels amazing. So soft… a real temptation. Almost got me hooked. But just in bed. The thought of her dirty blood…If it wasn’t to help you get even, I would’ve never touched a weak-blooded Omega like her.” I clamped a hand over my mouth, tears streaming down my face. My only hope was a lie. But they didn't know. I’d already applied to the Valeriana Werewolf Institute. And I wasn’t coming back.

Avoir une famille fait ressortir un sentiment indescriptible, que nul ne peut expliquer. Pour ressentir ce plaisir et ce sentiment d'avoir une famille, il faut avant tout en avoir. Alors qu'est-ce qu'une famille ? Darye n'a jamais connu ce sentiment, le sentiment d'avoir une famille sur qui compter quand tout va mal, une famille où elle aurait la possibilité d'avoir une mère et un père. Même avoir une famille qu'avec un seul parent serait aussi bien pour elle. Étant orpheline dès le bas âge elle sera élevée par sa tante qui n'est réellement pas une famille pour elle. Elles le savent toutes les deux mais sachant qu'elle ne peut rien changer elle subit simplement. Cherchant à sortir de cette situation qui peut la conduire à la mort, elle décide de tenter sa chance dans plusieurs domaines. Et comme la vie n'est jamais smoothe pour personne, elle aura des choix à faire. Elle tombe dans des histoires louches qui la conduisent sur un chemin inconnu. Elle trouvera une âme qui la fera sortir peu à peu du lot mais pour combien de temps ? Serait-il bon pour elle ? Seule la fin nous le dira.

เอมมาลินถูกส่งตัวมาเป็นเมียเก็บมาเฟียธุรกิจการเงินตั้งแต่อายุ 18 ความดิบ เถื่อน เร่าร้อน รุนแรง ทำให้เธอต้องตกเป็นทาสรักเขาตลอดไป...

ในวันที่เด็กน้อย ‘เจโคบี้’ ทายาทมหาเศรษฐีวัยเจ็ดขวบ และ ‘นรินทร์นารถ’ พี่เลี้ยงสาวชาวไทย ถูกพาตัวไปจากคฤหาสน์ชาร์ลสตัน ไม่มีใครคาดคิดว่าชะตากรรมของทั้งคู่จะเป็นอย่างไรต่อไป แต่แล้วชีวิตของเด็กชายและหญิงสาวก็ต้องเปลี่ยนไปตลอดกาล เมื่อเหตุการณ์อันเลวร้ายกลับชักนำให้เธอกลายเป็นนางในฮาเร็มของ ‘อัลเฟรโด วาลเดซ อัลทาซา’ มหาเศรษฐีหนุ่ม พ่อค้าอาวุธสงครามผู้ทรงอิทธิพลแห่งโมร็อกโก หากไม่ว่าอย่างไร เพื่อรักษาคำสัญญาที่มีต่อผู้มีพระคุณ นรินทร์นารถจะต้องหาทางดิ้นรนจากเงื้อมมือของอัลเฟรโด และนำตัวเจโคบี้กลับไปคืนยังแผ่นดินอังกฤษอีกครั้งให้ได้ แม้จะต้องแลกด้วยชีวิตของตัวเธอเองก็ตาม...

เมื่อความจำเป็นบีบบังคับทำให้ ปารดาต้องแต่งงานเพื่อรักษาชีวิตของพ่อ ความกตัญญูที่มีพาให้เธอต้องเจอเรื่องยุ่งยากลำบากใจ แต่ก็ต้องจำ ส่วนชนาวินก็ต้องทำตามคำสั่งของพ่อ และตอบแทนบุญคุณของแม่ที่เป็นโรคหัวใจ เมื่อไม่อาจจะขัดขืนก็จำต้องทำตามหน้าที่ของแต่ละคน นอกจากความเป็นที่ต้องแต่งงาน ปารดาก็ยังมีความจำใจที่ต้องกลายมาเป็นคนงานในไร่ห่างไกลผู้คน เพียงเพราะชนาวิน คนที่ขึ้นชื่อว่า 'สามี' อยากจะกลั่นแกล้ง'ภรรยา' ที่ถูกประกาศิตให้ต้องแต่งงานกัน

Angela: “I need to. We do not have time. You may not allow me but I am going anyway. It is my destiny. I cannot run away from it. I am not like one of those tea party princesses you expect me to be. I am Angela Bells and I am ready for action.” Miles: “I am not letting you go out there.” Justin: “She used magic to make herself look older and Alex is her son.” Kale: “Pfft. I want pizza!” This is the Prestorian crew and this is their enemy, the underaged Queen of Pintraid... Octavia: “You expect me to forgive you. No no no. Angela, you will wish you were dead.” Angela Bell's lived all her life in the forest of Tyle. She's known no friends but her chickens. The story of her life turns around for her when her meant-to-be parents reveal a death-calling truth. The truth's made her realize she can be what she's always wanted to be, a princess. She teams up with a set of teens she calls, the bandits after meeting them in the worst way possible. They accompany her but... when there's good, there's evil too. Her nemesis is the under-aged Queen of Pintraid, the land that destroyed hers in the very beginning. The Queen wants to finish what her evil father started. Angela might lose everything but it's a price she has to pay. Angela and the bandits are about to go on a crazy mission that will put even the Queen of England on her toes. It's an adventure of a lifetime.

Katanya, langkah awal untuk maju adalah melupakan masa lalu. Tapi apakah bisa melupakan masa lalu? Kenangan manis, atau kesedihan yang pahit di masa lalu, Ilena selalu ingat, terutama pada Naftanya.

Dans l'écrin feutré d'un appartement qui devient leur sanctuaire, se joue chaque soir le rituel sacré d'Élise et de Julien. Elle est "la Soumise", lui est "le Maître". Leur relation, régie par un contrat tacite de confiance absolue, se nourrit de jeux de pouvoir érotiques où le cuir, la laisse et la lanière sont les outils d'une communication intense et charnelle. Au-delà des marques laissées sur la peau, c'est une âme qu'ils sculptent à deux. Le parcours, semé de découvertes, de défis et de doutes, les mènera à transcender leur simple jeu de rôles pour atteindre une fusion amoureuse totale, où la soumission n'est plus une contrainte mais l'expression la plus pure de leur amour et de leur liberté partagée, trouvant ainsi leur "heureuse fin" dans un équilibre parfait et une complicité indéfectible.

Bloodfeud, a group consisting perilous members. Brotherhood means a 'boy' member only is allowed. But then, there's Avior Leuxia, a baddest girl and a rule-breaker who only had the guts to invade it. And it was the instrument... for the bloody feud.

Is there anything more tragic than having a crush on your boss? Being secretly In love with an Alpha that still engages in sexism. It would be a bitter secret love that was going to end in vain? It would be unrequited love? Or it would turn into an unexpected love story?