Omegaverse Fanfic

“กำลังหาคนแต่งงานอยู่ใช่ไหม” “เอ็งไปรู้มาจากไหน” “ได้ยินพนักงานนินทากัน” “เฮ้อ...” ม่วงถอนหายใจพลางหยิบที่ทับกระดาษมาวางบนกองเอกสารที่คัดมา เขามั่นใจว่าตัวเองพูดด้วยเสียงปกติ ทั้งในห้องห้องนั้นใช่ว่ากำแพงจะบาง คราวหน้าคราวหลังหากจะคุยเรื่องสำคัญคงต้องผ่อนเสียงลงสักหน่อยแล้ว “ใช่ ฉันบอกคุณธรรศว่าจะแต่งงานก่อนไปเจอลูกค้ารายล่าสุดน่ะ” ข่าวลือที่พนักงานซุบซิบกัน หากลูกค้าตั้งคำถามมันก็มีหลากหลายวิธีในการแก้ปัญหาเฉพาะหน้า สิ่งที่เขาควรจะคำนึงถึงจริง ๆ ก็คือการทำให้งานแต่งงานครั้งนี้เป็นไปอย่างแนบเนียนที่สุดผ่านระยะเวลาและการกระทำ ซึ่งเขามีเวลาสามเดือนก่อนจะได้เวลานัด เลขาหนูคิดไปก็เดินมานั่งลงยังเก้าอี้ เอื้อมมือหยิบชิ้นขนมปังกรอบราดแยมผลไม้ขึ้นมาใส่ปาก เขามีเหตุผลอื่นที่ต้องการพึ่งใบสมรสนอกเสียจากการทำงานกับเจ้านายภูวธรรศ แต่จะเลือกใครสุ่มสี่สุ่มห้าไม่ได้ อย่างน้อยต้องเป็นคนที่น่าไว้วางใจและไม่ปากพล่อย- “เป็นผมได้ไหม” ลูกน้องหน้านิ่งซึ่งยืนไพล่หลังกล่าวขึ้นอย่างปุบปับท่ามกลางความเงียบในห้องก่อนจะตามด้วยเสียงกลืนในลำคอเล็กที่หดเกร็งเล็กน้อยด้วยความแปลกใจ “เอ็งหมายถึงอะไร?” “แต่งงาน”

เมื่อเพื่อนขอร้องมาว่าอยากให้แต่งงานกับมันในฐานะไม้กันหมา แลกกับเงินก้อนโต มีหรือคนหน้าเงินอย่างศศินโอเมก้าตัวน้อยที่หลอกคนทั้งโลกว่าเป็นอัลฟ่าจะไม่ยอมตกลง เอาก็เอาวะเพื่อเงิน...เอ๊ยเพื่อเพื่อนที่รัก

อยากได้ผู้หญิงตัวเล็กเป็นเมียเว้ย ไม่ใช่ได้ผู้ชายตัวเท่าควายมาเป็นผัวแบบนี้

เซย์—อีนิกม่าผู้มีพลังเปลี่ยนโชคชะตา ไคลน์—เจ้าชายผู้เคยยิ่งใหญ่...จนวันที่เขาพ่ายต่อสัมผัสจากคนที่ควรต่ำต้อยกว่า รักครั้งนี้จะไม่หยุดแค่ “การล่า” แต่มันจะเขียนกฎใหม่ให้ทั้งโลกต้องคุกเข่า

นักเขียน y นามปากกาเมฆาพยัคฆ์ เขาเขียนนิยายวายแต่ดันเกลียดตัวละครที่เขาเขียนออกมาเอง เป็นตัวละครของเพื่อนนายเอก ที่เขาแต่งให้มีเมียถึง 100 มีคน ตามสายพันธุ์ของอัลฟ่า แต่เขาดันเกลียดคนเจ้าชู้ เขาแต่งให้เพื่อนนายเอกคนนี้หลงรักนายเอกที่เป็นเพื่อนสนิทโดยไม่รู้ว่านายเอกคือสายพันธุ์ที่สามารถรักได้ ความละอายใจทำให้เพื่อนนายเอกคนนี้คิดสั้นเพราะคิดว่าตัวเองดันรักสายพันธุ์เดียวกัน นักเขียน y จัดการให้เพื่อนนายเอกคนนี้ตายในบทท้าย แต่แล้วอยู่ๆเขาก็ได้ทะลุมิติเข้ามาอยู่ในนิยายของตัวเอง จับพลัดจับผลูกลับกลายเป็นเมียคนที่ 101 ของเพื่อนนายเอกคนนั้นเสียแล้ว แล้วเมฆาจะทำอย่างไร

เวอร์โกหลบหนีศัตรูในต่างถิ่น จนไปขึ้นรถทัวร์ประหลาดที่มีคนขับรถเป็นโอเมก้าบ้านนอกปากเสียผู้รักการขับรถยิ่งชีพ “...จากนี้ไปฉันจะพานายขับรถไปทุกที่ที่นายอยากไป มาเป็นคนขับรถส่วนตัวของฉันเถอะ เชร์” เมื่อ 'เวอร์โก' คุณชายมาเฟีย อัลฟ่าสุดสมบูรณ์แบบ ต้องมาพบกับ 'เชร์' โอเมก้าบ้านนอกปากเสียผู้รักการขับรถยิ่งชีพ “...จากนี้ไปฉันจะพานายขับรถไปทุกที่ที่นายอยากไป มาเป็นคนขับรถส่วนตัวของฉันเถอะ เชร์”

❝กุมภ์ครับ เรานอนต่ออีกสัก...❞ ❝ฉันจะนอน❞ หลังจบคืนแรกเมียรักตอบเสียงแข็งเอนตัวนอน ว่าแล้วใบหน้าคนเป็นสามีก็พลันซีด หรือที่น้องกุมภ์ตวัดหางตาใส่ราวกับแค้นมาแต่ชาติปางก่อนเป็นเพราะเขาลีลาไม่เด็ดเหรอ!?

"แม่หนูหิวนม" "หนูด้วย" "บอกให้เรียกพี่ไง นั่งดูการ์ตูนก่อนเดี๋ยวชงให้" ปัญหาครอบครัวใครๆ ก็มีกัน ไม่เห็นจะแปลก ..ไม่เห็นจะแปลกเลย แค่มีพ่อแม่ที่เป็นคู่อริกัน ตีกันหัวแตกหมอไม่รับเย็บมาก่อน แต่ไม่รู้ทำไมต้องมาเย็บกันเองด้วย มีคนเดียวก็เหลือจะเชื่อนี่ปาเข้าไปสามแล้วนะ ทะเลาะกันอีท่าไหนฟะ

เพราะพวกเราเริ่มมันจากคำว่าธุรกิจแต่เรื่องบนเตียงกลับเข้ากันได้ดีจนหลงลืมสิ่ง ๆ หนึ่งไป สิ่งที่เรียกว่า 'ความรัก' แม้จะมีเจ้าก้อนตัวน้อยด้วยกันแล้วแต่พวกเขาไม่เคยได้สัมผัสมันเลย pwp = porn with plot

มหานครน็อกไทร่า เมืองแห่งวิทยาศาสตร์และพันธุกรรมชั้นสูง กลายเป็นกรงขังทางชีวภาพที่แบ่งแยกชนชั้นด้วยกลิ่นฟีโรโมน ดร.จอร์เจีย เรนเดล นักวิจัยแพนด้าแดงตัวน้อยต้องเผชิญหน้ากับสัตว์นักล่าที่อยู่เหนือสุดของพีระมิด แต่ท่ามกลางอันตรายนั้น เขากลับได้รับความช่วยเหลือจาก ดร. ซิเลสทีออน หัวหน้าภาควิชาสมุทรศาสตร์ผู้สง่างาม เจ้าของกลิ่นไอหิมะเหนือสมุทรที่เย็นเฉียบและบริสุทธิ์ ทว่าภายใต้ภาพลักษณ์ด็อกเตอร์ผู้แสนดี ซิเลสทีออนกลับซ่อนความลับที่ยิ่งใหญ่กว่านั้น เขาคือเจ้าชายเงือกเกล็ดเงินผู้หนีจากพันธะโบราณ และกำลังถูกราชันฉลามหัวค้อนตามล่า เพื่อทวงคืน ‘รังชีวิต’ ที่เขาเคยตีตราจองนับตั้งแต่วัยเยาว์ เมื่อฤดูผสมพันธุ์มาเยือน กลิ่นไอหิมะเหนือสมุทรที่เคยเย็นจัดกลับหวานล้ำจนกลายเป็นพายุคลั่ง ปลุกสัญชาตญาณดิบให้ลุกโชนขึ้นท่ามกลางบ้านพักตากอากาศริมหน้าผา ซิเลสทีออนจะต้านทานแรงดึงดูดมหาศาลนี้ได้นานแค่ไหน? เมื่อผู้ที่ไล่ล่าเขา ไม่ใช่ศัตรู... แต่เป็น ‘บ้าน’ เพียงหลังเดียวที่ร่างกายและหัวใจของเขาร้องเรียกหามาตลอดทั้งชีวิต