Op Voyage Chronicles

Deux jours avant le Noël, mon petit ami Guillaume avait prévu d'emmener sa assistante passer les fêtes à la mer. Sans un mot, je lui avais préparé ses valises avec tout le soin. Lui, en retour, m'avait raillée en insinuant que j'étais enceinte et plus compréhensive. Lorsqu'il était parti, je m'étais rendue à la clinique et j'avais subi une interruption volontaire de grossesse. Car dans ma vie antérieure, quand j'avais voulu garder Guillaume à la maison, son assistante avait été brutalement assassinée sur la plage. Guillaume a eu l'air calme, mais avant mon accouchement, il m'avait horriblement trahie, il avait ouvert mon ventre et il a étranglé notre bébé avant même qu'il n'ait pris son premier souffle. Cette cruauté m'avait révélé qu'il nourrissait depuis toujours une haine tenace vers moi. Après la renaissance, j'avais juré de lui faire perdre absolument tout.

Seorang remaja yang memiliki kekuatan terpendam kerap di hina oleh teman-teman sebayanya. Itu terjadi ketika remaja itu diketahui tidaklah memiliki kekuatan di dalam dirinya. Pada jaman ini, semua orang memiliki kekuatan khusus. Dan kekuatan khusus itu akan bangkit ketika usia seseorang telah berumur tujuh tahun. Namun, ada seorang remaja yang usianya sudah lima belas tahun belum juga berhasil membangkitkan kekuatan yang ada di dalam tubuhnya. Bahkan, semua orang mengatakan kalau ia adalah orang cacat yang tidak bisa apa-apa. Remaja itu bernama Martis. Martis lahir dari keluarga sederhana. Kedua orang tua Martis tidak pernah menyesal telah melahirkan anak seperti Martis. Justru kedua orang tuanya sangat memanjakan dan menyayangi Martis. Setiap Martis di hina oleh anak-anak lainnya, maka kedua orang tua Martis akan sangat marah. Namun, Martis sangat yakin kalau sebenarnya dirinya bukanlah orang yang lemah!

Le troisième jour après ma mort, Louis Richard a reçu un appel pour identifier le corps. Serrant une femme dans les bras, il a dit d'un ton désinvolte : « Je m’en fous. Appelle-moi après l’incinération. » Mon corps a été brûlé dans le crématorium. Une fois réduit en cendres, le personnel a de nouveau contacté Louis. Agacé, il a poussé un soupir : « Je vois. J’arrive. »

Trois jours après ma mort, mon fiancé a reçu un coup de fil pour identifier mon cadavre. « Si elle est morte, enterrez-la avant de me prévenir. » Il a répondu avec impatience. Le policier n'avait pas d'autres choix que d'appeler mon deuxième contact d'urgence, mon ami intime d'enfance. Ce dernier a laissé échapper un rire froid : « Est-elle vraiment morte ? Ce n'est pas à de récupérer le cadavre de toute façon. Brûlez-la directement et débarrassez-vous de la cendre comme vous voulez. » Au moment où mon corps a été exposé sur Internet, mon fiancé et mon ami d'enfance étaient totalement bouleversés...

Sejak kecil, Limdong selalu dikucilkan oleh orang-orang di sekitarnya. Karena Limdong kerap mengamuk ketika ia tidak bisa mengontrol kekuatan yang ada pada tubuhnya. Oleh karena itulah sejak kecil Limdong selalu kesepian. Ia selalu sendirian. Tidak ada anak sebayanya yang mau berteman dengannya. Limdong yatim piatu sejak kecil karena kedua orang tuanya mengorbankan diri mereka demi menyelamatkan orang banyak. Kekuatan yang ada pada diri Limdong bukanlah kekuatan biasa. Tidak ada satupun orang yang sanggup melawan kekuatan hebat itu. Tapi karena Limdong dianggap berbeda dari anak lain yang seusianya, itu pula yang menyebabkan Limdong sering bertingkah nakal. Karena ia menginginkan perhatian dari orang lain. Kenakalan dan kejahilan Limdong malah semakin membuat dirinya dihindari oleh orang-orang disekitarnya. Dan Limdong ini, sering kali mengatakan kalau dirinya ingin menjadi seorang Raja. Apakah mungkin Limdong bisa meraih mimpinya menjadi Raja?

Zero selalu jadi bahan olok-olok teman-teman karena dia begitu yakin, bahwa suatu hari dia akan menjadi seorang Pendekar Pedang Terhebat. Mereka tidak percaya, karena kemampuan pedang bocah 10 tahun itu sangat buruk. Tak hanya itu, bahkan identitas Zero yang dicap tak jelas asal usulnya pun turut menjadi bahan perundungan. Dia yang hanyalah yatim piatu, tetapi diasuh oleh seorang Master Pedang membuat teman-temannya iri diam-diam. Suatu hari, Zero dikagetkan dengan identitas ayahnya yang ternyata merupakan salah satu Pendekar Pedang Terhebat. Motivasi dan semangat Zero untuk bisa menyabet gelar tersebut semakin kuat. Namun, untuk menjadi seorang Pendekar Pedang Terhebat tersebut, Zero harus mampu menghadari berbagai rintangan. Lantas, apakah bocah yang dicap memiliki kemampuan buruk itu sanggup melewati setiap rintangan? Lalu, apakah dia benar-benar akan berakhir menjadi Pendekar Pedang Terhebat?

Jason, adalah seorang pria yang hidupnya penuh dalam penderitaan karena miskin. Pekerjan sehari-harinya yang sebagai pemulung barang bekas kerap membuatnya dirundung dan dihina oleh orang-orang di sekitarnya. Dan yang paling sering merundungnya adalah lima orang anak yang usianya sebaya dengannya. Kelima anak yang dikenal berandalan itu juga sering merampas uang hasil jerih payah Jason yang telah seharian mengumpulkan barang bakas. Jason hanya bisa pasrah saat ia akan pulang dicegat oleh kelima orang itu untuk merampas uang hasil jerih payahnya. Sebab, Jason yang tidak melawan saja masih sering dipukuli, apalagi jika dia melawan? Bisa dipastikan luka yang diterimanya akan semakin parah. Akan tetapi, pada suatu hari Jason yang biasanya pasrah, ia tiba-tiba berani melawan kelima anak berandalan tersebut. Apa yang membuat Jason berani melawan mereka? Mari kita simak cerita tentang Jason si Pemulung.

My back hits the cold glass of the penthouse window, the city glittering a thousand feet below us. Sebastian’s hand is at my throat—not tight enough to hurt, but enough to remind me who I belong to. “You were talking to him,” he says, voice low, dangerous. His other hand is braced beside my head, caging me in. “You smiled.” “It was just—” “Don’t lie to me, Ocean.” His thumb brushes the hollow of my throat, and my pulse jumps so hard he feels it. “You’re mine. Every glance. Every breath. Every inch of you.” I should be furious. I should tell him I’m not his property. But then his mouth is on mine—rough, consuming, tasting like the whiskey he hasn’t let go of since the gala. I moan before I can stop myself. That’s all the permission he needs. His hand slides to my waist, fingers digging in as if he’s afraid I’ll vanish. The heat between us ignites like dry kindling. It’s dangerous. It’s too much. It’s everything. When he finally pulls back, his eyes are dark enough to drown in. “One year,” he murmurs. “That was the deal. But you… you’re making me want forever.” And in that moment, I know the worst truth of all— If Sebastian Velez decides to keep me, I won’t even try to run.

“Mahal kita… kaya kita itatago sa mundo.” China Asuncion was just looking for a stable job—hindi fairy tale, lalo na hindi lalaki. Pero ang universe may ibang plano. Ang mapaglarong tadhana dinala siya kay Gabriel Buenavista. CEO. Cold-blooded billionaire. Dangerous. And absolutely off-limits. He gave her one rule: Don’t fall in love. But how do you follow that when the devil in a suit suddenly makes you his secret wife? Ngayon, kasal siya sa lalaking hindi puwedeng aminin sa mundo. A ghost bride. A hidden queen. Pero may mga matang nakamasid. Isang larawan ang lumabas—at isang banta ang dumating na kailangan nilang harapin. “Put her back where she belongs… or we will.” As enemies close in, secrets from Gabriel’s past start to resurface—dark, bloody, and lethal. China must decide: is love worth dying for? In a world built on lies, wealth, and power, ang pinaka-delikado palang sandata… ay ang pusong umiibig. Kakayanin bang harapin ng mga puso nila ang mga panganib at bantamg pabugsong sumasalakay sa kanila? But just when they thought they could escape— China vanishes. Nakakawindang.Biglaan. No note. No warning. Just blood on her wedding ring... And a message carved on Gabriel’s penthouse mirror: “You should’ve kept her hidden.”

Ako si Martin Del Rivas. Ang mga tao sa labas ay nakikita ako bilang perpektong senador, ang presidente sa hinaharap, ang bachelor na kinakikiligan ng bansa. Ang mga ngiti nila, ang pagpupuri sa akin… lahat ay pekeng salamin. Sa loob, ako ay umiiyak sa dilim na hindi nila nakikita, umiiyak sa pagkawala na hindi nila mauunawaan. Hindi nila alam na may isang pintuan sa mansion ko na hindi dapat buksan. At may isang babae akong sinasambit sa bawat gabi,na hindi lamang alaala ng trahedya, kundi dahilan ng lahat ng aking galit. Si Savanna ang naging pugad ng aking pagkawasak, ang sentro ng bawat galit , bawat obsesyon na hindi ko matakasan. Hindi ko siya kinuha dahil gusto ko. Kinuha ko siya dahil kailangan kong itama ang mundo na pinabayaan niya at sa bawat araw na siya ay nakadapa sa harap ko, bawat luha na hindi niya dapat ipapakita, lalo akong nagiging alipin ng sarili kong galit. Akala niya libreng buhay ang kanyang makakamtan sa mansion ko. Akala niya kalayaan ang makikita niya sa bawat galaw ko. Pero mali siya. Ako ang may hawak, hindi lang ng katawan niya, kundi pati ng kanyang hininga, ng bawat takot at galit na sinusupil niya sa loob. At kahit nararamdaman ko ang pagbabago sa puso ko, kahit ang galit ay nagiging pangungulila, alam kong hindi ko siya kayang bitawan. Hindi ko siya kayang talikuran. Siya ang dahilan ng aking pagkawasak, at siya rin ang dahilan ng aking pagbangon. At sa bawat gabing ako ay mag isa, habang iniisip ang mga nagdaang trahedya, naiintindihan ko na ang laban na ito, ang pagmamahal at poot, ang obsesyon at pagkawasak ay hindi matatapos. Hindi kailanman. Sapagkat sa kanya ko naramdaman ang ganap na kontrol, at sa kanya ko rin naramdaman ang ganap na kawalan ng kapangyarihan.