Novel & Cerita Out Of Nowhere In Tagalog

"Madame andito na po tayo" Napalingon naman siya at nagtaka. Dahil isang malaking gate lamang ang nandon. Sobrang tago ng lugar na iyon. Kaya naman my lungkot siyang naramdaman.Ganon ba talaga kawalang gana si Lanche na pakasalan siya? At sa ganitong lugar pa talaga para walang makaalam?

Reply niya with a smiling emoji in the end. "I know that I've been waiting for two years and that's fine, pero gusto ko lang malaman if may patutunguhan ba ito? Huwag ka sanang magalit, takot lang kase ako na baka may makilala ka and I want to know kung may pag-asa pa ba ako o wala na, huwag kang mag-alala dahil anumang sagot ang isagot mo, I'll be fine." Sent Halos hindi ko mapindot ang send button noong unaa pero naglakas loob ako para isend yun.

I can't stay sa labas ng city 'Dahil ano ~' Stop stop stop Need ko na maligo ,magbihis at mag rest para tomorrow hindi ako bangag habang kinakausap Wish me luck guys at sana wala talagang lumabas na kabarumbaduhan tomorrow

Mas lalo akong nagulat nang makitang si Joan pala ito na halos kakababa lang ng sasakyan nila. Alam kong sa Ilocos din ang punta nila pero hindi ko inaasahan na sa iisang beach resort lang pala kami magkikita. Ano ba ang malay ko kung sa Ilocos Sur pala sila? At isa pa, napakalawak at napakaraming resort dito sa Ilocos Norte kaya laking gulat ko na lang nang makita ang kaibigan dito. "Joan?" Hindi pa rin nawawala ang gulat ko sa aking mukha kaya natawa ito sa'kin at agad akong nilapitan.

sagot neto sa baybaylan " tahan na iho huwag munang aalalahanin ang iyong napanaginipan balang araw ay magiging masaya din ang ating Mundo at ang iyong Angkan kasama na ni Bathala wika neto sa Paslit teka at kukuha ako ng maiinom mo "wika pa neto agad siyang Pumunta sa lamesa at kinuha ang baso na yari sa kawayan at nag lagay na ng tubig Pagkatapos ay nag punta na muli sa paslit at nag salita

All I can feel is shiver and goosebumps by Mourge sudden outburst. Literally mic drop... Teka nga, sino ba ang kaaway nito? OCEAN_TEN

Not in my condo unit! Where am I? Bakit nandito ako? Sino ang nagdala sa 'kin dito? I don’t fucking know this place! Anong nangyayari?

seryosong tanong ko "Island. Yeahhh, nandito tayo sa isang Isla na malayo sa kabihasnan at ang paraan lang para makaalis sa lugar na ito ay ang dumaan sa malawak na karagatan na iyan or sumakay n chopper." nakangiti nitong sagot sa akin

sabi niya sabay tawa at nagpatuloy naman sa pagsasalita, "Kaya siya open kasi may mga pagkakatao mo na alam mo na alam ko rin. Gaya nito, alam ko na Captain ka ng basketball team, alam mo rin na Captain ka ng basketball team. Gets mo?" Tumango naman ako sa kanya at nagpapatuloy na naman siya sa pagke-kwento, "Tapos ang pangalawa naman ay tinawag na hidden or close. Kaya siya tinawag na hidden is because may mga pagkakatao mo na alam mo pero hindi ko alam kung ano 'yun. Ang pangatlo naman ay ang Blind Area —" "Grabe 'no? Ang bintana, blind na pala ngayon?"

Kahit kailan ay hindi niya naisip na magagawa niyang lumiban sa klase para lamang pumunta sa ganitong lugar. Lubos na nakapapanibago. “H-Hope.” Mahinang bulong kasabay ng marahang kalabit sa kanyang balikat ang agarang nagpalingon sa kanya. Humimig siya nang marahan dito bilang tanda ng pagtugon at pagtanong niya rito. [ humimig - croon/hum ] “T-Thank you.” Saad nito bago yumuko.