Persona 5: Final Boss

On their third anniversary, Finley had all their friends over to celebrate. Claire walked in to find him on one knee, proposing to his childhood friend, Renee. "What is going on?" she asked. He shrugged like it was nothing. "It's just a game of truth or dare." But it wasn't until he shoved her down the stairs, causing her to miscarry, that she finally woke up. She'd given him five chances. Now? She was done. "Finley, it's over. Let's get divorced."

—Señora Flores, por la revisión específica, su certificado de matrimonio contiene información falsa; el sello y la firma son falsos. Las palabras del agente, de manera ligera, dejaron a Alba Flores aturdida mientras venía a solicitar una reposición de su certificado de matrimonio. —Imposible… Mi esposo, Carlos Sainz, y yo nos casamos legalmente hace cinco años. Por favor, ¿podría verificarlo de nuevo? El agente volvió a ingresar los números de identificación de ambos para realizar la búsqueda y confirmó: —El sistema muestra que Carlos Sainz sí que está casado, pero usted está soltera. La voz de Alba temblaba al preguntar: —¿Y quién es la esposa legal de Carlos Sainz? —Laura Escanes. Alba se agarró con fuerza al respaldo de la silla, intentando mantener la compostura. Le entregaron los documentos de vuelta y las palabras “Certificado de Matrimonio” del encima brillaban, provocándole un dolor en los ojos. Al principio, Alba había pensado que podría ser un error del sistema, pero al escuchar el nombre de “Laura Escanes”, todos sus sueños se vinieron abajo de inmediato. La boda grandiosa de hace cinco años, el matrimonio ejemplar que parecía inseparable durante estos cinco años, todo aquello de lo que se sentía orgullosa, resultó falso. Alba sostenía aquel certificado falso sin ningún valor legal, regresó a casa desanimada. Justo cuando iba a abrir la puerta, escuchó voces en el interior. Era el abogado de la familia Sainz: —Señor Sainz, ya han pasado cinco años. ¿No considera otorgarle a su esposa un reconocimiento legal de su posición? Alba se detuvo y contuvo la respiración. Después de un largo silencio, la profunda voz de Carlos Sainz resonó: —Esperemos un poco más. Laura aún está trabajando en el extranjero. ¿Cómo podría mantenerse en ese mercado lleno de empresarios sin el título de la señora Sainz? El abogado familiar lo advirtió: —Su matrimonio con la señora, sólo tiene nombre, pero sin sustancia. Si ella decidiera, podría irse en cualquier momento.

Thor and I grew up together—we were the definition of childhood sweethearts. We'd promised to attend the same university, graduate, and marry right after senior year. Everyone envied us. They said we were a perfect match, destined for a lifetime together. And I believed that too. I truly thought I'd spend the rest of my life with him. Until the final semester of our senior year in high school, when a new transfer student named Lina joined our class. At first, the two barely spoke. But as they grew familiar, their bond deepened in ways I could no longer ignore. He started staying after school to tutor her, bringing her breakfast every morning. When she was upset, he'd take her for a drive along the coast. If she craved Italian steak, he'd have fresh cuts flown in. Even during her period, he'd quietly prepare everything she needed. I was furious. I confronted him, argued with him, and even threatened to break up. The first time I said it, he thought I was joking and coaxed me out of my anger. The second time, he dismissed it as another tantrum and tried different ways to please me. The third time, he broke down—standing outside my house in the pouring rain all night, half kneeling before me, begging for forgiveness. Again and again, I tried to leave, and every time, he refused to let me go. Yet with each reconciliation, something in him shifted. He started taking me for granted, assuming I would always come back. His patience wore thin. His apologies turned perfunctory. Even when he came to make peace, there was no sincerity left in his voice. So I said it for the hundredth time, and that was the last. That was the moment I finally gave up on him.

My mother was the best portrait artist in the police station. She had a strong sense of justice and brooked no evil. However, all I got was a sharp retort when I called her to save me. "You know it's your sister's coming-of-age celebration today, and you're cursing her? Kidnapped, are you? Fine, the kidnappers can kill you for all I care." She assumed it was a prank call. So, she refused to go to the police station and do her job. I wasn't saved in time and was tortured to death. When the DNA report came out, she came to the scene all wobbly. She drew a portrait of me with my bones as reference, her hand trembling all the way. "Jessica? It can't be her. This is a mistake!" She tried again and again. Yet, it didn't matter how many times she redid it as the portrait showed my face. My mother, who had hated me my whole life, teared up.

‘ใบไม้’...ผู้ชายชื่อ ‘ไคล์’ เขาเกิดมาเพื่อเป็นของฉัน! ฉะนั้นไม่ว่าใครหน้าไหนก็ไม่มีวันได้เขาไปเด็ดขาด! ‘เจแปน’...ความฝันสูงสุดคือการได้เป็นแอร์ชั้นเฟิร์สคลาส แต่ได้รูทบินต่างประเทศไม่ทันไร ก็ตกกระไดพลอยโจนใช้รหัสลับรหัสสวาทกับ ‘กัปตันต้นไม้’ เข้า และเขาก็ใช้รหัสนี้เพื่อขู่ให้เธอเป็นของเขา! _________________________ มือเล็กปัดป่ายตามผนังห้องน้ำพัลวัน เพราะกระโปรงทรงเอตัวสั้นกำลังถูกเขาถกขึ้นเหนือบั้นท้าย ยิ่งไปกว่านั้น..แอร์สาวเธอกำลังเจอกับแรงสั่นสะเทือนหลายริกเตอร์เกินจะต้านไหว เธอเกือบหลุดส่งเสียงออกไปอยู่หลายครั้ง "อย่าเสียงดัง!" ริมฝีปากบางปิดสนิททันทีเมื่อถูกสั่ง เธอได้แต่ส่ายหน้าไปมาอย่างทรมาน จนผมเผ้าที่ถูกรวบตึงเป็นทางการนั้นเริ่มยุ่งเหยิง แรงดันอากาศที่ว่าน้อย กับเสียงเครื่องที่ดัง ไม่เท่ากับเสียงกระเส่าจากริมฝีปากบางๆของเธอ ไม่น่าหลุดพูดรหัสลับออกไปเลย ไม่น่าเลยจริงๆ!

I was with a fishmonger for seven years. Every night, he pinned me beneath him, reckless and wild. Until one day, he took off his bloodstained apron and came clean–he was getting engaged to Sophia, the Bilotti heiress. Only then did I learn that he was the Don of the Colleo family. “Hahaha! You fooled around with Ms. Mancini for seven years, only to take another delicate young lady’s hand in marriage. Surely, she’s going to come at you.” “Don Colleo, you should keep things sweet with her.” His men’s laughter echoed in my ears. “What’s the rush? I’ve broken her well enough these past seven years. If you don’t mind, you can have her for a couple of days. Evelyn… flexible.” On the day of Vincent’s engagement party, I handed the evidence of his crimes to the police. As the sirens ripped open the city night, someone called out my name. I smiled and leaped from the eighteenth floor.

HUNTERIXAR, sebuah organisasi yang menampung banyak warrior serta manusia-manusia kuat untuk menghadapi makhluk-makhluk pemakan jiwa yang selalu bersembunyi di tempat-tempat gelap atau juga disebut makhluk dunia bawah. Difokuskan kepada tim bentukan baru HUNTERIXAR yang diberi nama Hurricane, berisikan 4 warrior serta satu manusia kuat yang berperan sebagai ketua tim. Hurricane dikenal karena memiliki satu anggota yang disebut-sebut sebagai penerus warrior paling langka, yaitu warrior api yang berkobar, Agnia Shiasara. Tim yang tidak memiliki pengalaman hebat dalam membasmi makhluk dunia bawah dan sudah melalui banyak kepahitan dalam setiap misi, diremehkan oleh tim lainnya serta karakter anggotanya yang sulit disatukan membuat Hurricane semakin disepelekan. "Kegagalan dalam misi yang berturut-turut ini memang mencoreng citra organisasi, tetapi jika kami diberi kesempatan sekali lagi, kalian semua akan melihat api yang berkobar di langit malam sebagai keberhasilan yang tidak akan terlupakan."

Dirga terkejut ketika melihat mantan istrinya menjadi asisten rumah tangga di rumahnya. Cahaya, mantan istri Dirga yang telah dituduh berselingkuh kini kembali dan membuat Dirga penasaran dengan motif mantan istrinya itu. Apakah yang menjadi motif Cahaya kembali kedalam kehidupan Dirga setelah dirinya menghilang bertahun-tahun? Dan apakah Dirga akan tahu semua kebenarannya? Jangan lupa tinggalkan ulasan dan komentar di setiap bab jika berkenan.

"You, my dear, will be going to help us to decide that. You will pick a king." "Say what now?" "I'm not going to repeat it since I know that you have heard me." "Fine! You want me to decide?! Nate!" I pointed to prince Nathaniel, if I remember correctly. He was slightly taken aback and a confused expression was replaced. "Do you want to be a king?" "I...uh...Yes?" He said. Unsure of his answer. It made me wonder if the expression on my face had forced him to say yes. "Good. Then you'll be the king. "What!? But that's not how you decide it!" PRINCE Ace said. "Fine! You're all kings. In fact, we ALL can be kings!!" **** She's Rosalie Amber Stan. A simple teenage girl, who made a wish to have a more adventurous life, was a victim of an abduction by the Fae queen to a different realm. She was brought to a castle with 5 supernatural princes, who are fighting for the throne. The queen gave her a task to be the one to choose the future heir to their kingdom. Little did she know that the queen only wanted one thing from her and the princes: Romance. Between a sparkly wizard, a rude obnoxious elf, a flirty vampire, and a couple of twin trouble making wolf princes; Is there really a right choice? And why is there a wolf spirit, who suddenly awakened upon sensing her arrival, kept stalking her? A romantic-comedy in 'another world' with a quirky-temperamental female heroine learning the culture of this new fantasy world.

"พี่คิม อย่าแกล้งหนู" พริกหวานเอามือดันหน้าท้องแกร่งไว้ ก็เขานุ่งเพียงผ้าเช็ดตัวผืนบางๆ พันไว้ที่เอวสอบโชว์หน้าท้องซิกซ์แพ็ก อีกทั้งสัดส่วนของเขาดูกล้ามเนื้อแน่นสุขภาพดี ยิ่งมีน้ำเม็ดเล็กเกาะตามผิวกาย ยิ่งทำให้รูปร่างของเขาสัดส่วนสวยงามราวกับรูปปั้น "อึบ!" เธอกระดึ๊บตัวไปเหมือนตัวหนอนให้พ้นวงแขนแกร่ง จากนั้นเธอก็หยัดตัวนั่งชิดมุมโซฟา "ให้หนูเช็ดผมให้ไหมคะ" พริกหวานอาสา ที่เห็นเขาเอาแต่เสยผม ไม่ยอมเอาผ้าเช็ดผมให้แห้งสักที "เอาสิ" ว่าจบเขาหยัดตัวขึ้น พริกหวานมองงงๆ ว่าเขาจะลุกทำไม แต่แล้วเธอก็ร้องโวยวายเสียงหลง เมื่อเขาจะปลดผ้าเช็ดตัวออกจากเอวสอบ "พะ...พี่คิมทำอะไรคะ" พริกหวานถามเสียงสั่น เธอรีบยกมือใบหน้าแต่กางนิ้วออกกว้างตรงบริเวณดวงตา เมื่อเห็นเขาจะปลดผ้าออกจากเอวสอบ "อ้าว ก็ไหนหนูบอกว่าจะเช็ดผมให้พี่ไม่ใช่เหรอ" เขาทำท่าจะปลดปมผ้าออกจากเอวสอบด้วยสีหน้าเจ้าเล่ห์ "ยะ...อย่าถอดนะคะ หนูหัวใจจะวาย จริงๆ นะ" พริกหวานขยับตัวรีบเอามือไปจับมือสากไว้ด้วยมือที่สั่นระริก