Proud Quotes For Graduation の小説・ストーリー

Ito na ang araw na pinakahihintay naming lahat, ang makapagtapos sa pag-aaral. Pagkatapos ng graduation ay plano kong pumunta sa puntod ng mga magulang ko. I want to give them my achievement for being the magna cumlaude of our class. Gusto kong tuparin ang mga pangarap nila sa akin.

Ilang minuto na lang at magsisimula na ang graduation rites. I smiled at my Lola when she proudly stood up and accompanied me to the stage to get my diploma and awards. “Congrats, Hera. I am sure your parents are happy while looking at you above.” Lola said in teary eyes. “Thank you, Lola. I won’t make it without you.” sagot ko sabay yakap sa kanya. We posed for a photo before we went down the stage.

Nakapagtapos ako ng pag-aaral kagaya ng ipinagako ko kay Daddy at Kuya. And guess what? I graduated with flying colors. Hindi lang ako pumasa. I became Summa Cum Laude. Something I never imagined for myself, yet there I was, standing on stage, receiving the medal and diploma that represented years of hard work and sacrifice. Si Kuya lang ang umattend sa graduation ko, but that was more than enough for me. Seeing him smiling proudly as he took photos of me on stage made the entire journey worth it.

Napapadalas ang pagpunta namin sa tambayan, at bumawi narin ako sa kaniya sa ilang araw na hindi kami masyadong magkasama dahil sa pag-aaral. The most awaited day came to our lives. We're moving up while for some they're graduating. It's time for them to face the reality, the world. Striving to find job that will give them an understandable pay, achieve their goals in life, and travel in some places they wishes to go since they will be capable of supporting theirselves financially. "Happy Moving Up," Rafus sincerely uttered beside me. I turn to him and smile. The Graduates are currently climbing up the stage to receive their diplomas together with their proud and grateful parents.

“Sure. Isasama ko si Hubby at mga bata, okey lang ba?” “Please dok.” “Sige mauna na ako ha? May schedule pa ako sa clinic ko. Inuna ko lang siyang bisitahin ngayon para sa pag-attend niya ng Graduation mo. He’s good to go.” “Salamat po Dok.” Muli, sa aming graduation ako na naman ang nakakuha ng pinakamataas na karangalan. Nag-iisang Summa Cum Laude sa history ng aming University sa School of Medicine. Kaya nga sa huling pagkakataon ako muli ang naatasang magsalita sa harapan ng mga kapwa ko graduates, mga magulang at faculty, administration at mga iba pang piling bisita. Sa unang pagkakataon at sa huling tugatog ng aking edekasyon, kumpleto na ang mga mahal ko sa buhay. Isang napakatamis na

tanong ko. I heard him let out a long and deep breath as he sucked his teeth. Look at who is going to go down in defeat tonight. "Well, your demeanor will show up in your grades," the professor said. "I wish you the best of luck on your graduation, that is, if you belong to the list of graduates." Napasinghap ako. Nilalabanan talaga ako ng taong ito.

At saka mga bata pa kami para mag-isip ng ganoon. Graduation day, masaya ako dahil parehong um-attend sina papa at mama sa ceremony. Kaya naman mas inspirado akong i-deliver ang valedictorian speech ko. Ramdam ko ang kasiyahang ibinigay ko sa parents ko, alam kong proud na proud sila sa akin.

Para sa kanila ang tagumpay ko na ito. Tinanggap ko ang award. Tapos ay nagsasalita ako ng speech. "Good morning to everyone. To my Teachers, faculty staff, guests, parents and to my fellow graduates. I am here in front of you to give my thank you to my parents," sabi ko. Nginitian ko ang magulang ko. "'Ma, 'pa, ang lahat ng ito ay para sa inyo. Salamat dahil, kung hindi ninyo ako pinabayaan." Gumagaralgal ang boses ko, dahil di ko mapigilan ang umiyak. "Ang pagsisikap ko na ito ay para sa inyong dalawa. Gusto ko kayong bigyan nang magandang buhay. Kaya nagsisikap akong mag-aral. Salamat, salamat sa lahat-lahat, 'ma, 'pa," sambit ko.

Kaliwa't-kanan na pagbati mula sa kapwa ko mag-aaral. Araw ng graduation ko ngayon at napaiyak talaga ako sa sobrang saya ko. Pagkatapos ng ilang taon ay natupad ko rin ang pangarap ko na makapagtapos sa pag-aaral. Sobrang hirap ng mga dumaan na taon sa akin. Pero dahil nasa tabi ko ang asawa ko at mga anak ko ay lahat kinaya ko. Marami akong gabi na walang tulog at laging pagod. Pero ang lahat ng 'yon ay nagbunga. At ngayon ay aanihin ko na. “I’m so proud of you, Boba. Congratulations!” Malambing na bulong sa akin ni Jayson.

Natuod ako sa pagkakaupo. "I was there...I was there when you cried on your graduation day.." bulong niyo na nagpainit ng aking mata. "You make me proud, baby.." Kinagat ko ang nangangatal kong labi. May sumungaw na ngiti sa labi kong nanginginig. Umiinit narin ang gilid ng aking mata.Hindi ko ininda ang bilis ng tibok ng aking dibdib.