Proud Quotes For Graduation นิยาย & เรื่องราว

I held back my tears. "I've always admired you from afar. I'm the one who paid for your graduation when I found out you couldn't attend because you were short on money... during your graduation... I was there..." His sobs grew louder. "I'm so proud of you, so proud to see you soaring high."

Pagod na ang mga paa ko para umakyat pa sa ganito kataas na hagdanan habang nakasuot ng takong. "The fifth was for your graduation. I have witnessed your final days in college. Bawat pagpupuyat, pagpapakagutom, pagsasakripisyo mo para makapagtapos, nakita ko lahat 'yon. Hindi buo, ngunit nakita ko kung gaano mo kagustong abutin ang pangarap mo. I am so proud of you, my Architect baby." Napaiwas ako ng tingin nang maramdaman ang pag-init ng bawat sulok ng mga mata ko. He's making me teary again. Not in pain, but in happiness and gratefulness.

–sabi naman ng Vice principal na s'yang nag emcee ng ceremony. Tumayo si Kenn at nagpunta sa stage. Pagtuntong niya'y huminga s'ya ng malalim, nag-umpisang magsalita. " This is it, 12-D. Ang araw na pinakahihintay nating lahat– pinapangarap na makagraduate. Ito na 'yon. Ang sarap pala tumungtong ng intablado, magmartcha sa araw ng graduation. Masaya na malungkot. Simula bukas hindi na namin masisilayan ang aming magulo na classroom, mag-start na kami ng panibagong yugto ng aming mga buhay. Malungkot kasi hindi na namin maririnig ang sermon ng nag- iisang wirdong teacher namin, na siyang nagbigay inspirasyon sa amin upang maging matagumpay sa hinahanap. Ms. Zhaine or JHAI. Kahit sino ka man,

A few weeks later: April 2,2010: Idinaos ang aming graduation, at gaya nga ng alam ng marami ay nakamit ko ang titulong "Salutatorian" At ang lahat ay masayang-masaya sa kaganapang iyon ng aking buhay. Naroon ang aking Mama, at ang usapan namin ay sama-samang kakain sa isang restaurant kasama ang buong pamilya.

Typo's and Grammatical error's ahead! You have been warned! Kindly do Votes and Comments <3 Summer's POV. One month already had passed and my tummy is getting bigger. Hindi pa naman ito halata pero mapapansin na s'ya kapag fit ang aking damit. Tapos na rin ang graduation ko. I graduated as Magna Cum Laude, and my parent's and Trevan is really proud. Masaya ako kasi kahit nasa t'yan ko palang ang baby namin ay kasama ko na s'ya.

Napangiti siya at naramdaman na naman niya ang pagpatak ng luha sa kanyang mga mata. “Sobrang proud sa akin si tito Freddie. Binigyan niya ako ng surprise graduation party. I know I should be happy, but…” Tumigil siya sa pagsasalita at tinakpan ang bibig gamit ang palad at nagsimulang umiyak muli.

Tiis-tiis muna sa ngayon pero pasasaan ba at magkakasama rin kami balang araw. "Anak, congrats! Galing-galing talaga. Sayang wala ako d'yan. Edi sana nasabitan kita ng medals. Pasensya ka na ah kung hindi ako nakauwi para sa graduation mo. Ang dami kasing pinapagawa ng boss ko saka ayaw akong payagang mag-leave."

"Babe... ‘wag ka sanang mag-isip ng kung ano ha... pure work lang ‘to." "B-basta pupunta ka sa graduation ko ha... aasahan kita." Kahit man lang sa pinakamahalagang araw ng buhay niya ay masilayan niya ang nobyo. Pagkatapos nun, kahit hiwalayan na siya nito ay okay lang sa kanya. Doon din naman sila papunta. "I promise, pupunta ako sa graduation mo. Kahit lilipad ako ng isang araw lang basta maka-attend sa pinakaimportanteng araw sa buhay mo... I’m so proud of you, babe."

“Ipapahatid ko kayo bukas sa bahay.” Hindi na siya kumibo o tumango man lang. Nabasa na ng luha ang pisngi niya nang masuyo rin na hinaplos ni Gideon ang kanyang buhok. Hinalikan siya nito ng mariin sa sintido bago ito tumayo at lumabas ng kwarto. **** “Congratulations, graduates. May the odds be with you all. Happy Graduation!” Pumaalinlangan sa buong quadrangle and sigawan ng mga bagong graduate kasabay ng sabay-sabay na paghagis sa ere ng mga kulay pulang toga.

Sino ba naman ako para maalala niya kung ang gaganda ng mga nakapaligid sa kanya. “Ayusin mo nga yang mukha mo, parang hindi ka gagraduate ng valedictorian ah. Ngumiti ka kahit konti. Para kang namatayan diyan. Sayang ang ibinayad ko sa nagmake-up sayo” sita ni inay sa akin habang nakapila na kaming lahat para sa graduation march. Suot ko na ang toga ko. Ewan ko ba, dapat masaya ako ngayong araw na ito kagaya ng ibang mga estudyante, pero kahit anong pilit ko ay hindi ko magawang ngumiti hanggang sa magsimula na ang graduation march.