Quand Mon Ex Se Souvient Aussi De Sa Vie Passée

Trahie par son mari PDG et manipulée par une rivale ambitieuse, Tiana perd tout après une tentative d’assassinat qui lui coûte la mémoire. Recueillie par un PDG rival, elle revient plus forte pour récupérer son fils et son empire, déclenchant une guerre d’entreprise et une revanche implacable.

Kung hindi pa malalagay sa malalang karamdaman ang ina ni Basha, hindi niya malalaman ang kanyang tunay na pagkatao. Hindi niya akalain na anak siya ng isang mayamang businessman. Sa kagustuhan na maoperahan ang kanyang Ina ay lumuwas siya ng maynila upang humingi ng tulong dito. Ngunit kahihiyan lamang ang inabot niya dahil pinagtabuyan siya nito at hindi kinilalang anak. Dahil sa kaibigan niyang si Myla nagkakilala sila ni Diego. Naghahanap kasi ito ng surrogate woman na papayag makipagtalik sa kanyang nobyo na si Thaddeus upang magkaroon ng anak at maipamana kay Thaddeus ang lahat ng ari-arian ng kanyang lolo. Pumayag siya sa isang gabi kapiling ang isang bakla upang tuluyang mapaoperahan ang kanyang ama at dalhin ang magiging anak nito. Nakipagsiping si Basha habang nakatakip ang kanyang mga mata ay patay ang ilaw kaya hindi niya alam kung ano ang anyo ng lalaking katabi niya sa kama. Simula nang makatikim ng babae si Thaddeus ay palagi na niyang naalala ang gabing angkinin niya ang babae. Hangang sa humantong sila sa kasal at kasunduan. Mapanindigan kaya ni Basha at Thaddeus ang kunwaring pagsasama nila para sa kasal at upang mailipat kay Thaddeus ang hinahangad na mana? Magawa kaya ni Thaddeus na iwan si Diego at talikuran ang ilang taon nilang relasyon upang mas maging tahimik ang kanyang buhay at maging asawa at ama sa dinadala ni Basha?

Twenty-three years old si Tori nang makilala niya si Taj na isang bombero sa isang maliit na bayan sa Guimaras. Nasa kasagsagan siya noon ng tagumpay bilang isang popstar ngunit na-in love siya sa lalaki at ang dating organisado niyang buhay ay nagulo. It was a whirlwind romance ngunit dahil sa pangingialam ng kanyang ina ay napilitan siyang magpakasal nang lihim kay Taj. Kung gaano sila kabilis na nagkalapit ng lalaki ay ganoon din sila kadaling nagkalayo nang pumutok ang balitang nabuntis si Tori ng CEO ng Crystal Music na si Sid Rodriguez kasunod ng pagkakatuklas niya sa tunay na pagkatao ni Taj. Limang taon na ang dumaan at pareho na silang may magkaibang landas na tinatahak. Ayaw na ni Tori na magkaroon pang muli ng kaugnayan kay Taj ngunit sadyang mapaglaro ang tadhana dahil muling nagsanga ang landas nila sa isang hindi inaasahang pagkakataon. Muli kaya silang magkakalapit o tuluyan na nilang tutuldukan ang ugnayang siyang naging dahilan ng kirot sa puso na pareho pa rin nilang nararamdaman?

Pera! kapalit ay dangal. No choice Ang dalagang si lea na ibenta Ang pagkabirhen nito. Dahil sa kagustuhan niyang mabawi Ang lupang sinasaka ng kanyang ama na tanging ala-ala sa yumao nitong ina. Nag decision siyang ibenta Ang katawan sa Isang gabi,bilang regalo sa lalaking malapit ng ikasal at iyon ay si Alejandro Fortin. Isang bilyonaryong nagmamay-ari ng naglalakihang mall sa syudad at sa probinsya. May malawak rin na lupain. Paano Kong darating Ang araw muli silang magkita. At ito Pala Ang magiging boss nito. Makakaya kaya niyang Sabihin rito na may nabuo sa isang gabing may nangyari sa kanila.Abangan......

Lorsque le criminel me torture à mort, je suis enceinte de trois mois. Mais mon mari Marc – le détective le plus éminent de la ville – est à l’hôpital avec son premier amour, Emma, l’accompagnant pour son examen médical. Il y a trois jours, il m’a demandé de donner mon rein à Emma. Lorsque j’ai refusé, en lui expliquant que j’attendais notre enfant depuis deux mois, son regard s’est glacé. « Arrête de mentir », a-t-il grondé. « Tu es juste égoïste, tu essaies de laisser Emma mourir. » Il s’est arrêté sur l’autoroute sombre. « Descends », a-t-il ordonné. « Rentre chez toi à pied, puisque tu es aussi sans cœur. » Je suis restée là, dans l’obscurité, et j’ai été kidnappée par le criminel vengeur, que Marc avait autrefois emprisonné. Il m’a coupé la langue. Avec une satisfaction cruelle, il a utilisé mon téléphone pour appeler mon mari. La réponse de Marc a été brève et froide : « Peu importe ce que c’est, l’examen médical d’Emma est plus important ! Elle a besoin de moi maintenant. » Le criminel a laissé échapper un rire sombre. « Eh bien, eh bien… On dirait que le grand détective valorise plus la vie de son ex que celle de sa femme actuelle. » Lorsque Marc arrive sur la scène du crime, des heures plus tard, il est horrifié par la brutalité infligée au cadavre. Il condamne avec colère le meurtrier pour avoir traité une femme enceinte avec autant de cruauté. Mais il ne connaît pas que le corps mutilé devant lui est celui de sa propre femme – moi.

« Tout va bien, chérie. » C’est ce que Steven lui répète depuis des mois. Mais ce soir, lors de leur fête d’anniversaire de mariage, Shirley ne peut s’empêcher de sentir que quelque chose cloche. Son mari, autrefois si présent, paraît désormais distant. Ses regards fuyants, ses sourires forcés… et ce message qu’il a tenté de dissimuler à tout prix. « On ne peut pas continuer comme ça. Tu dois lui dire la vérité. » Le texte s’affiche sur l’écran de son téléphone, et Shirley sent son monde vaciller. Sept ans de mariage, une vie en apparence parfaite : une maison impeccable, une fille adorable, un mari aimant… du moins le croyait-elle. Mais derrière les portes closes de leur foyer, les mensonges s’accumulent. Shirley, ancienne prodige de NYU qui a tout sacrifié pour sa famille, s’apprête à affronter une vérité capable de tout faire voler en éclats. Trahisons, secrets enfouis, choix impossibles… Shirley est projetée dans un labyrinthe de tromperies où chaque révélation la rapproche d’une décision déchirante : rester et pardonner… ou tout risquer pour se retrouver elle-même. « Parfois, la vérité ne libère pas. Elle brise. »

Une semaine avant notre mariage, mon fiancé, Julien Valette, m’a laissée sans voix en m’annonçant qu’il devait d’abord épouser son premier amour avant de pouvoir m’épouser. « C’est parce que la mère de Manon est décédée », m’a-t-il expliqué d’un ton presque glacial, comme s’il s’agissait d’une simple formalité, « et elle souhaitait que je sois celui qui l’épouse… Sa mère a toujours rêvé qu’elle trouve un homme bien, et moi, je suis censé accomplir sa dernière volonté. Ne prends pas cela trop au sérieux. » Mais de mon côté, ma société avait déjà tout organisé pour notre grand jour, un événement qu’il avait qualifié de « mariage du siècle ». Elle avait même prévu de nous offrir un bijou exclusif de la collection True Love. D’un ton presque imperceptible d’impatience, il a ajouté : « Ce n’est qu’un milliard d’euros. Vraiment, qu’est-ce que c’est face à la piété filiale de Manon ? Si tu tiens vraiment à cette somme, trouve-toi un autre mari, je t’en prie. » Sous la froideur de ses paroles, mon cœur, lourd de déception, s’est serré. D’un geste mécanique, j’ai saisi mon téléphone pour appeler mon frère : « Noé, il faut que tu me trouves un autre futur époux. »

Mon amoureux virtuel était mon patron. Mais il ne savait pas que j'étais son employée. Il a insisté encore et encore pour me rencontrer. Mon Dieu, si je l'avais vraiment rencontré, j'aurais perdu toute réputation. J'ai pris la décision immédiate de rompre avec lui. À cause de cela, il était de très mauvaise humeur et toute l'entreprise a dû faire des heures supplémentaires avec lui. Hélas, que pouvais-je faire ? Pour le bien de mon corps et de mon esprit, me réconcilier avec lui était aussi une solution convenable.

Ang mga magulang ko, ang pinakamayaman na magkasintahan sa bansa, ay sikat na mga pilantropo. Kailangan ko hingin ang permiso nila kung kailangan ko gumastos ng higit pa sa limang dolyar. Sa araw na nadiagnose ako ng terminal cancer, humingi ako ng 100 dolyar, pero sa halip na tulungan ako, sinigawan nila ako ng tatlong oras. “Anong klaseng sakit ang makukuha mo sa edad mo? Kung hihingi ka lang ng pera, galingan mo naman sa palusot mo.” “Alam mo ba na ang 100 dolyar ay kayang suportahan ang mga bata sa naghihirap na mga lugar ng matagal na panahon? Mas may sense pa kausap ang kapatid mo kaysa sa iyo.” Kinaladkad ko ang katawan ko na may sakit pabalik sa maliit na basement. Pero noong dumaan ako sa mall, nakita ko ang mga magulang ko, live sa malaking screen, gumagastos ng malaking yaman para lang rentahan ang Disneyland para sa kapatid ko. Ang isang daang dolyar ay hindi sapat para sa isang round ng chemotherapy. Gusto ko lang bumili ng bagong damit at lisanin ang mundo ng may dignidad.

“Oh my… ang aking Kapitan! Mabuti naman naalala mo ako! Hmp malapit ng magtampo sa’yo si Lola. Ilan taon na din ang nakalipas.” Sabi ni lola ng may pagtatampo sa kaniyang tinig. “Magagawa ba naman kitang tiisin, ikaw ata ang pinaka-mamahal kong Lola!” nakangiti kong sagot kay Lola sabay yakap sa kaniya. Habang masaya akong bumabati kay Lola ay isang pigura ng babaeng nakatalikod ang unti-unting tumayo at nakangiting humarap sa amin. Si Yvette. Hindi ko inaasahan na dadating siya ngayong araw. Nakangiti siya pero makikita sa kaniyang mata ang kakaibang lungkot, isang damdamin na kahit anong tago ang gawin ay hindi niya maitatanggi. Si Yvette ang dati kong karelasyon at muntik ko ng mahalin matapos kong aliwin ang aking sarili ng malaman kong naging boyfriend ni Karmela si Andrew. Tumaas ang kilay ko ng makita ko siya. Wala naman akong pakielam sa kaniya pero knowing Yvette? Paniguradong gagawa siya ng eksena at ayokong matakot si Karmela dahil sa kaniya. Lumapit siya sa akin at nag beso. Nakangiti niya akong binati ngunit may halong pait sa kaniyang boses “My Captain Xian Herrera… its nice to see you again. Ang tagal na din ng huli nating pagkikila” may panunuya siyang tumingin kay Karmela at mapait ng ngumiti sa kaniya “siya ba? Siya ba ang dahilan kung bakit hindi mo ako sinuyo? Kaya naman pala bigla kang nawala sa picture. May bago ka na palang pinagkaka-abalahan!” Nang marinig ko ang sinabing iyon ni Yvette ay alam kong hindi lang iyon simpleng pagpuna. Naramdaman ko sa kaniyang boses ang matinding hinanakit. Kinapitan ko ng mahigpit ang kamay ni Karmela at tinignan siya na parang sinasabing “ huwag kang mag-alala hindi kita pababayaan.”