Quote Novel Dilan

Hari pertama bekerja Nila diminta memandikan Bima_suami tetangganya yang lumpuh. Ia terpaksa menerima pekerjaan itu karena terdesak kebutuhan ekonomi. Selama bekerja, Nila baru mengetahui ternyata rumah tangga tetangganya sedang tidak baik-baik saja. Istri Bima menggugat cerai pria itu karena lumpuh, dan dianggap tidak berguna. Namun siapa sangka, ternyata Bima menyimpan rahasia besar yang hanya diketahui oleh Nila.

Bercerita tentang seorang gadis miskin bernama Kania Putri Salshabilla harus merantau ke Jakarta dan bekerja menjadi seorang pembantu di salah satu rumah mewah milik pembisnis sukses, Rudi Bianvaro agar kebutuhan sehari-harinya terpenuhi. Di sana Kania disambut dengan baik oleh istri Tn. Rudi yakni Indira Larasanti. Sampai-sampai beliau menyuruh Kania tidur di kamar atas bersebelahan dengan kamar putra mereka. Awalnya Kania menolak karena tidak enak dengan perlakuan Ny. Indira yang dirasa terlalu berlebihan. Tapi setelah Ny. Indira bujuk, akhirnya Kania mau untuk menempati kamar atas. Dan dari sinilah cerita itu dimulai ketika Kania mengenal seorang Riyan Marvel Alvaro, Putra majikannya yang terkenal badboy hingga dijuluki si trouble maker di sekolah SMA Bimasakti.

Amira Ameena kembali dihadapkan pada situasi rumit yang selalu dihindarinya. Mamanya selalu bertindak di luar akal jika itu menyangkut tentang dirinya dan pernikahan. Beruntungnya kali ini dipertemukan dengan teman masa SMAnya yang mana telah terjadi perjodohan sejak mereka masih balita. Justin Brotolaras tidak menyangka akan melihat Amira Ameena setelah sekian tahun berlalu. Teman SMAnya itu perempuan yang sejak dulu selalu menghindari Justin entah karena apa. Sekarang, Justin harus memilih untuk bersama dengan Amira atau mamanya akan terus menerornya seumur hidupnya. Sebenarnya, Justin menyimpan rasa kepada Amira entah sejak kapan. Dan itu baru Justin rasakan setelah Amira menghindarinya.

My life is terrible enough. My dad died robbing a jewelry store. My sister hates my guts. An enforcer shows up out of nowhere and tells us we owe a shit ton of money. My mom? Ran off with my credit card and all her fancy jewelry at her first opportunity. So that leaves me... With no cash and a pissed-off crime boss. Raoul gives me a choice: pay up or belong to him. Now, I’m stuck in his world, living in a fancy apartment, clashing with his bossy rules, and realizing he might not be all that bad, after all.

Gabby is the perfect example of the quote that a person is not defined by their circumstance. A best-selling author with her books even turned into movies and television dramas, sino ang mag-aakalang she was born with so little in life? At wala siyang ibang inasam but to make her life perfect, their life perfect - ang buhay niya at ng kanyang kambal. Pero nagulo ang buhay nila when Hotel magnate, Mr. Matthew Wilson gave chase. “You don't run away with my kids!” She did not know him at wala siyang maalalang pagkakataon na nag-krus man lang ang landas nila. “You can't claim them just because they look like you!” Can they keep their peaceful lives when it seems like they have caught Mr. Wilson's attention?

Dr. Hayes cleared his throat, glancing at the screen.“The child’s DNA… it matches yours.” She froze. “No… no, that’s impossible. I’m just his nanny.” Ten years ago, Bree Washington carried a child for a wealthy, anonymous couple. She was paid, promised secrecy, and told never to return after the child's birth. But life happened, putting her in a broken place... causing her to search for any means of survival. Alas, Bree gets a job as a nanny for a billionaire’s young son. The boy is sharp, stubborn, and oddly familiar. The man who hired her is cold, commanding, and haunted by loss. His wife is gone, and he needs someone he can trust to guide his child… someone who understands him in ways no one else can. Bree thought her past was behind her. She thought being a nanny would create her a new life.. But some mistakes never fade… And some secrets refuse to stay buried. Love doesn't cost a dime, but in Bree's case? Love indeed would cost her every part of her life due to her billionaire mistake.

Si Ally ay galing sa pamilya na hindi naman mahirap at hindi naman mayaman, kumbaga nasa average level lang ang kanilang pamumuhay,nagsusumikap sa buhay. Tatlo silang magkakapatid na puro babae, siya ang panggitna, that's why she has a strong persanality. Palaban, madiskarte, at independent. On the other hand,Copper is a MultiBillionaire widower, he owns multiple classes of Business, from aviation to mining company. In spite of being a billionaire he is a lonely, somewhat cold-hearted man. May anak siyang babae sa namayapa nyang maybahay. A very kind and smart little girl named Kasha. Magkatagpo kaya ang landas nilang tatlo? O may magaganap bang pag-iibigan sa pagitan ni Copper at Ally? Do they bring joy to Kasha? Love is everywhere and they'll wait until love will find each other.

Isang gabing pagkakamali, isang panghabambuhay na iskandalo. Si Rosita Alonzo, isang matapang at masipag na dalaga, ay pumasok bilang katulong sa mansyon ng mga Zaviere sa pag-asang matatakasan ang kahirapan. Ngunit sa isang gabing nilunod ng alak ang kanyang katinuan, isang maling pinto ang kanyang nabuksan . . . isang maling kama ang kanyang nahigaan. Ang silid na iyon ay pagmamay-ari ni Alexander Zaviere, ang makapangyarihang Mayor ng lungsod. Si Alexander ay ang perpektong lider sa mata ng publiko, gwapo, matalino, at kagalang-galang. Ngunit sa likod ng mga pader ng kanyang mansyon, siya ay isang lalaking nilalamon ng pait at pangungulila matapos ang pagkamatay ng kanyang asawa. Ang agwat ng kanilang edad na dalawampung taon at ang malaking pagkakaiba ng kanilang katayuan sa buhay ay dapat sapat na upang hindi sila magtagpo, ngunit ang init ng gabing iyon ay nag-iwan ng apoy na hindi na nila kayang apulahin. Sa bawat palitan ng titig at bawat pagkakataong magkalapit sa loob ng mansyon, unti-unting nahuhulog ang loob ni Alexander sa dalagang muling nagparamdam sa kanya na siya ay buhay. Ngunit ang kanilang bawal na ugnayan ay mitsa ng isang malaking pagsabog. Nang kumalat ang isang iskandalosong larawan ng Mayor kasama ang kanyang batang katulong, nanganib ang kanyang karera at ang dangal ni Rosita. Upang protektahan ang kanyang titulo at ang kaayusan ng lungsod, pinili ni Alexander ang pinakamasakit na paraan, ang itaboy si Rosita palayo sa kanyang mundo. Ngunit sa pag-alis ng babaeng nagpatibok muli ng kanyang puso, ramdam ni Alexander na ang kapangyarihan ay walang silbi kung ang puso niya ay muling magiging bilanggo ng lungkot. Handa ba niyang isuko ang kanyang korona at posisyon para bawiin ang babaeng itinuring niyang isang "pagkakamali"? O hahayaan na lamang niyang maging isang mapait na alaala ang pag-ibig na nagligtas sa kanya mula sa dilim?

“Seratus juta. Aku mau seratus juta!” Begitulah permintaan ibunya yang menandai titik kehancuran hidup Syaqilla. Dia tak pernah menyangka, sang ibu ternyata sangat membencinya hingga tega menjualnya kepada rentenir Tua Bangka yang sudah bau tanah. Namun, di balik kebencian (nama ibu) pada anaknya, tersembunyi rahasia kelam dari masa lalu. Rahasia kelam apakah yang telah disembunyikan oleh ibunya selama ini? Hingga membuat wanita itu terlihat sangat membenci Syaqilla? Lalu, akankah Syaqilla pasrah menerima nasib, atau justru bangkit melawan untuk merebut kembali kendali atas hidupnya? Yuk, ikuti kisah selanjutnya hanya ada di sini!

Tahimik ang mansyon. Tahimik… maliban sa mahinang iyak ni Princess sa bisig ko—isang buwang gulang, walang alam, walang kasalanan. Pero siya ang unang nasaktan sa lahat ng ‘to. Siya ang naiipit sa pagitan ng dalawang taong hindi na alam kung paano magmahal nang sabay. Nakaluhod ako sa harap ni Elise. Mahigpit ang hawak ko sa laylayan ng bestida niya, parang batang takot na maiwan sa dilim. Nanginginig ang labi ko, pinipigilan ang mga luhang ayaw na sanang lumabas—pero hindi ko na kayang kontrolin. “Please, Elise…” garalgal kong pakiusap. “’Wag mo kaming iwan. Hindi ko alam kung paano palalakihin si Princess nang wala ka. Hindi ko alam kung paano mamuhay kung wala kayo…” Pero wala. Wala siyang emosyon. Wala siyang luha. Matigas ang titig niya, parang ako pa ang mali. Bitbit niya ang maleta niya—hindi lang punô ng damit, kundi punô ng lahat ng alaala namin. Lahat ng pangarap. Lahat ng ‘akala ko tayo.’ “Hindi ko ‘to pinlano, Levi,” mahina niyang sagot. “Pero kailangan kong piliin ang sarili ko. Pagod na akong umasa. Pagod na akong maging pangalawa sa trabaho mo, sa mundo mo. Hindi ko kayang maging ina habang ako mismo’y hindi buo.” Gumuho ako. Literal. Napayuko ako habang yakap ko si Princess, habang nararamdaman ko ang init ng iyak niya sa dibdib ko. Halik ako nang halik sa noo niya, para bang kaya kong takpan ng pagmamahal ang kawalan ng ina niya. “Anak mo ‘to, Elise. Anak natin…” pabulong kong daing. “Kung hindi mo na ako kayang mahalin… kahit siya na lang. Kahit siya. ‘Wag mong iwan ang anak mo…” Pero wala. Ni hindi siya lumapit. Ni hindi siya tumingin. Tumalikod siya, dala ang katahimikang mas malakas pa sa kahit anong sigaw ng pagtanggi. "Ayoko na" mahina niyang sabi at hinila ang maleta palabas ng mansion.