Novel & Cerita Quotes On The English Language

"Tuturuan din kita ng tamang pag-uugali." Tumango ako at isa-isang tinignan ang mga aklat. Hindi ko maiwasang mapasinghap sa tuwing nakikita ko kung sino ang nagsulat ng mga ito. Iba rin talaga kapag maharlika ka. "May tanong ako, Clementine." "Ano 'yon?" "Bakit naisipan mo pang mag-aral ng Ingles? Wika naman natin ang ginagamit ng mundo."

tanong niya rito dahil umupo na rin ito sa lamesa para kumain. "Yes," tipid na tugon nito. "Englishero ka talaga?" tanong niya. Hindi niya mapigilan punain ang pagsasalita nito. "Mayaman ka 'no?" dagdag na tanong niya pa. "English language can use by any people. No status is needed." Tumawa siya dahil sa kaseryosohan nito.

"And please, don't speak English. It doesn't suit you. You sound like a cheap brat trying hard to sound rich but miserably failing." Umasim ang mukha ni Lara. "What? Is this your friend? Kaya naman pala parehas kayo ng ginagamit na salita. Desperadas." "Wow, excuse me! Ang desperada, 'yung nage-English para lang masabihan na sosyal. Wala akong issue sa mga nagta-try hard matuto pero ikaw kasi, tama nga 'yung grammar ang plastic naman ng words of wisdom. 3D 'yung ka-plastic-an mo in and out of TV, bruha!"

I debated. "No," at iyon na naman si sining. "...dapat panatiliin natin buhay ang ating sariling wika. Sabi nga ni Rizal, ang sinong hindi magmahal sa sariling wika ay mas masahol pa sa hayop at malansang isda. Let the tourist and guests learn our language. Sila ang dayuhan dito sa bansa kaya dapat sila ang matuto. Likewise dapat tayo rin kung magtatravel. It will be a sign of respect sa kultura natin at kultura nila. Lalo na sa mga college students na kagaya namin na hindi na rin masyadong alam ang ilang mga tagalog na salita...nagiging banyaga na rin tayo sa ating sariling wika." "Fyi, learning English makes more sense in college. It will help you pass any interviews when applying for corp

*Chuckles* At bigla na naman nanlaki ang mata ko sa sinabi niya. "Ano?! Ako? mag-eenglish!? Hoy! Kahit kailan ay hindi ko 'yon magagawa dahil sakit lang sa ulo ang language na 'yan! At saka isinumpa ko sa balat ng lupa ang subject na 'yan! In short, hate na hate ko ang language na English! at 'wag mo nga akong pinagloloko!" nakataas kilay at cross-arms kong sagot. "Pffffft! HAHAHA, are you sure?" tanong niya at nagtaka ako nang may kinalikot siya sa cellphone niya.

Sapat na ang tibay, tapang, at lakas ng loob na meron ka para pantayan sila. Hindi mo kailangan na maging matalino o mayaman para magawa ang mga bagay na nagagawa ng iba. Sapat na ang pagiging matibay, tapang at lakas ng loob na meron ka para pantayan sila. At mas lalong hindi mo kailangan matutong mag-English para lang makibagay sa iba o para masabing matalino ka. And just because you can speak english doesn’t mean you are intelligent. Remember that there are hundreds, possibly even over one hundred sixty, different varieties of English spoken around the world. Therefore, speaking English should not be considered a measure of intelligence.

Okay proceed! Hindi ko masasabing panget or maganda ako. Ang mahalaga kasi sa akin ay ipinanganak akong kumpleto, you know? walang kapansanan or what─respect natin sila. Kaya ikaw? wag mong hayaang lamunin ka ng insecurities mo─hindi madali pero dapat kayanin mo dahil may mas nahihirapan pang tao kaysa sa atin. Oops! parang motivational messages na to ah! So, my number one weakness is my english speaking. Bobo talaga ako mag-english, like i can grammatically think the sentence but once i speak, it will scramble the egg─este it will scramble in my mouth hihi. *peace*

"Meaning— you have power. Sabi nga ro'n sa nabasa ko sa isang libro, power talks tough but money whispers commands, and people always listen to money. And the rich have always known this. Kaya alam ko na alam mo iyon." Mapait akong ngumiti nang makaramdam ako nang hilo. Nakararami na ba ako? O sadyang hindi lang ako sanay uminom? Pisti, nag i-ingles na 'ko! Sandaling natahimik ang paligid nang huminto ako sa pagsasalita. Maya-maya lang ay narinig ko ang paglapag ng tagayan ng aking katabi. "Kailangan mo lang pala malasing, para malaman ko ang totoo, na sinasadya mo lang magtanga-tangahan sa pagsasalita ng english."

sabi nya na parang kinakausap ang sarili "Ganito po ba?" Napatawa ako dahil halatang praktisado ang huling sinabi nya. "Improve it a little more," komento ko. Nagkibit-balikat sya. "Oh well, when I'm using English I can speak without using that po and opo right?" Tumango-tango ako. May point ang batang to. "When you are speaking in English, you should show your respect through your voice tone and a polite smile." "What if I'm annoyed?"

"Conversing in English is not considered rude because English is widely regarded as a global language or lingua franca, it's commonly used and understood across different cultures and countries.--" "Not everyone speaks English!" Pinutol ko ang kaniyang sinasabi. "I'm aware of that, but English is a popular choice for international communication, business, education, and travel. And I'm aware, na hindi mo pa rin na turn off ang radio mo.!" She massage her temple. "We are not here to talk about languages, hindi ko naman kinontra ang pagsalita mo ng Italian but I don't understand a single thing about your language."