Island Of Fire Novels & Stories

Paano'y ramdam ko pag iinit ng dalawang pisngi ko dahil sa mga pagtitig niya mula sa malayo. Pinag pasalamat ko ang mabilis na byahe namin patungo sa Isla Fuego. Gabriel keep his distance with me all the way to the Island. Madalas nitong kausap ang mga tauhan nito na ngayon ay naka balabal lamang ng tuwalya.

Nagtampisaw kami sa dagat at naghabulan din. And lastly, 'yong bigla niya akong hinalikan. Opo, nanghalik na naman. Natapos 'yong shoot namin na iyon. Ang sumunod ay 'yong pinagpalit kami ng swimming attire. "Ang sexy mo ma'am!" puri ni Issa habang tinutulungan akong maglagay ng sunscreen. "Grabe! Bakit may ganito pa? Pagod na ako!" maktol ko at sumandal sa upuan.

Maging ang ibang kasamahan niya rin ay nakapalibot sa paligid habang palinga-linga. Dali-dali siyang lumabas ng resort saka naglakad sa buhanginan. Ang problema niya ngayon ay ang masasakyan niya papuntang bayan. Kung andito lang sana si Wave ay madali siya makakarating sa pupuntahan. Pero wala sa mga oras na iyon ang lalaki. Wala na siyang magagawa kundi ang gumawa ng paraan kung paano. Sa nakikita niya'y nasa unahan pa ang sakayan ng tricycle o kaya ng pedicab. Wala pa namang taxi sa isla na iyon kundi ang mga mamahaling sasakyan lang ng mga turistang naroroon.

​Tumigil ang pagtibok ng puso ko. ​"Ligtas po ang isla" ang mga salitang iyon ay parang isang direktang milagro mula sa langit. "Wala pong sumabog. Ang signal na ipinadala mula sa detonator ni Heaven ay mabilis na hinarang ng isang dambuhalang firewall na kailanman ay hindi ko pa nakikita. May isang tao na naglagay ng isang perpektong countermeasure sa mismong system ng base natin."

Nung nasa gitna na ako ng dagat, hindi ako nagdalawang-isip na pindutin ang remote ng bomba. Biglang lumiwanag nang sobrang lakas ang buong isla na iyon. Kahit nasa gitna ako ng dagat, ramdam ko ang impact niyon. Napaupo pa nga ako sa yate. Sa laki ng sampung bomba na iyon, halos nasakop na ang buong isla. Imposible pang mabuhay si Vanessa at ang dalawang kasama niyang lalaki sa lakas ang pagsabog nito.

Yung iba, naawa na lang kaya bumili sa kaniya. Sabi nila Buchukoy, may kaya sina Catalina, may farm daw sila dito sa isla at karamihan sa mga taga palengke ay sa kanila kumukuha ng gulay na binebenta. May solar aircon din sa bahay nila kaya maganda talaga ang kutis nito. Labas-pasok din daw sa isla Lalia sina Catalina para mamili ng mga buto ng gulay at prutas na tinatanim nila dito sa isla. Ang totoo nga raw niyan ay may bahay at lupa na rin sila sa city, sadyang ayaw lang nilang umalis dito sa Isla kasi patay na patay si Catalina kay Kalix. Gusto nitong mapangasawa si Kalix, pero si Kalix naman ay parang hindi trip si Catalina. Bali-balita raw kasi na hindi natural ang ganda ni Catalina, p

Agad namang tumango ang lalaki. "Yes. Pupunta tayo sa Isla El Tremor." Tila naman tinambol ang puso ni Katriss sa narinig. Narinig na niya ang isla na 'yon. Noon pa man din ay interesado na siya sa pribadong isla ng bilyonaryo. Malaki ang hinala ng grupo ng secret agent na kanyang kinabibilangan na naroon ang mga illegal na negosyo ng bilyonaryo. Sa isla nakatago ang marumi nitong lihim.

Kataka-taka ang katahimikan na sumalubong sa kanila ni Claime sa gabing iyon. Dalawang daan metro ang nilangoy nila patungo sa isla na iyon mula sa iniwan nilang speed boat sa dagat. They have to leave the boat para hindi sila matunugan ng kalaban. The Billionaire's big mansion is in the middle on a forested island.Kabisado na nila ang lugar na iyon dahil ilang araw din nilang inaral kung paano pumasok at makatakas sa lugar na iyon. Sa iilang araw nilang surveilance sa isla ay maraming mga armadong bantay lagi sa buong isla pero sa gabing ito ay walang kahit na anino ng mga tao doon .

That I should face my fear, that I have to face my past to have a better life with Marru. Nakakapagod din palang magsinungaling. Nakakapagod din palang itago ang katotohanan, at nakakapagod din palang pigilan ang sariling nararamdaman. Napalingon si Marru sa akin at kumaway. "Mama! Punta ka rito!" Napangiti ako at tumango bago tinuloy ang pagsulong sa malamig na tubig-dagat palapit sa kinaroroonan nila.

“Ang sinasabi ko… baka ikaw rin ang apoy na hindi ko kayang hawakan nang matagal. Ang mundo mo, ang paraan mo — lahat ng ito. Maybe it will consume me, too.” Lumapit siya, dahan-dahan, parang predator na hindi sigurado kung yayakapin ka o lulunukin nang buo. Tumigil siya sa harapan ko, at marahan niyang hinawakan ang pisngi ko. Mainit ang palad niya na para bang humaplos hanggang sa puso ko. “Kung ako man ang apoy, Isla,” bulong niya habang diretsong nakatingin sa mga mata ko, “then I’d rather burn with you than let you freeze without me.”