Rare Dimples Novels & Stories

"I wab you too, mommy." I chuckled. He's four so it's quite understandable that he's still not good at pronouncing some words. But, at least he's learning little by little. For me, it's very cute, though. He smiled even wider. Lumabas ang dimple sa kanang pisngi niya nang dahil doon. So cute! I'm thankful that he got those dimples from me. He look cute even without it, but he's cuter with it!

He uttered with a smile on his face kaya lumabas ang malalim na dimple nito sa isang pisngi. At ayaw kong magpakaepokrita dahil sa totoo lang, walang babae ang hindi hahanga sa taglay nitong kagwapuhan at kakisigan. Mukha rin itong napakaseryoso sa buhay at mahirap bilhin ang ngiti, iyon naman pala ay nakatago ang malalim na dimple. Ang gwapo niya sa totoo lang. Mas napansin ko ito kumpara nung una ko siyang makita dahil saglit lang naman iyon. Iyong tipo ng mukha na kayang kaya makipagsabayan kay Dreymon.

Naririnig ko pa ang halakhak ni Miss sa kabilang silid. I had a brunette wavy hair by birth. Sabi nila bumagay daw ang triangular shaped-face ko sa aking cutie pointed nose, gleaming almond shaped-eye, soft angled brow, thin lips and respetong dimple dito sa kaliwang gilid ng cheeks ko. Oo, sa cheeks nagpa cute ang dimples ko imbis na dito sa bandang gilid ng labi. Nagpapakita ang dimple ko kahit sa very light kong ngiti, papansin rin eh, no?

Akala ko ay hindi nila papansinin 'yung sinabi ko lalo na 'yung ginawa kong pag-flip hair sa harapan nila, ngunit agad naman ngumiti 'yung isang lalaki sa akin at mas lalo pa siyang naging gwapo sa paningin ko dahil sa malalim niyang dimples sa magkabila niyang pisngi. 'Oh my gulay sa pinakbet! Why so pogi naman niya?!' malandi kong sigaw sa aking isip. Totoo naman kasi talaga. Ang gwapo niya, lalo na't sumilay ang malalim niyang dimples. Actually, pogi naman talaga silang tatlo. Walang patapon at lalong walang tulak-kabigin. Saan kaya sila pinaglihi ng nanay nila? Sino ba ang magulang nila at ganito kapogi ang lahi nila? They look expensive and hot!