Most Rare Birthday 소설 & 이야기

“Manang, pakitawag po si Brix. Huwag niyo pong alalahanin ang pagsigaw noon. Sabihin niyo lang po na ako ang naghahanap.” Alas dies na rin naman ng umaga. Kapapasok lang ng January. Malapit na ang birthday ko. Hindi magtatagal, February na. Ayaw ko na mag-celebrate kami ni Lyn ng mga importanteng okasyon na may sama pa rin ng loob kay Brix.

Iyon kasi ang kauna-unahang pagkakataon na hindi niya ito nakasama sa birthday niya. Magkaganoon man, isa sa mga highlight ng birthday niya ay ang regalo ng kaniyang kaibigan na si Jacob. Alam na alam talaga nito ang gusto niya. Mas exciting pa dahil sinadya ng kaibigan na birhen talaga ang ibigay sa kaniya. Muntik pa nga siyang magduda, dahil noong makita niya ang babae, halatang malapit na itong mag-thirty at sa isip niya ay may karanasan na ito.

“We have the same birthday, Daddy! As in same po talaga!” Doon napahawak si Trixie sa kaniyang dibdib. “What?” usisa ni Sebastian, halatang nagulat. “Yes po! January 17! Yanyan’s birthday is also January 17!” Tila biglang tumigil ang mundo ni Trixie. Huminto sa pagkilos ang kanyang katawan. No. No. That’s not possible. Parang isang piraso ng nakaraan ang biglang bumangon mula sa libingan ng alaala ni Trixie.

niyakap ako nito bago niya balingan si Rare. "Yes Tito. Lalo kayong kumikisig ha." pambobola ni Rare sabay yakap kay Dad. 'Yung yakap ng panglalaki. "Hahaha napagbiro ka. Sayang at hindi tayo nakapag usap pa nung birthday ni Akisha pero ngayon lu-lubos lubusin na natin Hahaha." oo nga pala umuwi kami nun ni Rare sa condo kaya nawala rin siya sa party nun.

How lucky is him to meet them? But, really... this is too sudden. Kahit kanino sa kanila ay wala siyang sinabihan. Kahit noong highschool pa sila, sikreto lang ang birthday nila. He never celebrated it because even in their house, it’s just a common day. Kaya nga hindi niya alam na birthday niya pala ngayon. And these people made an effort to find about that?

Isang bagong taong may dalang hamon ng buhay at may bahagharing masisilayan sa ikatlong daan at animnapung limang araw—kung saan ang sangkapat nito'y para sa 'ting saglit na kaginhawaan, ang araw ng paghihintay at paghahanda sa pakikibaka sa tulay ng kinabukasan. Kahit may masayang tagpo sa ganoong pagdiriwang, nakukulangan pa rin ako. Balewala sa akin ang mga palamuti't lobong nakadikit sa kurtinang ikinabit ng aking nanay, kundi sa kawalan ng BIRTHDAY CAKE. Nakakatawa man iyon para sa iba ngunit malalim ang pinagmulan iyon sa aking sarili.

At the age of nineteen, I am deeply and crazily in love with the guy who was the total opposite of the 'Man of my dreams. The guy who turns out to be, my worst enemy. The guy who always been a bad one, a bossy one.. But... ... he is the guy who captivate the whole part of me. ...the guy who captured my once coward heart.. And the guy who taught me the meaning of , ' Rare Love ' ............................

"Birthday mo? Happy birthday! Hindi man lang nabanggit sa akin ni Roselle, edi sana ay nabilihan man lang kita ng cake." "Naku, Levi, ayos lang. Wala rin naman akong balak mag-celebrate ngayon ng birthday ko, e." Bahagyang kinurot ang puso niya nang alalahanin si Fifth, dahil kung tutuusin ay ito dapat ang unang makaalala ang birthday niya. Oktubre labing dalawa, ang pinakamahalagang araw ng kaniyang buhay ay naging parang ordinaryong araw na lang.

Bahagya akong napatingin sa mesa habang may naalala. “Naalala ko lang…” sabi ko nang mahina. “Birthday ni Gab this coming December 11.” Bahagyang napaisip si Zahra. “Oh… right.” Huminga ako nang malalim. “Sana lang hindi pareho ang petsa at buwan ng kaarawan nila,” sabi ko. Napangiti si Zahra habang nakasandal sa upuan. “Well… kung pareho man,” sabi niya, “then maybe it’s destiny.”

Like how it always used to be. The first and last special birthday I had was when my mom was still here. She and Jasper, actually. I remember they sung to me together on my 21st birthday. They were very, very close back then. Unfortunately, that first moment became the last. That was five years ago, though. Everyone already forgot that. After that birthday, the rest just became normal. Sure, surprises were still there, but I am not fond of surprises. Para sa akin ay 'yon talaga ang pinaka magandang birthday. Ever.