Beautiful Scars Lyrics In Tagalog Novels & Stories

“Babe huwag mo akong hamonin, Dahil araw-araw kaya kitang kainin. Ang baril ko ay dapat mo pang kilalanin, Kaya sapat na lakas dapat mong ipunin. Ibibigay ko sa'yo ay masaganang gulay sa kanin, Para may sapat akong katas na kuhanin.” Ay shokoy ka ang bastos mo.... Nagulat pa ako ng biglang magsitawanan ang lahat. May sinenyas siya sa likuran ko. Dalawang mic malapit sa amin tapos naka-flash kami sa screen. Namilog ang mga mata ko at tumingin ako sa lahat na panay parin ang tawa. Nakakainis kang shokoy ka, kaya pala bigla kang nakipag- paligsahan. Nakakahiya, hinampas ko pa dibdib niya. Ang g*g* hinalikan lang lips ko sabay tawa.

Napapailing nalang ako pag nakikita ko ang mga couple. "Ayieeeeee na iinggit siya"biglang sulpot ni Scar sa harapan ko. "The fuck, anong nakaka-inggit dyan. Hello, buhay pa ako para alayan ng bulaklak no! "Nakakuno't noo na defensa ko sa sarili ko. "Hahaha you sounds bitter my pec. Here"nakangisi niyang nilabas ang banquet of white rose. Hindi ko mapigilan mapabusangot sa bulaklak.

All alone as you look through the door Nothing left to see If it hurts and you can't take no more Lay it all on me If you're scared when you're out on your own Just remember me Cause I won't let you go, let alone Lay it all on me No you don't have to keep it under lock and key Cause I will never let you down And if you can't escape all your uncertainties Baby I can show you how Let my love in, let my love in Lay your heart on me If you're hurting, if you're hurting Lay it all on me You can lay it all on me Lay it all on me Lay it all on me If you're hurting, if you're hurting Lay it all on me Napangiti ako sa kanya pero nagulat ako nang mas sumama ang tingin niya sakin. Tumayo siya at nag-iw

"Bakit ayaw ka na lang niyang tanggapin?" "Sugatan pa rin siya, natatakot siyang saktan ko lang siya ulit. Ramdam ko 'yon sa bawat haplos at halik niya; mahal pa rin niya ako at inamin niya rin 'yon." "Pero traumatized siya sa ginawa mo sa kanya," dagdag ni Kyle, na ikinabuntong-hininga ni Jace. "Hindi ko na alam ang gagawin. Sinubukan ko na ang lahat, pero tinutulak pa rin niya ako palayo."

"Say it, please..." "Mahal kita..." "Say you would never leave me..." "I won't... I won't leave you... Never." Suminghap ito na parang nakahinga ito ng maluwag dahil sa sinagot niya. Nalaoikit nitong idinikit ang noo sa noo niya. "You promised?" mabining anas nito na bahagyang tinutukso-tukso ang labi niya. "I... I promise..."

my voice broke because of the last sentence. I'm here, begging you to take me in. My eyes watered once again after I opened my eyes. "Tanggapin mo na ako. Mabait ako… Please?— Aww! Uhh!" I grunted because of a searing pain inside my stomach. It was beyond painful at hindi ko ma-pin point kung saan yun eksakto. I waited for the pain to subside pero bawat segundo ay parang mas tumitindi ang sakit niyon na parang may pinupunit na laman sa loob ko.

Beach 0.2 "Ang daming nag bago" Bilaang sabi niya sa tagal naming pananahimik.. nakikinig lang ako sakanya "Maraming nag bago sayo at marami ring nag bago saakin sa ilang taon nating hindi nagkasama" Sabi nito at huminto ng ilang sandali bago nagpatuloy "Pero may isang hindi nagbago saakin.. ang tibok ng puso ko" Seryosong sabi nito

If I could turn back the clock I'd make sure the light defeated the dark I'd spend every hour, of every day oh Keeping you safe “Pero Cali—” “Listen to the music, Conan. Baka sakaling matauhan ka.” Because that is my heart, crying, yet still craving for you. Every words that you will hear, are my tears, that your eyes cannot see. Mga luhang hindi na kayang ipakita ng aking mga mata. “I'm done here.” Tinalikuran ko na silang lahat at nagbingi-bingihan sa pagtawag nila.

LIA “Labing-lima” Ibinagsak kong muli sa sahig ang katawan na unti-unting nasusunog, hindi ko maiwasang mapangiti. Muli akong sinugod ng sampung mga hangal, sabay ang kanilang pag-atake, pero wala paring nakalusot mula sa aking paningin. Isa-isang nagtumbahan at naglaglagan ang ibat ibang parte ng katawan ng mga immortal na nakakalaban ko at nagsisimula na silang maging abo. Tinitigan ko ng mabuti ang papaakyat na araw, “ang ganda... Ang ganda ng simula ng araw ko.”

Iyon lang ang paraan na nakikita ko para maisalba ang mga pusong nababadyang madurog gaya ng sa akin. Nakakatawa lang na ang isang makatang kagaya ko na madaming pamahiin sa imahinasyon ay biktima din ng lintik na pagmamahal... Pagmamahal nga ba o ng taong akala ko ay minahal talaga ako? ["One day, there is nothing left but the scars One day, the pain can't be felt in our heart One day there is no more 'us' Just You and I reminiscing the past"]