Tagalog Quotes About Mother Novels & Stories

She ask innocently her mother laugh and nod "Yeah... And if I died I'm going to be the brightest star that will guide you" her mother said and tap her head she look up to her mother and smile. "Hey... " biglang sulpot ng kanyang ama at niyapos ang Ina mula sa likod "Nakakaselos naman" kunwaring nag tatampong sambit ng kanyang ama dahilan para matawa and mag ina "Hahaha hon.... Hindi ka na bata"

“Kung nag aalala ka at natatakot, well then, let me tell you. You should not. Dahil unang una, hindi ka mag isa. I am here. And… well, that… old woman.” Napakunot noo ako. “Old woman?” turan ko. Hindi siya umimik at nag iwas lang ng tingin. “Yeah. I mean… my… damn. My… mother.” Habang sinasabi ni SJ ang mga iyon, lalo na ang ‘my mother’ ay tila naiilang siya na hindi maintindihan. Para bang hirap na hirap siyang banggitin ang mga iyon. Bakit naman kaya?

ngumiti si mama at humalik sa noo ko. “Mahal na mahal ka niya anak, maniwala ka lagi mo itatak yan sa puso mo.. ano man makita ng mata mo basta alam ng puso mo ang totoo kahit ano pa ‘yan baliwala yan.” Paalala ni Mama sakin. Sunod sunod naman ang pag iyak ko at tumango. “Mahal na mahal din po kita mama..” bulong ko at niyakap ko ito ng mahigpit.

- aniya ni mama "Oo mama pero kapalit ang buhay ni Trajan "- lungkot kong sabi "Ano?"- gulat na sabi ni Mama "Opo mama wala na si Trajan"- sagot ko , agad akong niyakap ni Mama at hinimas ang likod ko

Kung sakaling mayroon, ang kailangan ko lang naman ay alagaan ko ang aking sarili. I'm not even sure if there really is, but my mother used to say, 'it's better if you're ready'. Iyon ang mga bagay na namutawi sa bibig ng aking ina, noong ako'y bata pa. Sa bawat haplos nang kanyang mga malalambot na kamay ay akin paring nadarama, kahit ang mga sandaling iyon ay naging sumpa rin sa aking ala-ala.

Nagmamahal, Humanimal University "Mother Superior, mukhang heto na ang sagot sa aking katanungan," pahayag niya at niyakap nang mahigpit ang madre.

Dito niya naramdaman ang tunay na pagmamahal ng isang totoong pamilya. "Huwag kang malungkot, anak. Pwede kang bumalik dito kahit kailan mo gusto. Naghihintay lang kami sa'yo," wika ng matandang madre bilang pampalubag-loob. "Mami-miss ko po talaga kayong lahat, Mother," sagot ni Mariya habang pinipigil ang pag-iyak. "Normal lang na maramdaman mo 'yan. Pero hindi pa dito nagtatapos ang lahat. Sisimulan mo na ang bagong paglalakbay upang hanapin ang iyong ama," malumanay na sabi ng Mother Superior.

Sobrang na-appreciate n'ya lahat ng sinabi nito. "Maraming salamat, La. Sa lahat ng suporta kahit ganito ang naging buhay ko. Isang single mother." Saad niya habang walang humpay sa pagdalisdis ang luha sa mga mata. "Walang masama sa isang single mother, apo. Ang importante ay pinanindigan mo at hindi mo pinabayaan ang iyong anak. Andito lang kami ng lolo na laging gagabay at tutulong sa iyo sa abot ng aming makakaya.

Natatawa akong umiling. Nakakalungkot lang na minsan kahit gusto mong gawin ang lahat ng bagay ay hindi mo maaring gawin. Hinawakan ako ni Mother Melody sa aking balikat. Siya ang superior nila sa lahat ng mga madre na narito. "Bakit ayaw mo sumama sa kanila,hija?" Nagtatakang tanong niya. Umiling ako. "Masaya na po akong narito lang habang pinapanuod sila." Mahina kong sabi.

dagdag pa niya. Napailing si Mommy, halatang galit pero yung tipong galit na may halong lambing—motherly. “Oo, nasaktan ako ng malaman na hindi pala si Maui ang tunay kong anak,” bulalas niya, pero puno ng katatagan ang boses niya. “Pero mas magiging masakit para sa akin kung malalaman ko ‘yon when it’s too late. Kung kailan baka sobrang nahulog na ako sa bata. I may be your mother, pero hindi ibig sabihin na fragile ako. Ayoko maging oblivious habang lahat kayo ay nasa likod ko, nag-aalala, nagtatago.” Nanahimik kami lahat. Si Daddy ang unang nagsalita, at ramdam ko ang bigat ng bawat salita niya.