Secretario の小説・ストーリー

Agad akong umupos sa silya ko pagpasok sa office, "Ma'am pinapaabot po ni Sir, gawan mo daw ng schedule pinapasabi din nya na yung 1 week trip to Japan ay kailangan daw kasama ka Miss Secretary." "Ha bakit ?" nagkibit balikat lang sya at umalis na, Kaysa magisip pa ng kung ano, inasikaso ko na lang ang tambak n mga papeles dito sa mesa ko. Mamaya lang ay dadagdagan na naman yan ng magaling kong amo, kulang na nga lang ay sabihin nyang wag na kong umuwi at dito na tumira, para lang matapos yung mga binibigay nya.

Andrews at tahimik lang ako nang makapasok kami sa elevator. “Your name is Angela right?” “Yes.” “I’m Nicholo. I’ve been working for Mr. Andrews for several years. How about you?” “Just a few months.” “Don’t you think it's strange?” Napatingin ako sa kanya dahil sa sinabi niya. “I mean, a man like Mr. Andrews having a secretary like me. People are always wondering why he has a male secretary, since it's quite common for businessman like him to have a female secretary.”

I knocked on the fully opaque glass door thrice in front of me and opened it afterwards with a tablet on my other hand. Kaagad namang sumalubong sa aking mga mata ang aking boss na si Sir Sebastian Vergara, sitting on his swivel chair with that fine navy tailor-made suit in all his glory. Abala ito sa kakabasa ng mga sandamakmak na papeles sa kan’yang table habang nakakunot ang noo, but he’s still gorgeous even with that serious face. Really.

"No! She's Margaux Anson. My Secretary." Isang malutong na 'aww' ang narinig ng dalaga sa mga ito at may narinig pa siya sa likuran na nagsasabing, 'sayang lang daw kung sekretarya lang' dahilan na napahalakhak si Declan at kaagad na inakbayan siya.

Nagpatuloy nalang ako sa pagpunta sa office namin. Nagtrabaho nalang ako at tinanggal ko nalang sa isip ko ang nakita ko kanina. Ang trabaho ko nga pala ay isa akong sekretarya ni Mr. Marco Dizon pero nagretire na siya at ipinama kay Sir, Drixxon Dizon ang kanyang kompanya. Sa una nagdududa ako sa kakayahan niya pero nung nakita ko yung kanina, napasabi nalang ako na magaling naman pala talaga siya. Hindi na ako magtataka kung bakit sa kanya ipinama ang kompanya imbis na sa iba niyang kapatid.

“Miss Celeste, ako si Cath Moreno, sekretarya ni President Roswell.” Celeste was slightly taken aback. Hindi niya inaasahang bibigyan siya ng ganitong espesyal na pansin ni Cath, ngunit magalang pa rin niyang tinanggap ang pakikipagkamay. “Secretary Cath, we will surely trouble you a lot in the future at Roswell Group.” “Wala lang ‘yon.” Cath withdrew her hand, her smile unchanged. “Shall we add each other on instagr*m?”

Tumayo naman ang kaniyang kasamang lalaki na si Secretary George Hidalgo. “Oh, sorry to tell you everyone but I think we should talk about this future projects maybe at the right time so this will be our first and last–” “No!” mabilis na sabi niya na ikana-tigil ng kaniyang secretary. Binaling niya ang kaniyang tingin sa akin. “As the CEO and the future owner of this company, I accept and I-Im w-willing to work–”

“Secretary Herman.” “Yes Director.”sagot na saad ng secretary ni Director Imperial habang nakatayo ito sa may tabi ng mesa nito. “Nasaan na ba Vladimir?”baling na tanong nito sa kaniyang secretary. “Pabalik palang po ang inyong apo galing Macau, sir. Kakatapos niya lang po makapag close deal sa isang malaking investors doon.”

Kakakain lang niya ng tanghalian nang makatanggap siya ng tawag mula kay Secretary Chris. "Hello, Ms. Paris. Ako si Chris, secretary ni Mr. Devon. Inutusan po niya akong sunduin ka. Nasa ibaba na po ako ng building niyo." "Sige, Secretary. Paki-hintay lang po. Bababa ako sa loob ng limang minuto." "Walang problema."

‘Pero kung hindi ako titigilan ng isang ito, sisiguraduhin ko na hindi na siya makakabalik pa sa bansang ito. The secretary nodded his head and typed something on the tablet in his hand. “Certainly, Mr. Orries. I’ll handle it discreetly.” His secretary turned and was about to leave when he turned back to his boss and added, "Pero, Mr. Orries, what about tomorrow? The day after tomorrow? In the following day?” Napatitig naman si Takeru sa kaniyang secretary. His secretary knows his family and him, asking like this: Alam ng secretary niya na hindi iyon titigil hangga’t hindi siya nakakusap.