Secretária Novels & Stories

ครั้งหนึ่งเธอเคยถูกล่าแต้ม กลับมาครานี้ เธอคือ "นักล่า" จำนวนแต้มในแต่ละครั้ง ที่ได้ร่วมรัก 1แต้มต่อ 1 คน..., 1แต้มต่อ 1 รอบที่น้ำแตก และมันก็ถูกสะสม อยู่ในรอยสักคอลเลคชั่นนับแต้ม ของสาวนักล่าสวาท..."

“แต่มินนี่ไม่อยากเป็นน้อง บอกเฮียไปหลายรอบแล้วเหมือนกัน ยังไงก็จะเป็นแฟน ไม่รู้ละเฮียภีมต้องรักษาสัญญา มาเป็นแฟนกันนะคะ”มินนี่ นางเอกของเรื่องนี้ ลูกสาวของ วิคเตอร์กับเฌอรีน ในเรื่อง Crazy in love วิศวะคลั่งรัก (เฌอรีน)

จากเพื่อนรัก สู่เมียลับ เหมาะสำหรับคนหัวใจแข็งแรง เพราะมันซี๊ดมากค่ะคุณผู้ชมขา

“หนูมีแฟนแล้ว!!” “…” “นั่นไงแฟน” ฉันชี้นิ้วไปที่ผู้ชายที่กำลังจะเดินผ่านหน้าไป พร้อมกับรีบเดินเอามือไปดึงแขนอีกฝ่ายมากอดแนบไว้กับตัว . “เอาพี่ไปอ้างว่าเป็นแฟน ถามพี่รึยัง??”

ซัน หรือ นายอาทิตย์ ทอแสง ชายหนุ่มหัวไฟสีส้มอิฐ นัยน์ตาสีน้ำตาลอ่อน คิ้วเข้มพาดเฉียง ใบหน้าเรียวได้รูป พกความมั่นใจมาเต็มเปี่ยม ขี้เล่น ช่างแกล้ง หากแต่ใครจะรู้ ความคิดที่มีอยู่ภายในจิตใจ.... เบส หรือ คุณหนูเบส นายรพีพัฒน์ ราชบดินทร์ หนุ่มหล่อมาดนิ่ง เส้นผมสีดำสนิท นัยน์ตาเย็นชา แววตาที่เย็นชานั้นมีความลับที่ซุกซ่อนอยู่ ที่เก็บความรู้สึกไว้ภายในใจเนินนานถึง 12 ปี แต่ก็ไม่คิดจะบอกออกไปเพราะหวั่นเกรงว่าจะทำลายความสัมพันธ์!!

Vampire เจ้าเสน่ห์ : “ที่เธอพูดมาน่ะ ฉันต้องได้อยู่แล้ว แต่ที่ต้องการนะเป็น...” เขามันพวกมักมาก ถ้าได้คือต้องทั้งหมด แต่ถ้าไม่ได้...เขาก็จะกำจัดมิให้เหลือซาก! “อะไร” สุพรรณิการ์เอ่ยถามด้วยหัวใจสั่นๆ Lycan แสนเสน่หา : แน่ะ...ยายตุ้ยนุ้ยจอมตะกละกลบความเขินด้วยการทำหน้ากระฟัดกระเฟียดและประทุษร้ายเขาเสียนี่ อย่างนี้ต้องถูกลงโทษ! เจอโรมีสอดแขนรัดรอบเอวคอดกิ่วและพลิกกายกลับให้ร่างนุ่มนิ่มตกอยู่ใต้อาณัติ “ว้าย! ไม่เอานะเจโร ไม่เล่นอย่างนี้นะ” เจ้าสาว Vampire : “ให้หัวใจนำทาง รักจะพาเราผ่านเรื่องเลวร้ายทุกอย่างไปได้” พลังแห่งรักชนะทุกสิ่ง!

คำโปรยปราย มีแต่คนชอบบอก...ว่าสิ่งที่ผมทำอยู่ตอนนี้เกินคำว่า 'ชอบ' ไปแล้ว

“ขอโทษด้วยนะคะ ฉันแค่เผลอตัวไปไม่ได้ตั้งใจ” - นภาภัส ( ฟ้าใหม่ )

“อันที่จริงผมก็ไม่ใช่คนชอบแอบทำอะไรแบบนี้ แต่เพราะเป็นคุณ ผมยอม..”

“ประกาศออกไป...ใครทำให้ยัยนั่นมาสยบแทบเท้าฉันได้ ฉันจะรับเข้าแก๊งตำแหน่งที่หก...” เวกัสประกาศกร้าวด้วยน้ำเสียงจริงจัง หลุยส์ถึงกับผิวปากตอบรับทันที “หัวหน้าเอาจริงว่ะ” “มันถึงเวลาแล้ว...ที่เราควรจะจัดการกับยัยนั่นให้สาสมสักที” โชนเสริม “แล้วแบบไหน...ถึงเรียกว่าสาสม” ริกเตอร์เอ่ย “จะแบบไหนก็ได้ทั้งนั้น แค่ให้ยัยนั่น...ยอมก้มหัวให้ฉันก็พอ”