Shadowed Thrones Novels & Stories

Sa malayo, nakatapat sa kanila ang nakalululang tanawin ng buong Metro Manila, ang mga ilaw ng lungsod na kumikislap na parang libo-libong bituin sa lupa. Inilagay ni Thorin ang kaniyang dark coat sa mga balikat ni Celestine para protektahan ito sa lamig ng gabi. Pinalibutan niya ng kaniyang mga braso ang baywang ng kaniyang asawa mula sa likuran, habang nakatitig silang dalawa sa tanawin. “What are you thinking about, Wife?” pabulong na tanong ni Thorin. Isinandal ni Celestine ang kaniyang ulo sa dibdib ng kaniyang asawa, nararamdaman ang pantay at malakas na pagtibok ng puso nito.

oooOOooo “Kung ang Lumena City ang tinaguriang, The City of Sin, ang siyudad ng Valence naman ang tinaguriang, The Paradise City. Ang lungga ng pinakamayayamang tao sa lipunan. Bukod sa mga Nobilities, Aristocrats at mga Bilyonaryo, ay nandirito rin ang pamosong Empire de Vamont. Ang Empiro na pinamumunuan ni Emperador Einri Octavius de Vamont. Isa pang dahilan ay ang pinakamalaking minahan ng mga diamante, ginto, bihirang mga bato, at hiyas…”

Pinagkibit balikat niya na lang ‘yon sa huli dahil hindi niya rin naman alam kung paano nga siya nahanap doon ni Rocco. Nalaglag ang panga ni Madison nang makita ang malaking mansion ng mga Howard. Is this really just a mansion? Or a palace? Pakiramdam ni Madison ay nalulula siya dahil sa kalakihan nito. Pinanuod niya ang mga tauhan ni tito Solomon na ipinapasok ang gamit nila ng Mommy niya sa loob ng mansion. Marami silang nagbubuhat at lahat naka uniform.

Napukaw muli ang aking atensyon ng mapansin kong nasa ibabaw ko na ito. Tumambad sa akin ang dalawang malulusog nitong bundok na may kulay rosas na korona. Tayong tayo na ito na akala mo reyna na sobrang proud sa sarili. At naghihintay na lang kung kailan susunggaban ang pain na nakahain. Hindi pa ito nakuntento at gumiling pa ito sa aking ibabaw. Habol ko ang aking hininga dahil sa sensasyong nararamdaman.

Maluwag naman sa loob dahil walang masyadong gamit bukod sa isang papag at double deck ay may hindi kalakihang cabinet na gawa sa narra ang naroon na okupado na ni Franco, nakalagay sa kabinet ang mga damit at mahahalagang gamit nito. "Saan mo ba gustong pumuwesto?" tanong sa kaniya ni Inggo. "Ikaw na ang pumili kung saan ang gusto mo, basta kung ano na lang ang matira ay doon ako." Napaisip naman si Inggo kung saan nga ba niya gustong pumuwesto, kung sa itaas ba o sa ibaba? Sa katagalan ng pag-iisip ay pinili niyang sa ibaba na lang pumuwesto dahil madalas siyang maihi sa gabi ay nakakapagod naman ang panay na pagbaba.

tanong ko habang naglalakad kami at tinitingnan ang bawat sunog na bahay. "Hindi mo talaga maalala," bulong niya at huminto. Huminto rin ako na may kunot sa noo. "This was the first war, hundred years ago, with the enchanters; now shadow wraiths. You helped us save my people here. Pero marami pa rin ang namatay." "Enchanters, now shadow wraiths?" gulong tanong ko. "Anong pinagkaiba sa kanila?" "Shadow wraiths are the dead enchanters, Velvet. Sina Douglas at Leona, matagal nang patay sila."

paliwanag niya habang sinisilip ang labas ng library. Sa gitna ng aming pagtatago, biglang bumukas ang main door ng library. Isang lalaking matangkad, nakasuot ng all-black tactical gear, ang pumasok. Ang kanyang mukha ay kamukhang-kamukha ni Adrian pero may mas madilim na awra. Ang Shadow Rival. Ang illegitimate half-brother na gustong sumira sa lahat. "Brother, brother... you always had a weakness for women. Look at you now, hiding behind bookshelves with your little nurse," pang-uuyam ng lalaki, ang boses ay puno ng poot.

Ang Shadow Reaper ay sawakas ay nagpakita ng kanyang pinakamalakas na sandata—hindi baril, kundi ang kanyang boses. [Refrain] I’m calling your name through the cosmic divide With nowhere to run and with nowhere to hide. Just a vibration, a frequency true The bridge that I’m building to get back to you. Ang kanyang Celestial-themed wedding gown ay tila hinabi mula sa mga bituin—isang midnight blue na tela na naglalaho patungong puti, na may sampung libong diamante na bumubuo sa mga konstelasyon ng Phoenix at Andromeda. Sa bawat hakbang, ang mga diamante ay sumasalamin sa liwanag ng buwan, na nagmumukha siyang isang diyosa sa gitna ng kalawakan. Ang kanyang mga mata ay nagniningning sa likod n

But the silver shard in Dario’s hand pulsed—responding. The legacy of three had become four. And the shadow’s whisper was growing again. Peace was never permanent. The next chapter of blood, balance, and sisterhood was just beginning.

Ang Huling Harapan at ang Pagbagsak ng Isang Bituin Ang Trono ng Kawalan ay naging isang arena ng isang digmaang magpapasya sa kapalaran ng isang sibilisasyon. Ang Praetorian Guard ni Silus ay hindi mga ordinaryong sundalo; sila ang rurok ng teknolohiya ng Hydra, ang bawat isa ay may lakas ng isang maliit na tangke at bilis ng isang mananabik. Ang labanan ay naging isang marahas na ballet ng apoy, yelo, anino, at bakal. Si Jason at Nathaniel ay magkatuwang na lumaban, ang kanilang mga bagong sandata ay sumusubok sa tibay ng mga guwardiya. Si Bjorn ay naging isang bagyo ng yelo, na lumilikha ng mga pader at mga bitag para protektahan ang kanyang mga kasama.